Al jaren geleden hebben we ieder kleinkind belooft dat we een week met ze op vakantie gaan naar een plaats die ze zelf mogen kiezen in Europa. Deze keer is ons jongste kleinkind Ruben aan de beurt. Zelf had hij geen uitgesproken voorkeur maar iets met vulkanen, grotten en zwemmen leek hem wel wat en heel belangrijk er moets gevlogen worden. In overleg hebben we daarom voor Lanzarote gekozen temeer omdat hier vrijwel altijd mooi weer is.
Een probleem vooraf was dat we het heel belangrijk vonden dat Ruben een eigen kamer zou hebben en dat beperkte de keus van accomodaties behoorlijk en een ander nadelig punt was dat het in de mei vakantie moest plaats vinden waardoor de prijzen behoorlijk hoger zijn dan buiten de vakantieperiode. Een ander probleem was dat de reis alleen via Brussel kon plaats vinden.
Toch vonden we een locatie Labranda Playa Club. Vooraf geen idee he het daar zou zijn maar we hadden weinig keus. De reis geboekt via Corendon waarmee we ook de vorige keer naar Lanzarote geweest waren. Toen was de begeleiding prima.

Zaterdagmorgen 27 april
Begin van onze vakantie naar Lanzarote,samen met Ruben. Om half zeven ging de wekker. Ontbijt, laatste dingen afwassen en nog even controleren of alles ingepakt was.
Al voor negen uur op pad naar Den Haag. Daar stond de koffie al klaar en hebben we de laatste dingen doorgenomen.
Onze vlucht begon vanaf Brussel. Omdat je nooit weet hoeveel vertraging je rond Antwerpen heb en hoe snel je door de controle bent, rond elf uur vertrokken. Alle vertragingen vielen mee, de rij voor de controle ook. Alleen was daar wat oponthoud. Petra moet altijd extra gecontroleerd worden maar bleek ook een aantal verboden tubes of busjes bij zich te hebben. Inleveren dus. Vervolgens lang wachten op onze vlucht die gelukkig op tijd was en ook op tijd aankwam. De shuttle bus vinden was ook geen probleem (we wisten de weg nog van een vorige vakantie) en na een korte rit onze bestemming Labranda Playa Club gevonden.
Ons appartement lag helemaal achterin het complex, lekker rustig en precies wat we verwachtten.

Het was inmiddels al etenstijd geworden en direct het eerste restaurant (Vulcano) genomen op de hoek van de boulevard. Het eten was prima en na een korte wandeling over de boulevard terug naar het appartement en vroeg naar bed.

Zondag 28 april
De dag vroeg begonnen met het dagelijks terugkerend ritueel: broodjes voor het ontbijt halen. De supermarkt is direct vanaf ons complex bereikbaar,dus moeilijk is dat niet.
We hadden onze reis via Corendon geboekt maar we hadden de indruk de enige gasten van Corendon op ons complex te zijn. Verder vrijwel alleen Engelsen en een verdwaalde Duitser.
Omdat we een aantal excursies wilde boeken telefonisch contact opgenomen met de vertegenwoordiger van Corendon. Afspraak gemaakt voor de middag. Bleek de man eerst in het verkeerde hotel te zitten en later kon hij geen parkeerplaats vinden. Uiteindelijk heeft hij zijn auto ergens anders geparkeerd en is met een taxi naar ons gekomen.
Boeken van de halve dag excursie op dinsdag naar Timanfaya was geen probleem, de duikboot tour was wegens een defect aan de boot niet mogelijk. Daarom voor vrijdag een tocht met een catamaran geboekt om dolfijnen te spotten en de zon onder te zien gaan. Allemaal ingewikkeld maar toch geregeld.
De dag was hierdoor al redelijk om. Boodschappen gedaan voor het maken van een salade. Hoewel er een prima kookplaat in ons appartement aanwezig is, ontbreken er voldoende pannen en afwasmogelijkheden om iets anders als maaltijd te bereiden. En het moet gezegd,de salade was heel lekker.
Traditie is om nog even over de boulevard re flaneren en daarna op tijd naar bed.

