Athene 2022 
Eindelijk is het weer mogelijk om na de Covid pandomie weer met vakantie te gaan en samen met Elyne een korte vakantie naar Athene te gaan.
Omdat een voor 2020 geplande trip bestond uit een los geboekte vlucht en een hotel en we de aanbetaling van het hotel nooit van terug gekregen hebben, besloten we om deze keer een complete reis bij TUI te boeken. Vliegen met KLM en een hotel in de binnenstad van Athene.
We kozen voor een reis startend op 22 april en eindigend op 28 april, vlucht KL1581 van 21.25 (aankomst 1.35 in de nacht), verblijf in hotel Arion en vlucht terug KL1576 van 17.20 en aankomst 19.55. Nadeel van de heenvlucht is dat er geen openbaar vervoer meer is en we aangewezen zijn op een taxi. Die kan je gelukkig via GetTransfer boeken waar de laagste offerte € 36,75 was. Onze vorige ervaring hiermee was prima.

De weersverwachtingen zijn prima, dus daar kan het niet aan liggen. 

De voorjaarsvakantie is begonnen en daarom heel vroeg naar Schiphol gegaan. Niet verkeerd want de rij voor de security controle was gigantisch. Gelukkig ging het wel in een aardig tempo maar toch al gauw een uur bezig. Daarna rijd om te eten. Elyne koos voor de Burger King. Weer een rij en meer dan een uur wachten voordat we konden bestellen. Nogmaals, gelukkig waren we heel vroeg.

Rustig lopen naar de gate en weer wachten .Kregen we bericht dat de gate gewijzigd was en toen we daar waren weer een aanpassing plus een ruime vertraging die er voor zorgde da we ruim een half uur later dan gepland aankwamen. Al in het vliegtuig belde de taxichauffeur dat hij er over een kwartier zou zijn met een vage instructie dat we buiten moesten wachten omdat hij niet voor de uitgang mocht parkeren. De reden bleek later, het was geen reguliere taxi maar een soort van Uber. Een particuliere rijder met een auto die aan onderhoud toe was. Hij wist ook niet precies waar we moesten zijn, maar met eigen kennis en aanwijzen op de kaart waar het ongeveer was, lukte het om het juiste adres te vinden. Een behoorlijk lange rit voornamelijk door een hele lange straat met veel winkels gingen we ineens een soort van achterbuurt in. Smalle straatjes en heel veel graffiti. Geen gerust gevoel. Het hotel bleek om deze tijd ook nog dicht. De taxichauffeur bleef gelukkig bij ons totdat de deur open ging en we konden inchecken. Kamer op de 4e verdieping met maar twee bedden. Na bellen bleek er op de 1e verdieping er kamer met drie bedden te zijn. Na verhuizing direct naar bed en slapen.

Om half negen na een korte nachtrust opgestaan en genoten van een goed ontbijt. Via Jacco en de Telegraaf kregen we te horen dat de KLM staakte. Waren we toch precies op tijd weg.
De eerste dag hadden we gepland als een dag om rustig de omgeving te verkennen. De omgeving zag er bij daglicht veel vriendelijker uit dan bij aankomst. Precies tegenover het hotel was een kerk en we waren al gewekt door het luiden van de bel. Hier is het nu Pasen en we kregen de geluiden van de kerkdienst er gratis erbij. Een kort stukje lopen en we waren in de Athinas, een grote drukke winkelstraat die loopt vanaf het Omonia plein naar het Monastriraki plein. Eerst kort naar links waar we bij de vlees en vismarkt een kijkje genomen hebben en ons verwonderd hoeveel geslachte schapen er hingen. Tegenover deze markt is een kleine groentemarkt die we ook even over gelopen zijn. Opvallend op beide markten was het aanprijzen van de koopwaar.
Vervolgens de andere kant opgelopen naar het Monastriraki plein. Heel het centrum van Athene is afgestemd op tourisme maar dit plein en omgeving is bij uitstek de plaats voor souveniers en heel veel schoenen of beter, slippers. Wat winkeltjes bekeken en vervolgens doorgelopen naar de wijk Plakka met nog meer winkeltjes maar ook veel terrasjes en restaurantjes. En veel hoogte verschillen. Opvallend de lange trappen die tevens restaurantjes zijn. Leuk maar ook heel vermoeiend. Met regelmatige tussenstops wel te doen. Tegen drie uur besloten om ergens te gaan eten op een drukke kruising van twee smalle straatjes. Elyne koos voor risotto en Arie en Petra gingen voor de traditionele kebab. Niet bijzonder naar het uitzicht was prima en we zaten heerlijk in de schaduw.
We hadden het nu wel gehad voor deze eerste dag en besloten om rechtstreeks naar het hotel te gaan. De rechtstreekse route bleek echt mee te vallen en dus konden de schoenen uit en rustig op bed was lezen of typen.
Toch nog behoefte gevoeld om een stukje te lopen en kijken of we ergens koffie konden drinken. Vannacht bij aankomst in de wijk zijn we echt geschrokken. Smalle straatjes, vervallen huizen, veel rolluiken en alles voorzien van graffiti. We hadden weinig keus, maar de eerste reactie was dat we hier niet wilden zijn. Wat een andere mening overdag en in de avond. Heel gezellig met veel restaurantjes en barretjes en vlak om de hoek. Hier gaan we meer eten. Gezellig en goedkoper dan op de echte toeristen plaatsen. We ontdekte vlak naast ons hotel een smalle deur met een gang er achter en als je daar door was kwam je in een restaurant. We vonden het omdat mensen tot buiten toe stonden te wachten tot er plaats was. Heel apart. Wij hebben een heel gezellig terras genomen voor koffie en smoothie.

