Plan

De reis is gepland van 1 mei t/m 27 mei. We reizen met Air Transtat met vluchtgegevens:
Heen : TS361 vertrek 1 mei om 14.15, aankomst 1 mei om 16.35
Terug: TS334 vertrek 26 mei om 17.50, aankomst 27 mei om 12.30

Wij krijgen in Toronto een volledig nieuwe camper C25 van Cruise Canada mee op de reis en moeten die bij een verhuurbedrijf in Vancouver afleveren. Omdat we met een camper reizen zijn we eigenlijk volledig vrij in onze route. Alleen de datum van aankomst en van vertrek staan vast. Omdat we van deze gelegenheid gebruik willen maken om Mount Rushmore en Yellowstone Park te bezoeken, leidt onze reis grotendeels door de USA. Alleen het laatste deel van de reis gaat door Canada waar we de plaatsen Banff en Jasper willen bezoeken plus het Wells Grey park. In onderstaand overzicht hebben we aangegeven wat de vermoedelijke data zijn waarop we op een bepaalde plaats zijn. Het zoeken van een camping in de buurt van een geplande plaats doen we ter plaatse en hangt uiteraard af van de afgelegde afstand maar ook van welke camping open is. Achtereenvolgens zullen we door de volgende provincies/staten trekken: Ontario, Michican, Wisconsin, Minnesota, South Dakota, Wyoming, Montana, Alberta en British Columbia.

 

Datum	Overnachting	Provincie	Afstand
1-mei	Toronto	Ontario	0
2-mei	Ergens tussen Toronto	en Sudbury	100
3-mei	Sudbury	Ontario	386
4-mei	Sault St Marie	Michican	306
5-mei	Marinette	Wisconsin	380
6-mei	La Crosse	Wisconsin	402
7-mei	Mitchell	South Dacota	589
8-mei	Mount Rushmore(Keystone)	South Dacota	474
9-mei	Sheridan	Wyoming	391
10-mei	Yellowstone in park	Montana	405
11-mei	Yellowstone	Wyoming	100
12-mei	Yellowstone	Wyoming	100
13-mei	Seely Lake	Montana	566
14-mei	Waterton Park	Alberta	335
15-mei	Waterton Park	Alberta	50
16-mei	Banff	Alberta	396
17-mei	Banff	Alberta	100
18-mei	Jasper	Alberta	289
19-mei	Jasper	Alberta	100
20-mei	Wells Gray Park	British Columbia	352
21-mei	Wells Gray Park	British Columbia	50
22-mei	Vancouver	British Columbia	487
23-mei	Vancouver	British Columbia	0
24-mei	Vancouver	British Columbia	0
25-mei
26-mei	Vertrek	aankomst 27 mei
	Totaal		6358

 

Als hoogtepunten van de reis beschouwen we de onderstaande plaatsten. Omdat we graag op de hoogte willen zijn van de weersvoorspellingen op een aantal van deze plaatsen is v en natuurlijk hopen we daar van de natuur en de dieren die we hopen te zien, kunnen genieten.

 

Plaats	Weersverwachting
Toronto	weer
Mount Rushmore	weer
Yellowstone	weer
Banff	weer
Jasper	weer
Columbia Icefield	weer
Lake Louise	weer
Vancouver	weer

 

Omdat onze reis zo vroeg in het seizoen begint zijn er een aantal problemen (of uitdagingen) te verwachten. Zo kunnen sommige binnenwegen nog gesloten zijn, zijn een aantal campings nog niet open en kan zelfs het Yellowstone park nog grotendeels niet toegankelijk zijn. Dit laatste kunnen we dagelijks controleren.

Reis

Begin Reis
Zoals elke vliegreis begint ook deze met wegbrengen naar Schiphol. Gelukkig een redelijke tijd zodat echt vroeg opstaan niet aan de orde is. Wel de bekende taferelen van spullen die toch nog op het laatste moment mee moeten of er niet meer bijpassen. Natuurlijk komt het goed.

Parry Sound

Chaotisch. Dat omschrijft het beste onze belevenissen vande eerste dagen. Keurig op tijd vertrokken en een schone trein die op tijd reed. Daardoor redelijk vroeg op Schiphol en ook een niet te lange rij bij de incheck balie. Wel een stel dat heel veel tijd nodig had met inchecken, maar goed. Tot dusver ging alles goed totdat wij gingen inchecken. Het hele computersysteem in de hal ging plat (niet onze schuld) en wat normaal een paar minuten kost, duurde wel een half uur. Net toen er gestart werd met de noodprocedure kwam het systeem weer op. De vlucht en het hotel waren vervolgens prima, het eten in het hotel zelfs heel goed met een diner omstreeks 2 uur 's nachts. Het vervoer naar de camper verhuurder was vervolgens weer een probleem. Er waren rond de 30 stellen en ieder probeerde een deal te maken om zo snel mogelijk en in combinatie met anderen bij de verhuurder te komen. Wij waren er rond 11 uur en daar ging alles weer mis. Veel mensen voor de balie, een medewerkster die net op die dag begon en een manager die heel druk was maar het niet kon regelen. Onze gegeveens werden drie keer ingevoerd en pas daarna werd er ingegrepen door iemand van het hoofdkantoor. Later bleken we niet alle formulieren gehad te hebben, maar toen waren we al op reis. Onze gloednieuwe camper stond klaar, maar de uitrit werd door drie andere campers geblokkeerd die eerst weer uitgegeven moesten worden. Pas tegen 2 uur konden we dan vertrekken met een eerste stop bij de Wall-markt voor de broodnodige boodschappen. Dan pas echt op weg. Niet te veel tijd maar het lukte de eerste camping in Parry Sound na 226 km te bereiken. Door het slechte weer bleek deze nog gesloten. Samen met een ander stel besloten we om de nacht voor de ingang door te brengen. Hoewel koud, modderig en nat, prima te doen. Opmerkelijk was dat de camping vlak bij een onbewaakte spoorovergang lag en dat de langs komende vrachttreinen hun doorkomst lang meldden met een luide toeter. Wij sliepen daar prima doorheen.

