Vakantie Kroatië 2024
Dit jaar hebben we gekozen voor een groepsreis en wel naar Kroatië. Dat land was een van de mogelijke bestemmingen voor dit jaar en vanwege de mogelijkheid van medische assistentie gekozen voor een groepsreis in plaats van zelf een route te bepalen. In dat laatste geval zou het best moeilijk kunnen zijn om medische hulp te krijgen (we worden ouder en de risico's worden dan ook groter).
Omdat we niet naar 1 plaats willen kwamen we uit bij een groepsreis van Tui die ons naar de meest toeristische plaatsen zal brengen en waarvan de reis nog betaalbaar is.
Plannen
Vluchten
Datum overzicht
| Datum | Plaats | Temperatuur |
| 6-6-2024 | Rotterdam-Pula | 26 |
| 7-6-2024 | Opatija | 27 |
| 8-6-2024 | Zagreb | 32 |
| 9-6-2024 | Plitvice | 30 |
| 10-6-2024 | Split | 30 |
| 11-6-2024 | Dubrovnik | 29 |
| 12-6-2024 | Podgora | 29 |
| 13-6-2024 | Krka | 26 |
| 14-6-2024 | Krka | 26 |
| 15-6-204 | Ridvinj, Porec | 25 |
| 16-6-2024 | Pula-Rotterdam | 27 |
Dagprogramma
Reis
6 juni
Dag 1, 6 juni
De eerste dag is altijd een reisdag. Omdat we altijd proberen om rekening te houden met tegenvallers zoals een file al om 7 uur opgestaan, rustig ontbeten en huis gecontroleerd om veilig achter te laten. Om hal negen richting Den Haag en daar zonder oponthoud aangekomen. Na een snelle koffie heeft Jacco ons naar het vliegveld gebracht waar we alles bij elkaar veel te vroeg voor onze vlucht waren.
Dan een eerste tegenvaller. We wilden de koffer via het dropoff point afgeven maar het plakken van het label ging mis, dus moesten we alsnog in de rij aanschuiven voor de afgifte. Verder geen probleem, de vlucht was probleemloos en we kwamen op de verwachte tijd aan in Pula. Toevallig kwam onze koffer als een van de eerste van de bagageband waardoor we als eerste bij de bus waren. De andere passagiers volgde al snel daarop. Na een ritje van een half uur kwamen we in het hotel Villa Letan in Peroj aan, kamers waren snel toegewezen en na een kwartiertje lagen we al in het zwembad. Heerlijk verfrissend.
Om zes uur een bijeenkomst om kennis te maken en het plan voor de volgende dag door te nemen. Aansluitend een buffet en op tijd voor de wedstrijd Nederland-Canada. De wifi in de kamer was zo slecht dat we de wedstrijd in de hal moesten bekijken. Biertje erbij dus goed geregeld.
7 juni
Dag 2, 7 juni
Een dag die goeddeels een reisdag was. Met een stop van een uur of 3 in Opatija. Een vriendelijk stadje aan zee met een boulevard van 12 km met veel terrasjes en restaurants.
De winkelstraat daarentegen stelde niet zo veel voor.
Iedereen precies op tijd voor het laatste deel van de reis van twee uur. Vrijwel iedereen heeft op dat stuk de ogen even dicht gehad.
Bij aankomst bij het hotel in Jastrebarsko op ca 30 km van Zagreb een aangename verrassing, een zoals het er uit zag, gloednieuw hotel met een mooie grote kamer en ruime badkamer met deze keer een normale douche.
Ook op de kamer een voorziening om zelf koffie te zetten en uiteraard hebben we daar direct gebruik van gemaakt.
Het volgende doel was het zwembad. Deze keer een klein binnenbad met gelukkig water van een aangename temperatuur,
Verder onderzoek gaf aan dat er drie normale en een infrarood sauna's waren. Arie heeft daar direct gebruik van gemaakt. Echt even genieten. Na tweemaal gebruik gemaakt te hebben van de sauna met een koude douche ter afsluiting was het al weer ruim zes uur. Even nog rusten op de kamer en dan op naar het diner.
Het diner was net als gister, een buffet alleen beter. We leren de andere medereizigers ook wat beter kennen en we gaan nu af en toe wat dingen delen zoals samen lunchen of samen in de sauna. Wordt dus al steeds meer een groep.
Het diner was in een kamer zonder ramen zodat we niet op de hoogte waren van wat er buiten gebeurde. Dat merkten we pas toen we op de kamer waren. Het was buiten echt noodweer met stortingen en een storm. Angstig om te zien hoe het regenwater over de weg geblazen werd. Gelukkig na een uurtje was het over.