 De tweede dag wordt bepaald door het tijdstip van de wisseling van de wacht. Op zondag om 11 uur moet die altijd extra feestelijk zijn. In ieder geval dragen de wachters dan een speciaal uniform.
Om kwart voor acht opgestaan en rustig ontbeten. Tegen 10 uur begonnen aan de wandeling naar het Syntagma plein, een rustige wandeling van ongeveer een kwartier. Ruim op tijd dus zodat we een plaats vonden helemaal vooraan. Precies om 11 uur begon de wisseling die soberder was dan bij ons vorig bezoek. Toch indrukwekkend.

Vervolgens onze tocht vervolgd richting poort van Hadrianus met een stop voor de koffie en frisdrank op een schaduwrijke terras. De prijs bleek achteraf een tegenvaller. € 27,- voor twee koffie en een Fanta. Die slaan we in het vervolg over. De tweede tegenvaller volgde later. Op zondag blijken de historische plekken gesloten. Maar verder gelopen naar het stadion van de eerste moderne olympische spelen en door het grote park met bekende rust pauzes naar Plaka. Dat was nu wel bekend en we vonden een bankje in de schaduw waar we ook gister al gerust hadden.

Iedereen was inmiddels best moe geworden en ook de zon was merkbaar aan de kleur van de huid. Dus besloten met een ijsje onderweg om te gaan rusten op de kamer en zo weer energie op te bouwen voor ons avondmaal.

Eerst even een update van de buurt van ons hotel. De wijk heet Psyri en is een oude inmiddels vervallen volksbuurt met veel nauwe kronkelende straatjes. De buurt is inmiddels een soort yuppie buurt geworden en een mix van gerenoveerde en vervallen gebouwen geworden. Alle winkels, restaurants en bars hebben rolluiken die allemaal ontsierd worden door graffiti. Dat is de reden dat het er ’s nachts niet uitziet, maar als alles open ziet het er vriendelijk en gezellig uit. Wij voelen ons hier in ieder geval veilig en thuis.
Ongeveer 50 meter vanaf ons hotel ligt het IJzeren plein (eigenlijk Iroon square geheten) waar vijf straten op uitkomen. Geen groot plein maar een plein vullend terras dat door meerdere zaken gedeeld werd. 
Even verder, maar niet meer dan 150 meter een bijzondere gelegenheid in de trant van Alice in Wonderland. De eerste keer dat we hier voorbij liepen was het nog gesloten, maar de derde dag geopend met een grote toeloop van publiek en allemaal foto's nemen.

Wij hebben voor ons diner gekozen voor het terras op het plein. Bleek een restaurant te zijn met meerdere zaken rond het plein. De bediening liep de ene keer het ene restaurant in en een andere keer weer een ander. Goed eten en niet duur en bovenal gezellig. Prima keuze voor de traditionele gyros. Als afsluiting nog even een wandeling naar het Omonia plein en weer terug voor koffie en fris. Daarna op tijd naar het hotel en voor de volgende dag een plan maken. We hebben inmiddels begrepen dat vandaag (zondag) hier Paaszondag is en dat daarom veel gesloten is. Morgen is ook nog een feestdag maar is waarschijnlijk minder gesloten.