 

Sault st Marie

De wegen in dit deel van Canada zijn niet best. Wel breed genoeg maar met veel gaten en veel steenslag. Dat hebben we ook direkt gemerkt, een prachtige ster in de voorruit. De camper is nu wel vertrouwd en met behulp van ons navigatiesysteem is het gelukt om Sault st Marie te bereiken. Verder dan we gepland hadden. Omdat het inmiddels tegen de avond liep, besloten om naar een camping aan de canadese zijde van de grens te gaan. Hier ook weer een probleem. Camping gesloten vanwege sneeuw en water overlast. Met behulp van de manager een camping gevonden die ongeveer 30 km verder van de grens lag. Deze camping, Blueberry Hill had ook best veel last van water en sneeuw, maar was wel open en er was een droog plekje voor ons. In totaal met het zoeken van de camping, waren we 508 km onderweg.

Oconto

ˊs Morgens vroeg op weg naar de grens die gevormd wordt door een heel hoge brug over sluizen die weer de verbinding vormen tussen twee grote meren. De route was prima aangegeven op de laatste afslag na. Dat was eigenlijk een u-bocht die snel over het hoofd gezien was. Na een extra eere ronde toch de brug gevonden en daar begon de belevenis met de amerikaanse grens. Eerst paspoortcontrole, toen een serie vragen over doel, lengte van het verblijf, of we geen verboden producten zoals tomaten, appels en groente bij ons hadden. Daarna mochten we een paar meter rijden en kwam de volgende grenswacht met dezelfde vragen. Of we alles goed beantwoord hebben weten we niet, maar we moesten vervolgens mee het kantoor in naar de volgende grenswacht. Weer dezelfde vragen, vingerafdrukken maken, foto nemen en ondertussen moest de camper open blijven. Na betaling van $6,- per persoon mochten we eindelijk weg. Kostte wel een uur. Doel van deze dag was Marinette, hoofdzakelijk over een tweebaansweg, maar duidelijk beter dan in Canada. Vlak voor Marinette besloten om even te tanken (ongeveer $125,- per halve tank) en zagen toen een mooie camping aan een rivier, mooi in het zonnetje. Die camping in Oconto zou pas 15 mei open zijn, maar deze keer hadden we geluk. Heerlijk even in de zon gezeten, de full hook-up uitgeprobeerd  en goed geslapen. De hele rit duurde 433 km.

Austin - Albert Lea

Na het ontbijt rond half negen vertrokken voor de volgende bestemming, la Crosse. Een mooie camping direct aan de Mississippi. Natuurlijk ook nu weer een probleem door de late winter en de vele regen. De rivier was buiten de oevers getreden en de camping was een zwembad. Nu ook weer heel vriendelijke en behulpzame mensen die net zolang gebeld hebben totdat ze een camping op onze route in Austin gevonden hadden die wel open was. Wel nog 2½ uuren in totaal 553 km rijden, maar gelukkig waren we net een tijdzone gepasseerd zodat we weer een uur extra hadden. Op deze camping twee stel nederlanders ontmoet die beide van een ander vertrekpunt en een andere bestemming een camper moesten wegbrengen. Zeker de ene camper was heel groot. Zeker een meter of 12 met uitschuifwanden, en dat voor twee personen.

 

Kennebec

Na alles gevuld te hebben opweg naar de volgende bestemming in Kennebec die we na 573 km bereikte. Onderweg wel geluncht in downtown Sioux Falls en een toeristisch uitstapje gemaakt in Michell naar het Corn Palace. Dit gebouw wordt ieder jaar opnieuw gedecoreerd met maiskolven en maisriet. Binnen een complete basketbal zaal en een uitleg over de betekenis van mais. Het lijkt er op dat dit heel belangrijk is in deze omgeving. Op de camping is het weer schoon en zo rustig dat er een aantal konijntjes rond huppelen.