8 juni
Dag 3, 8 juni
Het ontbijt was net zo goed als het diner van gister. Ruim op tijd waren we klaar voor het bezoek aan Zagreb.
Niet te ver rijden en zonder oponthoud ver voor 10 uur aangekomen op het plein voor het centraal station. Tijd voor koffie in afwachting van onze gids. Deze was precies op tijd ter plaatse en voerde ons langs de belangrijkste punten van de stad, inclusief de kabeltram naar de bovenstad. De hele wandeling nam ongeveer 2 uur in beslag.
Daarna hadden we vrij tot 4 uur en ging iedereen zijnsweegs. Wij besloten om snel een terras te zoeken (niet moeilijk in centrum Zagreb) voor een nodige verfrissing. Ook de fruitmarkt hebben we nog even opgezocht om wat kersen te kopen.
Verder al slenterend en dwalend door delen van het centrum waar we nog nooit geweest waren langs mini marktjes, parkjes en de opera. Dat is een echt indrukwekkend gebouw. Vlak bij de afgesproken plaats om weer bij elkaar te komen nog een plekje in de schaduw in een parkje gevonden met als afleiding een truck die sportauto's stond uit te laden. Dat gebeurde per auto die direct weg gebracht werd. Het trok veel belangstelling.
De bus was op tijd voor toch nog wel een redelijke rit naar ons volgend hotel, in de buurt van Plitvice zodat we morgenochtend daar vroeg aanwezig kunnen zijn.
Diner was simpel maar ook weer niet slecht en het werd 's avonds nog best gezellig. Toch op tijd naar bed want morgenochtend om 7 uur ontbijt en 8 uur vertrekken.
9 juni
Dag 4, 9 juni
Na een prima ontbijt een eerste blik naar buiten. Grijze lucht en niet te warm. Reden voor paniek. Hebben we wel de juiste kleding aan, zal het gaan regenen. Niemand die het echt weet. We zien wel.
Best nog wel een stukje rijden naar ingang 1 van de het Plitvice park. De gids stond ons op te wachten en zo begon de twee uur wandeling langs watervallen en meren.
Tijd voor koffie waarna we konden aansluiten in de file voor de boottocht die ons naar een plek in de buurt van uitgang 2 bracht. Tijdens het wachten in de rij nog een bijzondere gebeurtenis. We zagen een slang een vis vangen en meenemen naar de kant. Om bij uitgang 2 te komen nog wel een pittige wandeling met veel trappen op en af. Best vermoeiend en iedereen was dan ook blij dat we bij de bus aankwamen.
Een rit van twee uur was nodig om in Zadar te komen. Een tussenstop was dan ook nodig. We stopten bij een soort eetschuur, druk en geen enkele indruk wat er gegeten kon worden. Er werden borden met eten op de toonbank gezet, maar ieder bord was anders. We hebben maar wat genomen, best was het niet.
In Zadar hadden we best wat tijd om het zee-orgel te horen en wat rond te wandelen. Arie heeft samen met een paar anderen nog de kerktoren beklommen.
Om half zes verzamelen voor de laatste rit van de dag naar ons hotel in Biograd. Meteen na aankomst het bijzondere zwembad opgezocht waar we de eerste waren. Prachtig bad, lekker water en een geweldig uitzicht, het leek net alsof je zo zee in kon zwemmen.
Na nog een avondwandeling over de boulevard gaan slapen met het idee dat we konden uitslapen.
10 juni
Dag 5, 10 juni
Dat uitslapen kwam er niet van. Twee van onze medereizigers (Martien en Mellanie) waren heel vroeg op pad gegaan maar zaten om zeven uur vast in de lift en vroegen via de groepsapp om hulp.
We zijn nog wel even blijven liggen maar om half acht was het genoeg. Tegen acht uur aan het uitgebreide ontbijt en ruim op tijd voor het vertrek aanwezig bij de bus voor de rit naar Split.
In Brodarica gestopt voor koffie en pinnen. Leuk plaatsje met een gezellig strand en op het terras was het goed toeven.
gevolgd door het laatste stuk naar Split waar we ruim een half uur te laat waren voor de afspraak met de gids.
Die nam ons mee voor een wandeling van anderhalf uur door het paleis. Daarna waren we vrij om nog wat rond te wandelen wat bij 32 graden best vermoeiend was. Al snel een terras opgezocht voor wat verfrissing.
Onze volgende halte was het hotel in Podgora. Het hotel lag direct aan zee, straat oversteken en je bent aan het kiezelstrandje. Gelukkig is er ook een zwembadje, beter voor de voeten en in ieder geval lekker fris. Het lijkt een wedstrijd te worden wie het eerst in het water ligt, gisteren wonnen wij en vandaag waren we tweede.