Maandag blijkt ook nog feestelijk te zijn. We werden om 8 uur gewekt door de klok van de kerk tegen over ons hotel. Met een variant op jingle bell dat minutenlang herhaald werd. Daarna werd er langdurig gezongen of gepreekt. Maakt niet uit, het was duidelijk te horen, voor ons dus reden om te gaan ontbijten. Of het iets met Pasen te maken had weten we niet, maar we hadden op de markt al gezien dat er een enorme hoeveelheid geslachte lammeren verkocht worden en bij diverse restaurants werden die gebraden.
Petra had heel veel last van haar knie en nu ook haar rechter heup. We gaan dus maar overleggen hoe we ons programma gaan aanpassen. Eerst rustig naar het voor ons inmiddels bekende Monastiraki plein gelopen waar ook de archeologische site Hadrians’s Library is. Gereduceerd entree voor Arie en Petra € 3,- terwijl Elyne gratis was na het tonen van haar ID, de korting geldt alleen voor onder de 18 en ingezetene van een europees land. Eigenlijk niets te zien wat niet ook vanaf de straat te zien was, alleen nu met wat informatie borden. Na een kwartiertje wel gezien en even verder naar de Roman Angora gelopen. Hoewel alles vrijwel vlak was heeft Petra toch maar besloten om in de schaduw te rusten zodat Elyne en Arie samen naar binnen gegaan zijn. Entree voor Arie dit keer € 4,-, Elyne natuurlijk weer gratis. Ook nu weer een hoop stenen die vanaf de straat ook te zien waren maar nu was er de Tower of the Winds. Dit is een oude toren waar via een ingenieus systeem met water de tijd bijgehouden werd en die bleek ook nog redelijk nauwkeurig. Lang hadden we hier niet nodig en nu voldoende tijd om souvenirs te gaan kopen. De meeste winkels waren nu ook open. Vooraf was al ongeveer bedacht wat gezocht werd dus was het snel gebeurd.
Vervolgens op de terug weg naar het hotel eerst naar het Omonia plein gelopen. Dan kom je langs het stadhuis en het monument van de "laatse Drachme" (munt in Griekenland voor de Euro). Daarna op ons favoriete plein gestopt voor de noodzakelijke verfrissing gevolgd door de even noodzakelijke rust in de hotelkamer.
Op voor ons diner naar het IJzeren plein. Vlak daarvoor dus laten we zeggen op een meter of 30 vanaf het hotel een ander restaurant dat over een binnentuin bleek te beschikken waar ook nog eens live muziek werd gespeeld. Weer hartstikke leuk al was het eten wat minder. Voor de koffie weer naar ons vertrouwde terras vlak bij het plein. Als afsluiting van de dag nog even naar het dakterras op de 7e verdieping voor een blik op de prachtig verlichte Acropolis en de rest van de omgeving. Ons hotel verdient hiervoor een extra ster.

Dinsdagmorgen zijn Arie en Elyne om kwart voor zeven opgestaan en vroeg ontbeten samen met een schoolklas uit Duitsland. We hadden net nog een tafeltje. Petra bleef achter en ging later ontbijten en boodschappen doen.
De wandeling van ongeveer een kwartier ging voor een deel stijl omhoog. We kwamen precies op het moment van opening bij de Acropolis aan en behoorden bij de eerste 10 bezoekers. Uniek, want alle ruimte om foto’s te maken zonder drommen mensen erop en omdat we zo vroeg waren was het ook nog niet zo heet. Dat kwam wel op het moment dat we weg gingen, prima gepland en geen spijt van het vroeg opstaan.

Bij terugkomst in het hotel bleek Petra ook net terug met fruit en een berg medicijnen en verband voor de benen van Elyne. Die bleek bij ons vertrek uit Nederland nieuwe hoge schoenen aan te hebben zonder hoge sokken. Op Schiphol al van schoenen gewisseld omdat beide benen al stuk geschuurd waren. Nu pas was een apotheek open voor aanschaf van benodigde artikelen en maar hopen dat het helpt want de benen zagen er echt niet goed uit.
Na even een siësta weer lopend naar het Acropolis museum. We lijken veel te lopen en dat is ook zo, maar de afstanden zijn relatief klein. Meer dan anderhalve kilometer is het nooit. Bij het museum voor de eerste keer meegemaakt dat we de corona test moesten tonen en een mondkapje verplicht was. Overal anders zie je de Grieken veelal een mondkapje onder de kin hebben. Wel in ons hotel bij het ontbijt heeft vrijwel iedereen een mondkapje op tijdens het lopen.
Het museum is heel groot en alleen gevuld met zaken van de Acropolis en omgeving. Dus vrijwel alleen stenen en beelden. Onder het museum nog opgravingen van een oude wijk. Elyne vond het geweldig.

’s Avonds weer op ons IJzeren plein gegeten. Goed, goedkoop, gezellig en een gratis dessert, wat willen we nog meer. Later nog wat gewandeld in een deel van de wijk waar we nog nooit geweest waren en ontdekt dat er nog veel meer gezellige straatjes met restaurantjes zijn. De stappenteller geeft aan het einde van de dag meer dan 21.000 stappen aan. We hebben dus niet stil gezeten.