Rapid City

Deze morgen op een redelijke tijd opgestaan. Een matig zonnetje en een start rond half negen. Toch wel een ervaring dat rijden op een amerikaanse snelweg. In ieder geval de Interstate 90 is een lange rechte weg met weinig verkeer. Af en toe komt er een reusachtige truck voorbij en dat is het dan wel. De camper rijdt prima maar is wel gevoelig voor zijwind. Rond de koffietijd aangekomen in de Bad Lands. Nog met een redelijk zonnetje de eerste wandeling en fotoˊs en film gemaakt. Tijdens de tocht door dit indrukwekkend landschap werd het steeds bewolkter en kouder. Ondanks dat diverse malen een stop voor een wandeling en bezichtiging van het uitzicht gemaakt. Daarna het park weer verlaten en na een uurtje gestopt bij een winkel waarvan we al meer dan 100 km de reclame borden gezien hebben, de Wall Drug. Heel amerikaans maar het viel vies tegen. Wel een aantal winkels met heel weinig klanten en artikelen waar we echt geen belangstelling voor hebben. Veel humbug, dus de reis snel vervolgd voor een stop bij de Wall-mart in Rapid City. Wat kleine inkopen gedaan en voor de tweede keer ontdekt dat we de goede kant oprijden. We hebben weer een uur extra en dus in plaats van dat we laat op de camping in Rapid City aankomen, zijn we prima op tijd. Inmiddels is het nog winderiger en kouder geworden, de camper staat gewoon te schudden, dat zal wat worden tijdens het slapen. Bijzonder is dat er voor vannacht sneeuw verwacht wordt. Kachel aan dus. In totaal hebben we vandaag 326 km gereden, dus dat viel wel mee. Ook nog even een was gedaan en gedroogd in een droger op gas gestookt. Vreemd gezicht als je een vuur ziet branden onder de droogtrommel. En helemaal droog wordt je was er ook niet van. Dus het laatste stukje drogen in de camper.

 

Hill City (Mt Rushmore)

Vandaag, 8 mei een rustige dag met een bezoek aan downtown en de Rushmore Mall in Rapid City. De kruizingen van de beide parallel lopende hoofdstraten met de zijstraten zijn voorzien van een beeld van een president. Leuk en heel apart. De mall was een typische amerikaanse mall. Groot met veel dezelfde soort winkels, ruime gangen met aparte kleine winkeltjes en eigenlijk heel weinig klanten. We hebben in Sears een paar schoenen gekocht en het leek of we de enige klanten waren. Redelijk wat personeel dat je bleef achtervolgen, waarschijnlijk omdat ze niets anders te doen hadden. Wel heel vriendelijk en behulpzaam.
In de middag een bezoek aan Keystone, een oud mijnstadje en nu dus heel toeristisch. Maar ook hier vrijwel geen bezoekers. De meeste winkels ook gesloten. Van hier uit naar Mount Rushmore voor een bezoek aan de beroemde beelden groep van 4 presidenten. Jammer genoeg heel slecht weer. Sneeuw en regen en laag hangende bewolking maakte dat ze bijna niet te zien waren. Dus op naar de camping in Hill City en omdat het een dag was met vooral bezoekjes hebben we maar 66 km gereden.

Vrijdagmorgen vroeg opgestaan, mede door de kou. De watertoevoer blijkt bevroren maar de zon schijnt en het wordt snel warmer. Als eerste vandaag weer bij Mount Rushmore langs gegaan. Nu prachtig in de volle zon. Alle details nu goed te zien. Daarna de reis vervolgd voor een bezoek aan het Crazy Horse Memorial. Net als de vier presidenten is hier een beeld uit de rotsen gehouwen, nu van Crazy Horse, een van de leiders van de indianen tijdens de oorlog met de blanken. Dit beeld is zo groot dat het beeld van de vier presidenten volledig past in het hoofd van Crazy Horse en dat is op zich lang niet de helft van het totale beeld. Heel indrukwekkend, zker als je het verhaal hoort van degene die het beeld uitgehouwen heeft en het is nog lang niet klaar. De tocht vervolgens vervolgd door het Custer State Park. Een heel mooi landschap met veel wild zoals bisons en diverse soorten herten. We hebben van beide diverse gezien. In totaal hebben we vandaag 149 km gereden, waarvan een groot aantal heel langzaam door het park.

Greybull

Zaterdag 10 mei redelijk vroeg opgestaan voor onze trip van 566 km voor een tussenstop richting Yellowstone. Eerst een tocht van ruim 100 km via een mooie tweebaansweg langs meertjes, bossen en heel kleine plaatsjes zoals Silver City en Pluma. Daarna stevig doorrijden op weer de Interstate 90 tot Buffalo langs plaatsen met mooie namen zoals Spearfish, Sundance en Gillette.  Vlak voor Buffalo besloten om ons oorspronkelijk plan om naar Sheridan te rijden te veranderen in Greybull. Wel wat verder maar de borden langs de weg noemde dit een mooie en snelle route. En dat was waar. Een tocht door het Bighorn National Forest  was heel mooi. Prachtige uitzichten over besneewde bergtoppen en een slingerweg over passen en door bossen. Tijdens de tocht veranderde het weer van zonnig naar regen, daarna sneeuw en vervolgens weer zon. Vlak voor onze eindbestemming in het plaatsje Basin nog even de tank vol gegooid. Na betaald te hebben constateerde ik een lek onder de camper. Bij nadere inspectie bleek het benzine te zijn, het stroomde er echt uit. De man van het benzinestation gewaarschuwd en die belde meteen de brandweer. We kregen instructie om uit de camper te blijven en hoewel de brandweerkazerne op loopafstand lag en zelfs te zien was, duurde het toch even voordat ze met loeiende sirene kwamen. Een brandweerman ging direct onder de camper en constateerde dat het een overlooppijp van de benzinetank moest zijn. Met een ty-rap werd het slangetje op zijn plaats gebracht en mochten weer verder naar de camping. Daar aangekomen bleek de campingbeheerer een nederlander te zijn en die heeft ons geholpen om de verhuurmaatschappij te bellen. De uitkomst was dat we tot maandag moesten wachten voordat er een dealer bereikt kon worden. Conclusie: we moeten hier nog twee extra nachten blijven. Voordeel: we komen waarschijnlijk met mooi weer aan in Yellowstone.