Diner om half acht. We hebben van te voren moeten opgeven wat we wilden eten met een keus uit drie opties.
11 juni
Dag 6, 11 juni
Een heel vermoeiende dag. De wekker ging om half zeven en na het ontbijt was het vertrek om 8 uur richting Dubrovnik. Met een eerste tussenstop bij een fruitsalade (met toilet) langs de weg en een mooie route langs de kust kwam een koffie pause in het plaatsje Ston. Een hele verrassing. Het plaatsje bleek een op de bekende Chinese muur lijkende muur van 5 km te hebben.
Daarna nog een forse rit tot Dubrovnik waar we precies op tijd aankwamen (de bus had een tijdslot gekregen) en waar onze gids ons door de ommuurde binnenstad gidste.
Daarna waren we vrij om zelf wat rond te dwalen. De muur rond de binnenstad kon bezocht worden (€35 pp) maar gezien het aantal trappen dat beklommen moest worden, was dat geen optie. We hebben daarom maar een paar kerken bezichtigd en wat op een terras gezeten.
Een mooie stad maar met de temperatuur van rond de 30 graden best vermoeiend. Eten en drinken was best duur, ook naar onze maatstaven.
Half vijf weer bij de bus aanwezig en rit terug naar Podgora waar we net op tijd voor het diner aankwamen.
Wij waren best vermoeid en van het plan om net als gister de boulevard over te gaan, kwam dan ook niets terecht.
12 juni
Dag 7, 12 juni
Weer vroeg op, nu omdat we een boottocht gaan maken. De wekker stond dus weer om half zeven. We beginnen er aan te wennen en zijn ook steeds eerder klaar, natuurlijk ook omdat we de koffer niet hoeven in te pakken.
Wel dus handdoeken (die we van het hotel moesten huren), badkleding en voor mogelijk slecht weer op zee, de jassen.
Precies op tijd vertrok de boot naar het eerste eiland. Dat lag niet om de hoek want het was anderhalf uur varen. Hier kregen we gelegenheid om koffie te drinken en heel even rond te lopen waarna we weer ongeveer anderhalf uur moesten varen naar het volgende eiland. Onderweg werd de lunch geserveerd zodat we bij aankomst direct het strand konden opzoeken. Dat was ongeveer een half uur lopen maar we kwamen halverwege een kiezelstrand tegen met veel schaduw van een aantal bomen. Dat werd onze keus en een aantal anderen vonden dat ook een goed plan. We moesten wel een ligstoel huren voor €15 per persoon. Best wel duur voor een uur of twee gebruik. De zee was helder en rustig maar moeilijk bereikbaar vanwege de kiezelsteentjes en nog erger, verborgen grote stenen onder water. Twee van ons (en Arie was er een van) liepen verwondingen op. Toch was het lekker en nogmaals de zee was rustig en niet koud.
We dachten ruim op tijd weer terug te zijn bij de boot, alleen zagen we afslag over het hoofd en belande op het eind van de pier zonder onze boot te vinden. Weer terug en nogmaals langs de haven gelopen en weer de afslag gemist. Toen maar even gebeld en zagen we Babett bij de afslag staan. Probleem opgelost.
Weer varen, nu twee en een half uur zodat we iets na zes uur weer bij het hotel waren.
Avondeten aan dezelfde tafel als de voorgaande avonden en ook met dezelfde mensen. Dat was een vriendelijk ver zoek van het hotel zodat ze sneller konden bedienen.
De mense waarmee we onze tafel deelden waren Klaas en Greet. Klaas was ook op 19 april geboren en al dertig jaar slechtziend. Hij gebruikte een stok voor blinden en liep altijd met zijn hand op de schouder van Greet. Die gaf dan ook nog opdrachten zoals hoge afstap of stoep op of trap met zoveel treden. Klaas kwam ook nog eens uit Edam-Volendam zodat we best wel wat te praten hadden of eigenlijk hebben we met z'n vieren best wat afgelachen. Klaas deed overigens alles zelf of de tast.
Na het eten voor het laatst over de boulevard gelopen. Het einde hebben we niet bereikt want hij was wel erg lang. Wel heel gezellig met de vele terrasjes en verlichting. Om een uur of half elf hielden we het voor gezien en zijn naar de kamer gegaan. Kwamen we onderweg nog wel een poes met een jong tegen. Daar nog even bijna blood op het balkon gezeten en genoten van de golven van de zee vlak voor ons.