Woensdag alweer de laatste hele dag in Athene. Haast hadden we niet dus uitgeslapen en rustig ontbeten. Doel voor de dag is de Ancient Agora, het winkel en administratief centrum in de oudheid.
Ook nu weer op loopafstand, ons hotel is echt prima gesitueerd voor alle voor ons belangrijke punten. Deze historische site moet je echt bezoeken, vanaf de straat is weinig te zien. Ook nu weer heel rustig. We hadden alle ruimte en vonden steeds een vrij bankje als we wilden rusten. En dat laatste was nodig want het was best warm, ook in de weinige schaduw.
De hoogte punten waren het twee verdieping hoge winkelgebouw (gerestaureerd en Stoa of Attalos geheten) en de tempel van Hephaestus die in nog een redelijke staat was.
Na een ruime tijd rond gelopen te hebben werd het tijd voor een verfrissing en omdat het de laatste dag was mocht Elyne bepalen waar. Niet te missen op onze route werd het het café met de bloemen waar we na een corona check op het terras in de schaduw mochten plaats nemen. 

Na de drankjes scheiden onze wegen. Petra en Elyne gingen naar het hotel en Arie ging een berg beklimmen (gewoon via de weg en trappen) tegenover de Acropolis. Vanaf dat punt zijn mooie foto’s te maken.

Een half uur later was iedereen weer op de kamer en op tijd om in te checken voor de terugvlucht en de noodzakelijke rust.
De rust duurt natuurlijk niet heel lang, want we gingen weer wandelen. Nu richting Syntagma plein en de wijk Kolonaki. Net op tijd om de wisseling van de wacht mee te maken en omdat we verder geen plan hadden, achter de gewisselde wachters aangelopen. Die moesten best nog een eind marcheren naar hun kazerne. En omdat we niets leuks meer vonden, reden om de terugweg te aanvaarden. Door de hele drukke Ermou straat en gelukkig langs een ijsman voor het dagelijkse ijsje.
Weer even bijkomen op de kamer en klaarmaken voor de laatste keer dineren in Athene en dat genuttigd op ons vaste adres op het IJzeren plein. We werden al herkend en begroet als vaste klant. Ze wisten niet dat het ons laatste keer was.
Koffie is om deze tijd nergens meer te krijgen. Als alternatief naar ons dakterras op de 7e verdieping om naar de zonsondergang te gaan kijken. Dat was het plan, de zon ging echter achter een aantal gebouwen onder en voor ons dus niet zichtbaar. De voetjes waren moe dus dan naar de kamer nog wat lezen of spelletje doen. Wel wat onrustig, het is de laatste avond.

Donderdag alweer de laatste dag of eigenlijk halve dag. We hadden, rekening houdend met missen metro en vertraging tijdens security check berekend dat we omstreeks 12 uur moesten vertrekken en dat was precies het tijdstip waarop we de kamer moesten verlaten.
Op verzoek van Elyne de ochtend besteed aan een laatste wandeling door de touristenstraatjes en als laatste van het oude Athene Kerameikos, de begraafplaats van zoals Elyne het noemde "ancient greeks" bezocht en ter afsluiting iets drinken in de atractie van de straat, Alice in Kookland. Prijzig maar wel lekker en in een absuluut bijzondere omgeving.

Onze berekening van benodigde tijd om de vlucht te halen was niet helemaal correct. Eigenlijk veel te ruim. Bij de metrohalte kwamen we precies op tijd om eigenlijk de vorige metro te halen, dus hadden we al een half uur gewonnen. De security check was een eitje. vrijwel meteen doorlopen en dus waren we uren te vroeg op het vliegveld. Toch maar alvast gezocht welke gate we moesten hebben, stond onze vlucht niet op het bord. Navraag leerde dat KLM altijd van de B-pier vertrok dus we zijn die kant maar opgelopen. Toch wat ongerust, want waarom stond onze vlucht niet op het bord met vertrektijden? Pas een uur voor boarding kwam de vlucht op het bord te staan en konden we bij de gate wachten op vertrek. Met een kleine vertraging verliep de vlucht vervolgens probleemloos en Jacco was ook exact op tijd om ons op te halen en daarmee kwam een einde aan onze vakantie in Athene.

Was het een fijne vakantie? Wij alledrie hebben er van genoten en alles gezien wat we wilden. Het weer was geweldig, het hotel redelijk en de buurt heel gezellig. Alles was binnen loopafstand al hebben we iedere dag meer dan 10.000 stappen genomen met een uitschieder naar meer dan 20.000 op de vierde dag.
Bijzonder waren de corona maatregelen. Op Schiphol liep al vrijwel niemand meer met een mondkapje en ook in het vliegtuig niet. Dat was anders in Athene. Overal nog in gebruik. In sommige winkels en restaurants was een mondkapje nog steeds verplicht en moesten we zelfs onze coronapas laten zien. In het hotel droeg ook iedereen in de gang zijn mondkapje en ook in het restaurant bij het lopen tussrn tafel en buffet.
Op de terugweg in de metro en op het vliegveld had iedereen weer zijn/haar mondlkapje op en dat was gek, ook in het KLM vliegtuig had iedereen het masker op.