Maandag 29 april
Een dag zonder plan. Arie en Ruben besloten om naar de landingsbaan van het vliegveld te lopen. Een forse wandeling van 5 km en natuurlijk ook weer terug. Voor Ruben iets te vermoeiend. De middag voor een deel aan de rand van het zwembad doorgebracht.
Voor het avondeten besloten om de andere kant van de boulevard op te gaan lopen. Keuze is best lastig, veel restaurant hebben alleen vleesgerechten en zijn hoofdzakelijk Engels georiënteerd. We kozen een restaurant met een prima zitplaats, maar de pizza viel volgens Ruben tegen. Was dus een eenmalig bezoek.
De avond afgesloten met een wandeling langs de nu verlichte boulevard. 

Dinsdag 30 april
Vroeg op want vandaag onze eerste excursie. Vooraf met de reisagent nog even de opstapplaats gecontroleerd en voor alle zekerheid waren we daar na 10 minuten lopen, 20 minuten te vroeg.
Een hele rij van bussen kwam langs en steeds konden mensen instappen maar wij niet.
Dus maar weer gebeld. De agent had al bericht gehad dat we niet ingestapt waren. Het werd dus welles/nietes. Afgesproken dat hij ''s middags langs zou komen om de opties te bespreken. We waren best teleur gesteld. Om ons verdriet te verzachten bij DosMil koffie met voor ons gebak genomen. Ruben had geen honger en wilde alleen drinken.
De reisagent was nu wel op tijd en had inmiddels geregeld dat we vrijdagmorgen alsnog op excursie konden. Werd nu wel druk, twee excursies op een dag, dus probeerde hij de boottocht te verzetten. Bleek er weer iets mis gegaan te zijn met de boeking. Na rechtstreeks contact opgenomen te hebben met de booteigenaar bleek de enige mogelijkheid echt alleen de vrijdag te zijn, dus maar accoord gegaan na overleg met Ruben.
Dan nog gesproken over de opstapplaats. We hadden een foto genomen waar we gestaan hadden. Moest de agent toch echt bekennen dat hij niet goed opgelet had door de door ons aangegeven plaats te bevestigen als de juiste. Maar nu was het duidelijk wat het probleem was. Hij nam ons mee naar buiten en na op de boulevard 50 meter gelopen te hebben waren we bij de opstapplaats. De opstapplaats heet Casino. Nu is er een stuk verder naar links een winkel Kasino en de plaats die wij dachten de goede te zijn was 10 minuten lopen naar rechts een winkelcentrum die ook Kasino heet. Bij deze laatste waren we al een aantal keren eerder opgestapt. De reisagent had echter wel bevestigd dat het bij Kasino zou zijn. Foutje, bedankt.
We hadden al afgesproken dat we weer een salade gingen eten. Richting de haven is een hele grote supermarkt en daar maar naar toe gelopen. Best wel een wandeling maar er is altijd wat te zien onderweg. Deze salade was nog beter (ervaring en meer vers fruit).
Nog een bekende wandeling en het was zo weer bedtijd.

Woensdag 1 mei
Weer een rustig begin van de dag met weer een ditmaal niet zo'n lange wandeling. Na de siësta naar het strand gelopen en daar met veel plezier in de golven gezwommen. Leuk en niet eens zo koud dachten we. De handen van Arie dachten daar anders over, alle twee voor de heft spierwit.
Voor het avondeten weer gekozen voor het eerste restaurant waar ze Ruben meteen herkende en meerdere kelners kwamen hem met een boks begroeten.
Petra en Arie bestelden bier en tot grote hilariteit van Ruben werd het eerste glas bij hem neergezet. Ze weten daar precies hoe ze klanten moeten vermaken. Alledrie hadden we deze keer pizza genomen waarbij Ruben extra aanpassingen van zijn pizza vroeg en ook kreeg.
Ruben wilde direct na het eten terug en Arie en Petra hebben de traditie voortgezet en nog even een wandeling gemaakt over de boulevard

.

