Vakantie Zuid Afrika 2000

De eerste vakantie die we samen met Alie en Philip in Zuid Afrika gemaakt hebben, van 3 t/m 22 februari. Hoogzomer in Zuid Afrika dus. Het hoofddoel was Zulu land, maar ook het Kruger park stond op het programma. Maar eerst een bezoek gebracht aan het Lion park in de buurt om alvast in de stemming te komen.
De eerste dag was richting Burke's potholes en de drie rondavels. Op dat moment begon het te regenen en dat heeft een groot gedeelte van de vakantie geduurd. Bij aankomst aan de Phalaborwa gate van het Kruger park werd al aangegeven dat er veel last van water was. De avond en nacht hebben we doorgebracht in het Tamboti tenten kamp in een grote tent die ook nog op palen stond. Hier hebben we uiteraard, ondanks de regen, toch de braai aangestoken hebben. Onder bescherming van een paraplu lukte dat wonderwel. De rivier waaraan we stonden was een woeste stroom van tientallen meters breed.

De volgende dag was onze route geblokkeerd doordat alle bruggen weggespoeld waren en daarom terug naar de poort waar ons te verstaan werd gegeven dat we geen toestemming kregen om het Kruger park in te gaan vanwege overstromingen. Voor het eerst in de geschiedenis moet het hoofddorp Skukuza met behulp van helikopters gerepatriëerd worden. Er was nog maar 1 weg beschikbaar richting snelweg en zelfs deze weg was al moeilijk te berijden vanwege het vele water dat ook als een soort rivier over de weg spoelde. Deze snelweg was volgens de nieuwsberichten tijdens onze rit ook afgesloten door vallende rotsblokken, maar gelukkig was net voordat we ter plaatse waren een rijbaan vrijgemaakt en konden we weer verder. Overal woeste rivieren met veel vuil en boomstammen en zelfs een dorp dat door modderstromen getroffen en net weer droog gevallen was. Triest om te zien dat mensen met de weinige middelen die ze hadden, probeerde te redden wat mogelijk was.
Op weg van het Kruger park naar Zulu land zijn we uiteraard door Swaziland gereden en hebben daar eerst een nacht in Pigs Peak en vervolgens een nacht in Mbabane doorgebracht en gedurende de dag een weverij en een kaarsenmakerij bezocht. ook een traditioneel gebouwd dorp hebben we kunnen bezoeken.
In Mbabane zijn we op het plein beland waar alle openbaar vervoer samen komt. Heel bijzonder was dat wij op dat plein de enige vier blanken waren. Verder alles gekleurd en we voelden ons duidelijk bekeken en ongemakkelijk. 
In de weverij werden handmatig voornamelijk gordijnen en tapijten geweven volgens een door een engelse dame gemaakte patronen. Sommige heel mooi, andere niet om aan te zien. De wol werd handmatig gesponnen en gekleurd (koken op hout vuurtjes).
Ook in de kaarsenmakerij werden alle kaarsen handmatig gemaakt en beplakt met allerlei patronen.
Een volgende stop was st Lucia waar we verbleven in de Boma (naam van het motel). Het leuke hiervan is dat wij er op onze reis in 1996 ook al eens verbleven en, maar dat wisten we toen nog niet, in 2004 weer terug kwamen. St Lucia is beroemd om zijn estuarium met nijlpaarden en krokodillen. We hebben daarom ook een boottocht gemaakt waarbij we veel dieren gezien hebben waaronder inderdaad nijlpaarden, maar geen krokodillen. Gelukkig was er ook een krokodillen farm in de buurt met vele soorten krokodillen en verschillende leeftijden en een heel goede uitleg. Hier hebben we ook het voeren meegemaakt. De geplande tocht naar  Hluhluwe-Umfolozi ging niet door omdat ook dit wildpark gesloten was wegens wateroverlast.
Gevoelsmatig daarna het hoogtepunt, ons verblijf op het uiterst luxe Babanango Lodge. Gerekend vanaf de geasfalteerde weg moesten we nog ruim 11 kilometer over een zandweg rijden om de lodge te bereiken. Door een fout op hun website hadden we een prijs gevonden die absoluut niet klopte, maar zoals veel mensen met engelse roots waren ze heel sportief en kregen we onze kamers voor deze uiterst schappelijke prijs. Wat zijn we daar verwend met rust en geweldig eten en een constante bewaking door twee deense doggen. Deze volgde ons op onze wandelingen door de naaste omgeving. Samen met de eigenaar hebben we uitstapjes gemaakt naar Isandlwana (slag tussen Zulu's en Engelsen) waar hevige gevechten hebben plaats gevonden tussen de Engelsen en de Zulu's, Rorke's Drift en Dingane stad. De eerst genoemde is een berg met omliggend land waarbij de Engelsen voor het eerst en ook de enige keer verslagen werden door de Zulu's. In hun overmoed hebben vervolgens zo'n 4000 jongere Zulu's geprobeerd om ook Rorke's Drift te veroveren. Door gebrek aan goede leiding mislukte dit en konden veel Engelsen ontkomen. Dingane stad was de hoofdstad van de Zulu koning Dingane. Stad is niet het juiste woord, het was meer een dorp met in het centrum de grote kraal voor het vee. Dingane was een geslepen en wrede koning. Zijn rondavel lag en het centrum van het woongedeelte en daar om heen waren de woonvertrekken van ongeveer 1000 vrouwen. Daar om heen weer waren de soldaten gelegerd. Het grote aantal vrouwen was niet zonder reden. Ze werden gebruikt als handelswaar en ook als beloning voor soldaten die goed gevochten hadden. Het dorp is ook bekend als de plaats waar de blanke boer Piet Retief en zijn gevolg is omgekomen. Zij waren gekomen om te onderhandelen en zo dom om ongewapend het dorp in te gaan. Dat kwam ze duur te staan. Op een nabij gelegen heuvel is een herdenkingspunt voor ze ingericht.
De volgende stop waren de Drakensbergen. Wat een geweldig gebied is dit. Rustig en ruig. Een wandeling naar de beroemde Tugala waterval hebben we halverwege afgebroken omdat het iets te ruig werd. Daarna koud en nat terug naar ons huisje dat gelukkig over een open haard beschikte. Hout was er genoeg, maar een hele boom in de haard stoppen was toch geen optie. Philip toverde en handbijltje uit zijn bagage en dus was het hard werken voor een aantal houtblokken. Het vuurtje was er des te leuker door (en de wijn smaakte ook prima).
Daarna een bed & breakfast in Umhlanga, een stadje gelegen bij Durban. Op weg naar het strand werden we begeleid door kleine aapjes die ons volgde door de bomen en over muurtjes. Het strand was winderig en niet te warm. Prima om te wandelen, maar meer niet.
Thuis in Lonehill een bezoek aan de uitgebreide organic market met de heel aparte sfeer en producten (Philip had hier bijna een hond gekocht).
Samen met Monique een tochtje gemaakt naar Sterkfontein. Hier zijn overblijfselen van mensachtigen gevonden van 3,2 miljoen jaar oud. Hieronder een schedel van Miss Ples van Plesianthropus (wat later een mister bleek te zijn).
De terugtocht naar Nederland ging niet zonder problemen. Op hetzelfde moment bleken twee vliegtuigen van verschillende maatschappijen technische problemen te hebben en konden niet vertrekken. Best een probleem om zo rond de 8oo mensen voor de nacht onder te moeten brengen. Het gaf ons wel een extra dag in een mooie omgeving in de buurt van het vliegveld.