Ruim een jaar steeds met pijn lopen is op 17 maart 2017 eindelijk tot een einde gekomen met een heupprotese. Het afgelopen jaar was niet makkelijk. Veel pijn en beperkingen met lopen. Eerst een behandeling met een pijnstillende injectie en dat bleek een aantal weken te werken. Vlak voor de zomervakantie nog eens herhaling die ook weer werkte, maar wel korter dan de vorige.
In oktober was er een voorlichtingsavond in Zaandam over heup en knie operaties. De daar gepresenteerde operatie methode en de wijze van verstrekte zorg deed Petra besluiten om zich daar te laten opereren. Door de verhuizing van het Zaans Medisch Centrum naar een nieuw gebouw en een orthopeet die een ongeluk kreeg leverde zoveel vertraging op dat de operatie pas 17 maart kon plaats vinden. 's Morgens om 7 uur melden en precies op tijd gereed voor een operatie van 1,5 uur. Petra had na veel lezen en zoeken en zeker na de voorlichtings bijeenkomst gekozen voor de zogenaamde voorste benadering. Er zijn drie methoden, de achterste benadering via de bil, de zijwaardse benadering via de zij en de voorste benadering via de dij. Deze laatste methode heeft ten opzichte van beide andere methodes het voordeel dat er geen spieren los gemaakt hoeven te worden, ze worden met speciale klemmen opzij gehouden. Begrijpelijk is dat de herstel periode daardoor ook korter is omdat er minder schade aangericht wordt. Deze methode is in Nederland relatief nieuw en niet alle orthopeten kunnen het toepassen. Dokter Pecasse is Zaandam gelukkig wel.

Vreemd is het dat je nadat je weer bij kennis bent en nog wel veel pijn hebt, in principe met een hoeveelheid ijzer in je heup/been eigenlijk alles weer moet kunnen. Dat is natuurlijk betrekkelijk, je spieren zijn beschadigd en het meest belangrijke is dat de prothese nog vast moet groeien. Daarom moet je ook 6 weken met krukken lopen en bepaalde bewegingen voorkomen.
Over ijzer gesproken, dat is het natuurlijk niet, het zijn een aantal onderdelen van verschillende samenstellingen. Ieder ziekenhuis past ook weer andere merken toe en per patiënt wordt het type en afmetingen bepaald. Gewoon om het niet te vergeten, het merk prothese is Smith&Nephew en het is ongecementeerd geplaatst. De steel is Polar Steel maat 5 standaard met kraag en gemaakt van titanium met een aparte coating voor betere hechting met het bot, het kopje OXINIUM is cobalt chroom maat 32 + 4 en de reflection cup is ongecementeerd maat 54 met een binnenvoering XLPE liner dat zorgt voor een geleide beweging va de heup.
De direct na de operatie gemaakte foto laat goed zien hoe alles geplaatst is.

Om half 11 was de volledige operatie en nabehandeling achter de rug en was Petra weer aanspreekbaar. Iets later werd ze dan ook naar de verpleeg zaal gebracht waar later op de dag nog twee patiënten met dezelfde operatie bijkwamen. Voorzien van infuus en morfinepomp en extra zuurstof. Bezoek vanaf half vier.
Nog niet helemaal bij en slaperig en heel misselijk maar wel aanspreekbaar. Alleen water drinken ging zonder problemen, andere drank en eten hadden een slechte werking.
Toch aan het eind van de middag met de fysiotherapeut eerst op de rand van het bed gezeten en daarna met behulp van het looprek de eerste stappen in de kamer gemaakt. De misselijkheid maakte al snel een einde aan deze wandeling, maar de eerste bewegingen zijn gemaakt.

De dag na de operatie werden alle slangen verwijderd en weer met de fysio nu een wat langere wandeling over de gang gemaakt. Dat gaat toch erg snel. Omdat het weekend is zijn de bezoektijden verruimd en was er ook bezoek in de ochtend mogelijk. 's Middags kwamen ook Michelle en Robin langs en was de dag zo om. Het eten smaakte nu ook goed.
Op zondag werd Petra over geplaatst naar het Zorghotel Recura in het zelfde gebouw als het ziekenhuis. Nu echter in een prive kamer 4.26. Alles gloednieuw met de bijbehorende aanloop problemen, beugels in de badkamer die ontbraken, looprek wat ergens anders geleend moest worden maar in het algemeen prima verzorgd met heel goed personeel. Elk probleem werd opgelost en zo hoort het ook. Eten gebeurde nu in een restaurant en ook dat was prima verzorgd. Alles was beveiligd en werkte via een pas systeem, inclusief de lift naar de woonafdelingen. De bezoektijden waren nu erg ruim en later in de middag kwamen Jacco en Elyne dan ook op bezoek. Ook nu weer een fysiotherapeut (een andere) en oefenen met de krukken in plaats van het looprek.

De maandag was heel rustig natuurlijk buiten de oefen sessies na. De hele middag samen doorgebracht op de kamer en in de algemene ruimtes. ''s Avonds kwamen Kees en Christa nog op bezoek en ging de avond snel om.

Dinsdag moest er geoefend worden in traplopen en werden de oefeningen uitgebreid. Lopen tussen twee leuningen en veel bewegingen om de spieren te activeren en het vocht te verwijderen. De oefeningen gingen zo goed dat besloten werd dat Petra woensdagmorgen naar huis mocht.

Woensdagmorgen half 11 was het zo ver, weer thuis. Als eerste controleren of alle genomen maatregelen (zitverhoger in de wc, muurbeugel in toilet en stoel in de douche) naar behoren te gebruiken waren. Afspraak met de fysio voor donderdag gemaakt voor eerste bezoek thuis. ''s Avonds bezoek van Bob en Lia en zo was de dag om voor we er erg in hadden. In bed komen was nog wel een probleem, maar met wat hulp lukte dit ook en ook het slapen op de rug met een kussen tussen de benen ging bijzonder goed.

Donderdag de eerste wandeling buiten gemaakt, de straat heen en weer gelopen. Aan het eind van de  middag de fysiotherapeute Andrea die heel snel ter zake kwam. Snel oefenen en voor het eerst op de hometrainer. Wel wennen en het bleek dat achteruit trappen beter ging dan vooruit. Ook deze dag weer bezoek, Kees en Christa kwamen kort langs.

De vrijdag was een dag met boodschappen doen en wat kleine klusjes.

Michelle en Frederique kwamen de hele middag en avond langs. Gelegenheid om iets uitgebreider boodschappen te doen en toch te oefenen. Petra heeft deze dag al een blokje rond gelopen.

Zondag heel veel klussen gedaan. Er moest nodig wat gesnoeid, schoongemaakt en gewassen worden. En weer een rondje door de straat gelopen en ook het fietsen gaat steeds beter.

Vanaf nu zal het iedere dag iets beter gaan maar minder snel dan de eerste week. Uiteindelijk moet het na 6 weken hulpmiddel vrij zijn en kan het opbouwen van kracht en bewegelijkheid echt beginnen.


Vanaf 1 dag voor de operatie tot in totaal 42 maal moet Petra zelf een injectie tegen trombose zetten. Alleen de eerste keer is ze daarbij geholpen, alle andere keren mocht ze het zelf doen. Best stoer om een naald in je buik te prikken en hoe meer prikken je gehad heb, des te moeilijker wordt het vanwege al die kleine lidtekens die een prik achter laat.