Greybull is weer zoˊn typisch amerikaans stadje en blijkt een bijzonder plaatsje te zijn. Klein met maar ca 2000 inwoners,  9 kerken en zo groot da je niet even naar het andere eind van de plaats loopt. Wel met een treinstation en zo te horen een onbewaakte overweg. Regelmatig hoor je een trein signalen geven als die voorbij komt en gelukkig een supermarkt die ook op zondasg open is. Verder gaat erˊs avonds om negen uur een sirene. Dat is de avondklok. Alle kinderen onder de 16 moeten dan binnen zijn. Echt waar er er wordt ook nog op gecontroleerd. Zo hou je de kinderen van de straat. Niet dat er iets te beleven is, maar toch.Zondag, onze "wachtdag" besteed aan de was en een tocht van 169 km in de buurt naar de Big Horn Mountens met als hoogtepunt de "Devilˊs Canyon overlook", een mooi punt maar vanwege de ijzige koude wind niet uitnodigend om lang te blijven. De weg voerde ons door een gebied waar wilde mustangs leven, we hebben ze niet gezien. Tijd voor koffie en later diner in de camper.

Yellowstone (Fishing Bridge)

Maandag de 12e via de eastgate van Yellowstone gereden naar Fishing Bridge, de eerste plaats binnen het park. Veel sneeuw langs de weg maar die was zelf prima te rijden. Onderweg een paar berg schapen en bizons gezien, waarvan een paar een hele tijd voor onze camper op de weg bleven lopen. Vroeg in de middag aangekomen en onze plaats gereserveerd. Daarna onze highlight in de buurt bezocht. De hoofdweg in het park was prima te rijden, alle zijwegen waren afgesloten en dat was zeker het geval voor de wandelpaden. Het eerste doel de Natural Bridge was daarom niet te bereiken en dat zelfde gold voor de Gull Point Drive. Ons derde doel de Mud Volcano was wel bereikbaar hoewel ook hier de wandelpaden afgesloten waren. We hebben een paar van de borrelende modderpoelen kunnen zien. 
De rit vervolgd naar Canyon City Hayden Valley waar veel wild te zien moest zijn. Wij hebben een paar bizons gezien maar verder niets. Gestopt bij de Lower en Upper Falls.
Onderweg bij een paar stopplaatsen veel constenatie. Allemaal mensen met grote telelenzen op statief en allemaal naar een bepaald punt kijken. Stoppen en een parkeerplaats zoeken is dan met een camper best lastig, maar het lukte. Navraag leerde ons dat er een beer gezien was en iedereen wachtte totdat hij zich weer liet zien. Voor ons niet te doen dus verder naar de camping. Vlak voor de camping, beschermd door meerdere parkwachters, stak een beer vlak voor ons de weg over. Jammer voor al die andere gasten. Onze foto moest natuurlijk in de haast genomen worden en was niet erg geslaagd. Uiteindelijk hebben we 292 km gereden.

De nacht van 12 op 13 mei zullen we niet snel vergeten. Koud, zeg maar erg koud. Minstens 10º onder nul met als gevolg een bevroren toilet in de camper en verder overal bevroren waterleidingen. Dat was dus even behelpen. Gelukkig scheen de zon volop en was de lucht hemelsblauw.
We merkten ook dat we op een bijzonder deel van Amerika waren. Regelmatig zagen we borden dat we in het continental divide gebied waren. Dit betekent dat in dit gebied de grens ligt tussen water wat naar de Atlantische oceaan loopt en dat wat naar de Stille oceaan loopt.
Prettig rijden richting  Old Faithfull. Aangekomen rond 10.30 bleek de volgende verwachte erupsie om 11.17 plus of min 10 minuten te zijn. De tijd door gebracht met rondwandelen in het gebied met vele kleine geisers, sommige heel mooi. Ook een plaats gezocht met goed uitzicht om de uitbarsting te zien. Precies op tijd was er een kleine uitbarsting en 10 minuten later gevolgd door een grote. Een prachtig gezicht met veel toeschouwers.
Later de Midway Geyser Basin bezocht gevolgd door de Norris Geyser Basin. Overal was wel iets aparts te zien. Het grote aantal geisers maakte een grote indruk.
Daarna doorgereden naar het plaatsje Mammoth Hot Springs voor de camping. Dit plaatsje is het belangrijkste in het park met hoofdkwartier van de rangers, groot hotel en winkels. In de avond nog een korte tocht van een uur in de omgeving gemaakt en daarbij meerdere bizons en een elk (soort hert) gezien. De camping was zeer basic. Geen stroom en geen water. Het gevolg was dat we lang zonder licht zaten en dat was weer een voordeel. Ineens zagen we een aantal bizons vlak langs de camper lopen. Eigenlijk was het zodat Petra even naar het toiletgebouw wilde en bijna tegen ze aanliep toen ze uit de camper stapte. Door de duisternis raakte we ze daarna snel kwijt. De nacht was duidelijk minder koud, de temperatuur bleef boven het vriespunt. Dan ga je er vanuit dat je binnen Yellowstone niet zoveel rijdt, maar totaal hebben we toch weer 187 km afgelegd.

