Jopie Huisman en Anton Pieck museum

Door ons ongeval in Portugal was onze bewegingsvrijheid beperkt. Petra kon zich alleen in een rolstoel verplaatsen of verplaatst worden. Omdat het toch een aantal dagen heel lekker weer was en we er toch op uit wilden, hebben we op twee verrschillende dagen een klein maar interessant museum bezocht.

Het begon met het Jopie Huisman museum in Workum. Een uur rijden dus prima te doen. Dit museum stond al op ons lijstje omdat er een expositie van Henk Helmantel gehouden werd en die combinatie met Jopie Huisman leek ons heel leuk en dat was het ook.
Nadat we de auto vlak achter het museum geparkeerd hadden zijn we even het stadje in gegaan. Klein maar toch druk met toeristen en een heel gezellig plein waar we meteen besloten om te gaan lunchen.
Direct om de hoek de ingang van het museum waarbij een beperking was ingesteld voor het aantal aanwezige rolstoelen en rollators. Wij kregen gelukkig meteen toegang.
De expositie van Jopie Huisman werd ingeleid met een film waarin hij zelf zijn geschiedenis vertelde met zin grote belangstelling voor de natuur en doordat hij ook oud ijzer en lompen inzamelde ook voor gebruikte goederen. Dat komt ook nadrukkelijk terug in de vele schilderijen met een ongelofelijke zorg voor details.
De tweede zaal was voor Henk Helmantel, een nog levende schilder uit Groningen. Als er een schilder is die stillevens levensecht kan schilderen dan is hij het wel. Met name glas weet hij zo te schilderen dat het echt lijkt.
Hoewel beide schilders enorm veel aandacht aan details besteden is toch het grote verschil dat Helmantel gebruik maakt van lichtinval hetgeen bij Huisman grotendeels ontbreekt.

Een paar dagen later zijn we naar Hattum gegaan, iets verder rijden maar zeker de moeite waard. Een leuk plaatsje met ook weer veel toeristen en een gezellig centraal plein met horeca. Ook hier zijn we maar gelijk gaan lunchen en vervolgens de wandeling gemaakt naar het Anton Pieck museum, gevestigd in een oude stadsboerderij.
Eerst was Anton Pieck niet voor een museum gewijd aan hem, maar toen het er toch ging komen heeft hij nadrukkelijk mee gewerkt aan de inrichting en uiterlijk van het museum. Zijn stijl is dan ook duidelijk aanwezig.
Na de dood van Anton Pieck is zijn werkplek en ook zijn drukpers naar het museum overgebracht.
In een soort bibliotheek zijn een grrot aantal boeken opgenomen waarin Anton Pieck de illustraties verzorgd heeft. Overweldigend en ook verschillende vormen. Een van de bekendste illustraties zijn die bij de sprookjes van Grimm.