13 juni
Dag 8, 13 juni
Wat later opgestaan want het vertrek was op 9 uur gesteld. Natuurlijk wat extra tijd nodig om de inhoud van de koffer te reorganiseren maar dat is dan ook alles.
Toch begon de dag met een probleem. Babett, onze reisleidster, bleek later problemen met hartritme te hebben. Stress en vermoeidheid waren vermoedelijk de oorzaak. Om haar wat rust te gunnen zijn we wat later vertrokken naar Sibenik voor koffie, lunch en ontdekking van de stad.
In 2015 hebben we de stad ook al eens bezocht en daarvan waren blijven hangen dat er een oude kerk was, veel nauwelijks straatjes met veel trappen en een kloostertuin. We hebben dat allemaal opnieuw ontdekt.
Na nog wat dwalen door de straatjes hadden we het wel gehad.
Omdat we gister bij de boot eigenlijk niet op tijd waren hebben we nu de bus wat eerder opgezocht en waren we er als eerste. We zaten nog niet in de bus toen het begon te regenen, eerst zachtjes waarbij een aantal mensen ook de bus bereikten en toen hard. De laatste mensen zijn blijven schuilen tot het weer minder werd.
Het volgende doel was het nationale park Krka op slechts een half uur rijden. De zon was inmiddels weer doorgebroken maar er bleven donkere wolken te zien. Aangekomen bij het park was dan ook de vraag of het droog zou blijven. Volgens de gids duurde de hele tour drie uur en dat feit plus de mogelijke verwachting van regen deed een paar mensen waaronder Petra besluiten om niet mee te gaan en in het restaurant buiten het park te wachten.
De regen hebben we niet gezien en de totale tijd dat we onderweg waren was inderdaad drie uur maar de afstand die we gelopen hebben was niet veel meer dan twee kilometer met slechts een paar trappen. Op een trap aan het einde na zou het voor Petra prima te doen zijn geweest.
Krka is een heel mooi park met veel watervallenen waterpartijen en een groot bos. Veel vis in het water en vogels in de bomen. Op een bepaalde plaats ook ineens heel veel blauwe libellen. 
Echt een mooi park met ook nog eens de eens oudste elektriciteitscentrale in de wereld. De restanten zijn ervan nog aanwezig.
Het laatste stukje naar ons hotel was ook maar een half uur rijden. We kwamen iets over half zeven aan, ruim op tijd voor het diner.
Bij het uitpakken van de koffers bleek van een stel 1 koffer te ontbreken. Paniek. Bleek achter gebleven te zijn in het busje dat de koffers van het hotel naar de bus bracht. Kwam iemand van ons laatste hotel de koffer na te brengen. Twee uur rijden heen en natuurlijk ook weer terug.
Het eten was goed en de nazit gezellig. Toen de tafels opvallend schoon gemaakt werden zijn we maar naar de kamers gegaan.
14 juni
Dag 9, 14 juni
Vertrek om 9 uur dus wekker om 7 uur gezet. Tijd genoeg voor zelfs nog even een wandeling naar zee. Buiten een klein haventje niets te beleven. Op tijd de bus in en nogmaals kunnen constateren dat we een uitstekende chauffeur hebben. Aan zowel de voor als achterzijde niet meer dan een paar centimeter ruimte bij het draaien.
Dan een lange rit met enkele ingelaste plaspauzes en een keer koffie.
Even na twee uur kwamen we aan in Krk stad op het gelijknamige eiland. Leuk klein plaatsje met een kasteel, boulevard en kleine smalle straatjes. Veel ijsstalletjes en langs de boulevard veel restaurants.
Na ronddwalen en zorgen voor de inwendige mens was het al snel kwart over vier, het tijdstip voor de start van het laatste deel van de reis. Doel het zelfde hotel als de eerste dag waar we rond half zeven aankwamen.
15 juni
Dag 10, 15 juni
Officiëel een vrije dag maar de bus brengt ons toch naar twee plaatsen in de omgeving, Porec en Rovinj. Beide plaatsjes zijn erg geliefd bij toeristen.
Weer heerlijk weer, zeker als je vroeg op pad gaat. Porec is een niet zo grote plaats en heeft uiteraard veel restaurants en souvenirwinkels. Veel kijken en niet kopen dus. Iedereen zocht na de koffie zijn eigen weg en we waren allemaal op tijd bij de bus voor het bezoek aan Rocinj. Een grotere plaats met als grootste attractie de oude stad op het schiereiland. Straatjes nauw met veel gladde stenen , ook bij steilere delen. Zeker bij regen moet dat niet te doen zijn.
Ook het havengedeelte trok veel aandacht. Temeer omdat daar d e meeste restaurants waren.