Yellowstone (Mammoth)

Vandaag liep weer niet alles zoals gepland. Vroeg opgestaan en weer geconfronteerd met de bizons vlak naast onze camper. Daar hadden we verder geen problemen mee en zo vertrokken we rond 8 uur naar de Mammoth Hot Springs. Heel bijzonder, prachtige kleurenwisselingen en schitterend uitzicht. We waren op dat tijdstip vrijwel de enige bezoekers. Na wat rond gewandeld te hebben vertrokken naar de noord uitgang van Yellowstone waar we om precies 10 uur arriveerde. De weg was prima en dat gold ook voor het weer zodat we redelijk opschoten. Besloten om in Bozeman te gaan lunchen en omdat het een grote plaats is, ook te zoeken naar een Ford garage voor ons SES probleem (Service Engine Soon). Dat probleem hadden we al een week en heeft iets met de brandstof te maken. We hadden het geluk direct in contact te komen met de service manager die alle tijd voor ons nam en tijd vrijmaakte bij de service computer. Wel een uur later, maar toch prima. Ook werd direct het probleem van de loshangende benzineslang naar de generator opgelost. Alles bij elkaar kostte het toch 3 uur. In die tijd even naar de overkant van de weg voor een broodje bij Subway. Eerst werden daar niet door ons bestelde artikelen op de rekening gezet en het bonnetje werd snel weg gegooid, maar Hollanders zoals we zijn vroegen we om en konden we klagen. Andere medewerker er bij en samen lukte ze het om een juiste bon te produceren en ons geld terug te geven. Terug bij de Ford toevallig gezien dat die vrije wifi had en daar gebruik van gemaakt om mail en financiële positie te controleren. Zagen we dat Subway het verkeerde bedrag inmiddels tweemaal afgeschreven had. Wij terug maar geen resultaat. Hun systeem vertelde dat er maar eenmaal afgeschreven was. Terug in Nederland gaan we er verder achteraan, het krijgt nog een staartje. Uiteindelijk bleek het hele probleem terug te voeren te zijn tot een weergave probleem van de ING app. Hierin werd (want het inmiddels opgelost) zowel een reservering als een afschrijving op dezelfde wijze afgebeeld. In dit geval bleek het te gaan om een tweetal reserveringen en geen afschrijving. Het resultaat was dat we gratis gegeten hadden.

Butte

Door al die vertraging konden we onze geplande bestemming niet tijdig bereiken, dus een camping in Butte gezocht en bleef onze reis vandaag beperkt tot 283 km en kunnen we avond gebruiken voor een goede douche, administratie van de laatste dagen bijwerken en genieten van de prima avond met een redelijke temperatuur, zodat we nog buiten kunnen zitten.

Het lijkt niet mee te zitten met het weer, althans niet op de plaatsen waar we naar toe wiilen. Het Glacier National Park is vrijwel geheel afgesloten en in Jasper vriest het ook overdag nog redelijk en ˊs nachts behoorlijk. Daar wil je dan niet zijn, dus gaan we wat wijzigingen aanbrengen. Daarom zijn we vandaag in Butte gebleven. Een mijnwerkersstad die volledig op de mijnindustrie draait. Nu gaat het daarin blijkbaar niet zo goed, want de hele Up-town (oude stad) is behoorlijk vervallen. Veel winkels, hotels en andere gebouwen zijn niet meer in gebruik. Het beroemdste deel van de mijnbouw is "de pit", een enorm gat als restant van de open mijnbouw. Ze hebben vooral koper, goud, zilver en tin gevonden. Verder was het een heel rustige en zonnige dag die we in korte broek in de binnenstad, mall en camping doorgebracht hebben. In totaal maar 19 km gereden. In de mall hele leuke kleding voor de Den Haag pups gevonden. Alleen het uitzoeken en vergelijken was een feest. Hopelijk vinden de kids het resultaat ook mooi.

Whitefish

Vrijdagochtend rustig opgestaan en na een eerste stuk Interstate 90 na Deer Lodge gekozen voor de toeristische binnenwegen. Rustig en net zo goed te berijden maar dan met mooie uitzichten en een kudde koeien begeleid door een aantal cowboys of eigenlijk cowgirls, die de weg overstaken. Wij stonden vooraan en hebben het allemaal goed kunnen volgen. Daarna ging de weg langs een aantal meren zoals Salmon Lake, Seely Lake, Lake Inez en Swan Lake. Aan de oevers van een van die meren hebben we geluncht. Omdat we tijd genoeg hadden nog even gestopt en Bigfork, een klein stadje aan het Flathead Lake en dus toeristisch. Via Kalispell beland in Whitefish voor de camping. Totaal vandaag 377 km gereden.

Fernie

Vanmorgen de plannen weer gewijzigd. Gister zagen we zoˊn 12 km voor de camping een winkelcentrum en we hebben besloten om daar een deel van de dag door te brengen. De reden was dat het een opvallend groot centrum was met een Walmart, Home Depot en nog veel meer winkels. Voor de Walmart geldt dat dat altijd een heel grote winkel is, bepalend voor de omgeving. In dit winkelcentrum viel de hele winkel weg, je moest er echt naar zoeken. Even in de Home Depot geweest en daar heb je echt een gids en een fiets nodig, wat groot. Het is ons niet gelukt om alle winkels te bezoeken, wel zijn we enige tijd in Ross (dress for less) en die slogan klopt. We hebben dan ook een aantal t-shirts gekocht en een grote extra lichte Samsonite koffer voor $ 95,- (71 euro) om alles in mee te nemen. Nu nog een plaats vinden om de oude koffer te dumpen. Halverwege de middag hadden we er genoeg van en zijn we op weg gegaan. Die liep door een indianen gebied en met had ons van te voren gewaarschuwd voor het rijgedrag van deze lokale bevolking. Daar hebben we niets van gemerkt, wel hebben we op de ca 100 km lange tweebaansweg zoˊn 30 kruizen langs de weg gezien. De grensovergang ging makkelijk en daarna hebben we nog een stuk gereden en zijn beland in Fernie. In totaal hebben we vandaag 197 km gereden. Terwijl ik dit zit te typen gaat het ineens onweren met hevige hagelbuien. De weg verandert gewoon in een rivier. Gelukkig is het maar een bui van 5 minuten maar in die korte tijd kan heel veel vallen. Morgen gaan we richting Banff.

