Wat een vreemde tijd. Heel beperkt contact met andere mensen, maar toch wordt het gewoon 19 april en dus moet er iets van een verjaardag gevierd worden. Een mijlpaal, 75 jaar. Rijbewijs verlengen voor de komende vijf jaar met een medische keuring als bewijs dat de leeftijd toch gaat tellen al voelt dat gelukkig nog niet zo.

Hoe ga je zo'n verjaardag in beperking vieren. Petra had op zaterdag al bloemen gehaald en er werd namens de kinderen en kleinkinderen ook een taart bezorgd, groot genoeg voor meerdere mensen. We zijn er dus maar meteen aan begonnen want anders zou die niet opkomen.

Zondagmorgen eerst ontbeten en toen we aan de koffie zaten (met weer gebak) bleek Petra nog een pakket te hebben met artikelen zoals slingers, een banner en een button. Alles in het kader van 75 jaar. Heel leuk en maar meteen begonnen met ophangen. Juist op dat moment kwam Bob met de auto langs en zette een fles wijn op de oprit en zonder dat hij de banner al gezien had, toeterde hij ook drie keer. Later gingen dat toch veel mensen doen die voorbij reden.

's Middags werd er aangebeld en kwamen we net op tijd om Albert en Thea te zien die ook cadeau's kwamen brengen. Ze waren lopend dus hebben we ze toch maar binnen gevraagd. Niet geknuffeld en voeldoende afstand bewarend hebben we lekker zitten te kletsen en hebben ze ons geholpen het gebak op te maken.
Kwamen ook nog Ruus en Marjan (tennis maatjes) ieder in hun eigen auto toeterd voorbij. Binnen komen werd iets te moeilijk dus even op straat met elkaar gesproken.

De echte verrassing kwam op dat moment binnen. Een film met gelukwensen van vele familieleden en vrienden. Wat een perfect idee was dat. Het bleef niet droog. Bij ons alle vier kwamen er tranen. De afwisselingen in de persoonlijke wijze waarop iedereen invulling gegeven had aan zijn/haar boodschap zorgde ook voor afwisseling in emotie. Klasse gemaakt. Thea en Albert zijn vervolgens huiswaarts gegaan.

Na een half uur werken aan de conditie op het evenemententerrein vlakbij was het tijd voor het maken van een antwoord. Het in elkaar knutselen van een filmpje was niet zo'n grote klus. Na de tekst opgenomen te hebben deze samen met het trim gedeelte verwerkt via Pinnacle in een aardig uitziende film. Het vervolgens bij iedereen krijgen was een ander verhaal. Eerst was de film niet te zien, alleen te horen. Dat kon niet de bedoeling zijn en dus naar een andere oplossing gezocht via Youtube. Dat ging beter en de verspreiding via een link werkte ook goed.
De hoofdfilm met de teksten van iedereen moest ook nog verspreid worden en dat was nog moeilijker. Ook de oplossing via Youtube ging niet omdat de film te lang was.
Uiteindelijk toch gelukt nadat de film in twee delen gesplitst is.

Het antwoord is iets korter.