Donderdag 2 mei
De laatste dag zonder een plan.
Na de koffie besloten om naar de grote supermarkt te lopen om daar lunch en ingrediënten voor de avondsalade in te slaan. Ruben had geen zin, dus Petra en Arie zijn alleen op pad gegaan. De hele wandeling en shoppen duurde ongeveer anderhalf uur. Best weer wat beweging gehad.
Na de lunch net als gister op naar het strand. Ook nu weer had Ruben het echt naar z'n zin in de golven. Na enige tijd werd het toch best vermoeiend en de zon opgezocht al bleek dat ook niet lang vol te houden. Ruben zag de verschillende formaties lavastenen en bedacht dat daar overheen klimmen leuk was. Toch wel een half uur bezig geweest en wilde als eerste naar het appartement en nam net als alle andere keren de sleutel mee. Toen wij bij het appartement arriveerde was Ruben in geen velden of wegen te vinden. Bleek hij naar een ander strand was gegaan om nog even naar de golven te kijken. Na een telefoontje is het toch goed gekomen.
Ald diner weer een salade gegeten, gemaakt met de eerder gekochte sla en fruit. Nog een avondwandeling en op tijd naar bed.

Vrijdag 3 mei
Dan toch echt de excursie naar het nationale park Timanfaya. Dit keer stonden we wel op de juiste opstapplaats. De bus van 15 mtr lang en geschikt voor 66 zitplaatsen was vrijwel geheel gevuld met overwegend Franstaligen. Wij konden daardoor niet bij elkaar zitten. Voorin op een plaats waar je niet naar buiten kon kijken zijn Ruben en Arie gaan zitten en Petra vond een plaats bijna achterin. Onze vrouwelijke gids was duidelijk een Belgische en heeft de hele tour in zowel Frans als Nederlands uitleg gegeven. Het gebied wordt zo druk bezocht en er is zo weinig parkeergelegenheid dat het echt achter elkaar doorschuiven is van de ene demonstratie naar de volgende. In het gebied waar alleen bussen mogen komen is het daarentegen weer heel rustig. Moet ook wel op de smalle en bochtige weg waarbij soms angstig dicht langs rotsen gereden wordt.

Bij het groene meer was er een iets langere stop en het einde van de tour was een bezoek aan een bodega. Natuurlijk een soort sponsor van de tour. Voor ons hoefde het niet en zijn we een ijsje gaan eten.

We waren ruim op tijd terug in het appartement zodat Ruben nog even een uurtje rotsen kon beklimmen.
Nog tijd genoeg voor een kop koffie of cola met gebak bij DosMil. Soort van afscheid.

Weer terug in het appartement ruim voldoende tijd om ons klaar te maken voor de volgende excursie.

Weer op tijd bij de opstapplaats en dat was de bus ook. Een korte rit naar de haven en vervolgens lopend langs de haven naar de ligplaats van de catamaran. Daarbij verwonderden we ons over het aantal mensen dat aan boord moest. Bij afvaart bleek dat allemaal mee te vallen, iedereen had een zitplaats. Wij misschien wel de beste vlak voor de kajuit op het voordek. Er was te eten en drinken en zowaar regelmatig een paar dolfijnen die rond de boot zwommen. Echt leuk. Om acht uur waren we weer terug in de haven en met de bus weer terug gebracht bij nu de uitstapplaats. Na eerst even ingecheckt te hebben bij Vulcano gegeten. Koffie in het appartement en op tijd naar bed, want na deze dag met veel indrukken waren we alledrie daar aan toe.

Zaterdag 4 mei
Alle drie niet echt goed geslapen en om even voor acht uur opgestaan. Broodjes voor ontbijt en lunch gehaald, appartement op geruimd en koffers gepakt. Om 10 uur klaar en tijd voor koffie.
Dan nog even op het terras genieten van de zon, wachten tot we om 12 uur het appartement moeten verlaten,
Dan tot vier uur nog wat langs de winkeltjes op de boulevard lopen om te kijken of er echt nog dingen zijn die we moeten kopen.
We werden bijna een half uur voor afspraak opgehaald, geen probleem we zaten al klaar. Ook de vlucht was vroeg en zo kwamen we voor 12 uur aan in Brussel. Ophalen was iets moeilijker. Jacco was er al, alleen elkaar vinden was iets moeilijker. Plan was om elkaar op de vertrekplek te treffen (truuk passen we veelal ook op Schilhop toe), maar die plek was in het donker niet terug te vinden. Uiteindelijk door elkaar te melden wat voor gebouw we zagen kwamen we bij elkaar. De rit van ruim twee uur naar Den Haag werd gekenmerkt door drukke verhalen en deels wegzakken in slaap. Bij aankomst vrijwel direct het bed opgezocht en op zondagmorgen na het ontbijt het laatste deel naar Purmerend gereden, boodschappen gedaan en begonnen met de gebruikelijke werkzaamheden na een vakantie.