Radium Hot Springs

We maken er inmiddels een goede gewoonte van om af te wijken van het plan. Onderweg naar Banff zijn we gestopt in Radium Hot Springs. Dat was ons aangeraden op de camping van gister. Het is een plaatsje van niks en uitsluitend gericht op toerisme. Een paar hotels, barretjes, restaurants en ook een paar huizen. Gelukkig ook een paar campings. Alleen op de duurste was nog plaats. Het dan wel een luxe met binnen en buiten zwembad, tennisbaan en game room en de campingplaatsen zijn voorzien van een overdekte buiten zitplaats met een echte gas barbeque. Het plaatsje is, zoals de naam al inhoud, vooral bekend om de heet water bronnen. Dat is echt genieten, in water van tegen de 40 graden rond dobberen. Net een groot bad maar dan met veel meer mensen. Na een half uur heb je dat ook wel weer gezien en dus naar de camping om de avond door te brengen. De rit vandaag was maar 233 km.

Banff

Maandag 19 mei rustig via de mooie weg door het Kootenay National Park van Radium Hot Springs gereden naar Banff. Totaal duurde deze korte rit 158 km.
Bij aankomst in Banff eerst de hot springs opgezocht voor 1½ uur sudderen in water van 40º. Omdat je door de warmte nauwelijks kan zwemmen heb je veel contact met andere baders. Daarna lekker door de winkelstraat van Banff gewandeld. Wij vinden alles hier heel duur. Komt natuurlijk ook door de koers, maar het is en blijft een toeristisch plaatsje.

Jasper

Dinsdagmorgen vroeg opgestaan voor onze rit van 312 km waarvan 250 km via de Icefield Parkway. Mooi weer en geen vuiltje aan de lucht. Tot we op 35 km van Banff op gelukkig een rustige snelweg, gepasseerd werden door een auto die zoˊn 50 meter voor ons de berm inreed, vervolgens terug op de weg kwam en op zijn zij belande. Wij waren de eerste ter plaatse en onze camper hebben we als waarschuwing voor achteropkomend verkeer gebruikt. Samen met een andere man direct hulp geboden door eerst te kijken wie of wat er in de auto zat en vervolgens de chauffeur aangesproken. Dat ging goed, de man was aanspreekbaar en voerde onze opdrachten goed uit. We hebben hem eerst zijn autosleutel laten geven en vervolgens een hondje dat in de auto zat. Daarna met behulp van meer mensen hebben we de man uit de auto bevrijd, hij bleek nauwelijks gewond. Voor ons tijd om verder te gaan en de afhandeling aan de canadezen over te laten..
Lake Louise was ons eerste doel. Dat was nog compleet bevroren, dus van de mooie kleur niets gezien. De omgeving lag nog vol sneeuw, dus tijd om snel verder te gaan.
Na diverse tussenstops bij onder andere de bekende gletsjer stuitten we plots op een stel stilstaande autoˊs. Oorzaak een bruine zwarte beer in de berm. We hebben hem kunnen fotograferen en zijn als eerste weer verder gegaan. Dat had tot gevolg dat we een eind verderop de eerste waren die twee zwarte beren in de berm zagen. Direct stoppen natuurlijk en de beren waren zo vriendelijk om vlak voor ons de weg over te steken.
Aangekomen in Jasper bleek het daar heel mooi weer te zijn dus besloten we om op de camping daar te blijven overnachten.
ˊs Avonds nog even naar Tim Hortonˊs voor koffie en het intypen van dit verslag en op weg naar de camping nog een grote groep elken tegen gekomen die net weer de weg overstaken.

Clearwater (Wells Grey Park)

Woensdagmorgen redelijk bij tijd opgestaan voor onze rit naar Wells Grey Park. Een lange rit die nog iets langer werd door direct na aankomst het park te bezoeken. Totaal 427km gereden.
Onderweg een beer en een eland gespot, jammer genoeg beide aan de verkeerde kant van de snelweg en dan is stoppen toch een probleem.
In het Wells Grey Park hadden we meer geluk. In totaal 5 beren gezien waarvan 1 heel dichtbij in de berm. Verder nog twee hertjes gezien, half verscholen tussen de bomen. Al met al een succesvolle dag, die ook nog een uur langer is geworden door de overgang naar een andere tijdzone.