Vertrek om drie uur naar het hotel zodat we nog een laatste keer gebruik konden maken van het zwembad.
Dan het formele afscheid van de reisleidster en de groep al gaan we morgenochtend nog naar Pula en vetrekken pas morgenmiddag. Dat wordt dus een vreemde dag, eerst met koffers het hotel verlaten, Dan naar Pula en tenslotte afgezet worden bij het vliegveld.
16 juni
Dag 11, 16 juni
Het lijkt bijna een rustdag terwijl het toch echt de laatste dag van de vakantie is. We vertrekken pas om half tien richting Pula. Tijd genoeg voor een uitgebreid ontbijt met veel koffie. Dan nog geen half uur rijden naar Pula waar onze gids ons al stond op te wachten voor een rondleiding door voornamelijk de arena en de oude stad. Veel informatie op een leuke wijze gebracht en opeens waren we op het centrale plein bij de oude tempel. Daar namen we afscheid en gingen we onze eigen weg. Vlak om de hoek zagenwe een terras waar we tijdens onze vorige reis naar Kroatië gegeten hadden. Het terras zag er nog hetzelfde uit, de prijzen niet. Toen prima te betalen, nu minstens gelijk aan die in Nederland.
We hebben een ander terras opgezocht voor iets te drinken omdat dit terras in de schaduw lag.
Terugblik
We hebben een fijne reis gehad met in ieder geval overdag mooi weer met temperaturen van 25 tot boven de 30 graden. De hotels waren prima, schoon en voorzien van een zwembad. Het diner was vrijwel altijd in buffetvorm, meestal matig. In Podgoral werd het diner geserveerd en dat was minder dan matig. Jammer want verder was het een fijn hotel met goede kamers en prima gelegen vlak aan zee en met een mooie en gezellige boulevard.
Onze chauffeur was echt heel goed. Hij reed heel rustig, wist overal de weg en was heel vriendelijk. Onze reisleidster was iets anders. Ze vertelde dat ze al jaren reisleidster was bij Tui maar dat dit haar eerste reis naar Kroatië was. Maar ook als je daar rekening mee hield was haar verbinding met de groep matig. Ze besteedde weinig tot geen aandacht aan mensen die iets meer aandacht nodig hadden. Ook moesten we apart betalen voor een excursie, daar is normaal maar ze hield niet bij wie betaald had en had hulp nodig van de groep om te achterhalen wie nog niet betaald had. Bij ieder hotel was het verrplicht dat we ons paspoort afgaven. Soms kwam dat dezelfde avond weer terug maar het is ook gebeurd dat dit pas in de bus gebeurde tijdens het rijden. Alle paspoorten werden doorgegeven met het verzoek om je eigen paspoort uit de stapel te halen en dat kan dus niet.
Nu was het zo dat in ons gezelschap een stel was dat bij alles duidelijk commentaar had en dat werkt natuurlijk ook niet mee aan het zelfvertrouwen en heeft mede gezorgd dat het stresniveau van de reisleidster zo hoog werd dat ze echt even ingestort is. Hierna is het wel beter geworden en de interactie met de groep verbeterd.
Wat onderweg opviel was dat de snelwegen grotendeels tolwegen waren en dat de brandstofprijzen zowel langs de snelwegen als op lokale wegen vriendelijker zijn dan in Nederland. Op het moment van schrijven is de benzine prijs € 1,47. Iets anders dan de € 1,95 of langs de snelwegen minimaal € 2,20 in Nederland. De prijzen voor eten en drinken zijn in Kroatië vergelijkbaar met Nederland met gelukkig een uitzondering voor koffie, die is daar nog wel betaalbaar.
De groep was samengesteld uit mensen met diverse achtergronden en leeftijden uiteenlopend van 52 tot 79 jaar. Normaal tijdens een groepsreis. Er zijn altijd mensen waarme het meer klikt en mensen die je zoveel mogelijk ontloopt. In deze groep waren toch een aantal stellen die hun eigen plan trokken en weinig contact maakten. Vriendelijk als ze bij je aan de tafel zaten maar daar hield het mee op. Een echte hechte groep is het dan ook niet geworden.
Er was door onze reisleidster een afscheid samenkomst georganiseerd op de laatste avond. Doordat in dezelfde zaal toevallig ook net de wk-wedstrijd van Kroatië op tv getoond werd en de meest mensen iets hadden van moet dit nu zakte het goed bedoelde iniatief in en in plaats van een laatste toespraak en bedankje van de groep aan de reisleidster ging iedereen maar aan tafel voor ons laatste diner. Een gemiste kans.