Lillooet

Rijden in Canada is niet iedere dag hetzelfde. Vandaag is het plan om halverwege Clearwater en Vancouver te overnachten en er zo een rustige dag van te maken.
Daarom eerst de ochtend begonnen met een rit in het Wells Grey Park. Ongeveer een uur het park in en daarna een uur terug. Resultaat: een rustige tocht en geen wild gezien. Was het gister toch beter.
Daarna via een toeristische route langs de highways 5, 24, 97 en 99 naar de bestemming Lillooet. Vooral de wegen 24 en 99 waren heel spannend. Veel bochten en klimmen en dalen. Vlak voor onze bestemming nog wegwerkzaamheden waarbij het leek of ze gewoon een stuk uit de weg gehaald hadden. Een enorm gat waar je echt stapvoets door moest.
De camping hadden we vooraf op internet geselecteerd en 15 km voor de plaats stond al een groot reclame bord dus dat beloofde wat. Uiteindelijk bleek het een camping van 15 plaatsen aan de rivier te zijn. Je moest je zelf registreren en het verschuldigde bedrag in een enveloppe doen. De plaats zelf was prima, lekker in de zon. Vandaag alles bij elkaar toch 351 km gereden.

Vancouver

De laatste grote rit naar Vancouver ging over hw 99, 97, 1 en tenslotte de hw 10 naar onze bestemming in Surrey. Hoewel het in totaal maar 319 km was, heeft de rit toch een groot deel van de dag in de regen gekost.  Het eerste stuk was weer een drama. Maximaal 60 km en soms zelfs dat niet langs berghellingen op grote hoogte en diep beneden ons de Fraser river. Een deel was zelfs eenbaans en dan hoop je maar dat je geen tegenligger tegenkomt, achteruit rijden op een dergelijke weg is geen prettige optie. Net op een punt waar de weg wat beter werd kwamen we een auto tegen die tegen de bergwand opgereden was. Volledig in de kreukels en een bestuurder die gestabilizeerd nog achter het stuur zat. Van een hulpdienst hebben we niets gemerkt, maar het zal wel goed gekomen zijn.
Aankomst in Surrey ging propleemloos, behalve dan het vinden van de camping. De juiste straat hadden we direct gevonden, maar ons navigatiesysteem kent geen huisnummers. Dus wij eerst de verkeerde kant op en na geconstateerd te hebben hoe de nummering liep de goede kant. Dan voor minimaal 10 minuten in die ene straat (of eigenlijk boulevard) rijden voordat we de camping gevonden hadden. Deze hadden we gekozen omdat het afleveradres van de camper slechts een half uur verder is. Het gevolg is dat we een camping gevonden hebben die meer lijkt op een verzamelplaats van oude stacaravans. Alles ziet er oud en vervallen uit. Maar goed, de plaats is verder prima en de mensen zijn vriendelijk en de zon schijnt weer.
Alles is hier groot. Zoals gezegd, je kan rustig een kwartier of langer in 1 straat rijden en om van de camping naar het centrum van Vancouver te komen moeten we eerst met de bus en dan met de Skytrain. Kost ongeveer een uur.
We gaan nog van onze laatste 2 dagen genieten.

Zaterdag met heel mooi weer op weg naar het centrum van Vancouver. Eerst met de bus, dan met de Skytrain. Bij elkaar een uur onderweg maar dan sta je ook aan het Waterfront. Lekker slenteren door Gastown (is eigenlijk maar heel klein) en vervolgens de grote winkelstraten opgezocht.
Opvallend in Vancouver, maar ook in andere delen van Canada en de USA, zijn het grote aantal mensen van aziatische afkomst. In een heel groot winkelcentrum met veel luxe winkels die deels weer in elkaar overliepen, kwwamen we in een schoenenwinkel terecht met tientallen klanten en vrijwel allemaal aziaat. Het eerste paar schoenen dat we bekeken kostte CA $ 770,- en het volgende paar CA $ 1700,-. Niet een winkel voor ons dus maar wel voor die mensen. Er werd echt veel gekocht, opvallend veel door jonge meisjes. Er was ook een soort inschrijving voor de nieuwste modellen waar uit een boek gekozen kon worden. Er stond een rij voor om daaruit te bestellen. Bizar in onze ogen. Zeker als ook opvallend is dat er in de stad heel veel bedelaars rondliepen.
Ook opvallend was toen we op een terras bij Mc Donald zaten, er een groep jonge mensen uit een bruiloftstoet langs kwamen om wat te eten. De meisjes in het lang op te hoge hakken en de jongens strak in het pak. Zeker geen goed feestje. ˊs Avonds gegeten bij de Steamworks bar en restaurant. Op het drukste punt in de stad. Best lekker en een goed biertje.

De laatste hele dag van plan om te gebruiken voor een bezoek aan de Capilano suspention bridge in noord Vancouver. Eerst met bus 321 (dezelfde rit als gister) naar het Skytrain station en met de Expo lijn van het begin naar het eind gedurende 50 minuten. Vervolgens met de Seabus oversteken en daar bus 326 naar Capilano park. Bijna 2 uur onderweg. Er waren inmiddels twee problemen ontstaan. ten eerste was Petra de zool van een schoen verloren en ten tweede begon het steeds harder te regenen, dus besloten om direct terug te gaan en een mall op te zoeken. Dat lukte en Petra heeft een paar mooie schoenen gekocht.
Terug op de camping waren er inmiddels andere Nederlanders aangekomen en samen zijn we uit eten gegaan in een familie restaurant in de buurt. De avond besteed aan deels inpakken en schoonmaken van de camper.

De laatste dag, een korte rit van 20 minuten naar de inleverplaats van de camper. ˊs Nachts had het hevig geregend, maar tijdens de laatste werkzaamheden aan de camper was het droog en kwam de zon op.
Inleveren is wat anders dan ophalen. Dat is natuurlijk zo, maar daar waar het bij het ophalen volledig mis ging, liep het afleveren gesmeerd. Prima inspectie, nette behandeling en onze claim voor te veel gebruikte brandstof werd zonder problemen uitgekeerd. We waren zo klaar terwijl we op uren vertraging gerekend hadden.
Het gevolg was dat we heel vroeg op het vliegveld waren, maar samen met onze reisgenoten hebben we de uren babbelend gekort. En nu maar wachten op het inleveren van de bagage en hopelijk een goede vlucht.

Recapitulatie

Het is ook een beetje nagenieten om terug te kijken op de totale reis en proberen te achterhalen wat de ervaringen zijn die de meeste indruk hebben achtergelaten.
Zowel de Canadezen als de Amerikanen zijn in het algemeen heel vriendelijke en behulpzame mensen. Alleen al de begroeting waarbij altijd gevraagd wordt hoe het met je gaat. Ook in winkels wordt door gewoon langs lopend personeel veel gevraagd hoe het met je gaat en dan pas of ze misschien kunnen helpen.
In het verkeer is het genieten geblazen. Het is vrijwel overal voor onze begrippen heel rustig, de verkeersregels worden tot in het absurte nageleefd, stoppen op een kruispunt betekent ook stoppen al is er niemand te zien, voetgangers en ander langzaam verkeer worden absoluut ontzien. Als ze denken dat je misschien wilt gaan oversteken stoppen ze al op ruime afstand (was dat hier ook maar zo). Invoegen is nooit een probleem, je krijgt alle ruimte.
Op hun huizen en tuinen zijn de meeste mensen niet zo zuinig. Veel huizen zien er verveloos en vervallen uit en de tuinen zijn in veel gevallen niet veel meer dan een grofvuil plaats met lang gras. Van alles wordt er achter gelaten, oude roestige en half gesloopte auto's oude koelkasten, huisraad en nog veel meer. Opvallend is ook dat veel mensen over een of meer caravans, motorhomes of campers beschikken en dat de oudste daarvan dus tussen de rest van het grofvuil staat.
Rijden met een camper valt best mee. Na de eerste gewenning zijn de meeste handelingen niet zo veel anders dan een gewone auto. Achteruit rijden is ook niet echt moeilijk, maar vanwege het risico dat er iets ongezien achter de camper bevindt is het aan te raden en eigenlijk verplicht, om iemand aanwijzingen te laten geven.
De volgende tabel geeft onze overnachtingsplaatsen weer en de afstand die het ons kostte om er te komen:

Datum	Overnachting	Provincie	Afstand
1-mei	Toronto	Ontario	0
2-mei	Parry Sound	Ontario	226
3-mei	Sault st Marie	Ontario	498
4-mei	Oconto	Wisconsin	434
5-mei	Austin	Minnesota	553
6-mei	Kennebec	South Dacota	573
7-mei	Rapid City	South Dacota	326
8-mei	Hill City	South Dacota	66
9-mei	Hill City	South Dacota	149
10-mei	Greybull	Wyoming	556
11-mei	Greybull	Wyoming	169
12-mei	Fishing Bridge	Wyoming	292
13-mei	Mammoth	Montana	187
14-mei	Butte	Montana	283
15-mei	Butte	Montana	19
16-mei	Whitefish	Montana	377
17-mei	Fernie	Alberta	197
18-mei	Radium Hot Springs	Alberta	233
19-mei	Banff	Alberta	158
20-mei	Jasper	Alberta	312
21-mei	Clearwater	British Columbia	427
22-mei	Lillooet	British Columbia	351
23-mei	Vancouver	British Columbia	337
24-mei	Vancouver	British Columbia	0
25-mei	Vancouver	British Columbia	0
26-mei	Vertrek	aankomst 27 mei
	Totaal		6723

 

We zijn achtereenvolgens door de volgende provincies/staten gekomen:
Ontario (Canada)
Michigan
Wisconsin
Minnesota
South Dakota
Wyoming
Montana
Alberta (Canada)
British Columbia (Canada)

Het gemiddeld brandstof verbruik kwam uit op 1 liter per 5,5 kilometer. Dat betekent dus een consumptie van 1222 liter. De gemiddelde benzineprijs is in de USA wat lager dan in Canada, maar gemiddeld ligt dat ergens in de buurt van $ 0,97 en dat is weer € 0,71 (niet schrikken). Totaal aan brandstof dus € 868,-.

De gemiddelde camping kostte $ 24,- en dat is dus € 17,60. Totaal aan overnachtingen € 422,-.
We hebben moeten helpen bij 1 ongeluk en hebben de resultaten van 1 ander ongeluk gezien. Op de totale afstand valt dat best mee.
We hebben slechts 1 verregende dag gehad (de een na laatste), we hebben een paar dagen en meerdere nachten met wat regen gehad, een drietal dagen behoorlijk koud en 1 nacht heel koud. Verder hebben we veel geluk met het weer gehad, zeker gezien het gedrag van de winter die maar niet wilde verdwijnen.
In totaal hebben we 8 beren, tientallen eekhoorns, bizons, schaapachtigen, geitachtigen en hertachtigen waarvan 1 eland gezien.
Hebben we het naar ons zin gehad: ja!