Vrijwel ieder dag een ander hotel, dus veel reizen. Gelukkig in de meeste gevallen korte afstanden en vrijwel altijd goed weer. Op de snelwegen even wennen aan de korte op- en afritten maar verder zijn in Duitsland de wegen en de wegaanduidingen prima.

Dag 1: 3-sep

Zaterdagmorgen vroeg opgestaan en omstreeks half 10 gereed voor vertrek. Onverwacht druk op de weg maar we konden prima doorrijden en waren omstreeks twaalf uur in Zuid-Limburg. Te vroeg voor het hotel en met wat omleiding en wat zoeken een parkeerplaats gevonden in Eygelshoven (dorp in de buurt van Kerkrade) voor een bezoek aan de weekmarkt. We waren niet de enigen. Buiten alle Nederlanders waren er veel Turken, Duitsers en Turkse Duitsers. Niet vreemd want Duitsland is hier heel dichtbij. Om deze plaats te bereiken moesten we zelfs een stukje door Duitsland rijden. De markt was heel apart, veel groente - en veel viskramen. Bij de viskramen lange rijen en de mogelijkheid om de vis meteen te eten aan statafels of biertafels. De groente en fruit was veel goedkoper dan we gewend zijn. Daarom meteen twee bakken met perziken voor een totaal van € 2,- gekocht. Ook aardbeien meegenomen en besloten om die met brood als avondmaaltijd te nuttigen.
Na een uurtje hadden we het wel gezien en hebben we een bezoek gebracht aan het Discovery Museum in Kerkrade. Dit museum is vergelijkbaar met Nemo in Amsterdam. Iets kleiner en wat andere accenten met onder andere aandacht voor de mijnbouw. Kinderen kunnen zich hier geweldig uitleven, maar ook voor ons was genoeg te ontdekken. We zijn er tot een uur of vijf gebleven en daarna met een korte rit naar ons hotel gegaan. Het hotel is onderdeel van het voetbal stadion van Roda JC, maar op geen enkele wijze heb je zicht op het stadion. Wel natuurlijk een gigantisch parkeerterrein met gratis parkeergelegenheid. In tegenstelling met eerdere ervaringen met een Fletcher hotel is dit wel een modern en goed uitgerust hotel.

 Dag 2: 4-sep
Ontbijt omstreeks negen uur, dus redelijk op tijd opgestaan. Tegen tien uur met de auto voor een rit van 14 kilometer naar Aken. Gebruik gemaakt van de P+R bij Westfriedhof en met de bus naar het centrum. Weer gemerkt dat we over de grens zijn. Mondkapjes zijn nog steeds verplicht in het ov en die hadden we wel op de hotelkamer maar niet bij ons. De chauffeur van de bus deed niet moeilijk maar diverse andere reizigers maakte wel opmerkingen. Best lastig dus.
Het eerste wat we dus van plan waren te doen was proberen mondkapjes te krijgen. Moeilijk want het was zondag en dan zijn alle winkels gesloten. Bij navraag werden we verwezen naar een openbare wc en inderdaad daar waren ze te koop. Gerust gesteld voor de terugreis.
In de binnenstad was een soort kunstmarkt. Veel kunstige artikelen en opvallend veel kleding en hoofddeksels van vilt. Ook een aantal smeden die veel aandacht trokken. Wat we zagen was heel prijzig. Een stand die ook veel aandacht kreeg had een aantal humoristische beelden staan, niet geprijsd maar waarschijnlijk heel duur. We hebben daar tot een uur of 1 rondgelopen. Toen ging de Dom open voor toeristen en die hebben we vervolgens bekeken. Daarna weer een ander deel van de markt bekeken want die bleek groter dan we dachten.
Om een uur of vier, nu voorzien van een mondkapje, weer de bus opgezocht voor de terugtocht en net op tijd weer in het hotel om te horen dat Max de race in Zandvoort gewonnen had.

 Dag 3: 5-sep
Het begint al weer te wennen. Vroeg op, rustig ontbijten en dan aan de dag beginnen. Vandaag ruim 400 km naar Würzburg. Rustig gereden, soms vanwege de bekende wegwerkzaamheden en meestal omdat we toch geen haast hadden. Daarom wonderwel ook ruim de tijd genomen voor koffie en iets te eten.
Het hotel hadden we snel gevonden, de toegang niet. Bij de ingang moesten we eerst via een scherm onze gegevens invoeren en kregen toen ons kamernummer plus een code om de deur te openen. Het hotel van de toekomst dus. De kamer ziet er verder prima uit met zelfs een stapelbed als extra.
Van het hotel naar het centrum is een kwartiertje lopen en ondanks de hoge temperatuur zowel op de heen- als de terugweg prima te doen. Na een eerste verkenning een plaatsje op een terras gevonden voor bier en eten dat duidelijk Duits en goed te doen was.

 

Dag 4: 6-sep
De hele dag gereserveerd voor Würzburg en daarom van plan om uit te slapen. Het ritme zit er echter in dus op normale tijd opgestaan en rustig gebruik gemaakt van het matige ontbijt. Dat laatste vooral omdat er slecht aangevuld werd. Resultaat van te weinig personeel.
Iedere tafel in de ontbijtruimte had een vorm van versiering, de ene tafel had een ster, een andere een kaars en onze tafel was echt op ons afgesteld: een schaapje.
Vervolgens met de auto naar het belangrijkste monument, het Rezidenz Palace het ex-domein van de bisschop. In de tweede wereldoorlog grotendeels verwoest maar inmiddels volledig in oude glorie hersteld. Het gevolg is een indrukwekkend gebouw met prachtig ingerichte kamers met als toppers de witte hal en de spiegelkamer. Ook het centrale trappenhuis is bijzonder met de grootste plafondschildering ter wereld.
Jammer genoeg verboden te fotograferen, dus stiekem wat foto's gemaakt. Als laatste een bezoek gebracht aan de bijbehorende kapel. Te veel goud om te bewonderen, wat een pracht.
Dan als laatste nog een wandeling door de tuin gemaakt voordat we terug gegaan zijn naar het hotel om de auto weer te parkeren.
In Nederland is corona iets van het verleden. We denken er soms nog aan maar dat is alles. In grote delen van de wereld is dat anders en dat geldt zeker voor Duitsland. Eerst al de ervaring in het ov in Aken en nu ook tijdens ons bezoek aan het paleis. Mondkapje echt verplicht. Ook een aantal winkels stelt het nog verplicht. Dus altijd maar voor alle zekerheid een mondkapje meenemen.
Na het paleis en het weer parkeren van de auto bij het hotel wandelend naar de binnenstad naar een deel waar we nog niet geweest waren en geëindigd op hetzelfde terras als gisteravond. Weer prima gegeten en echt vermoeid terug naar het hotel om onderweg te constateren dat de benzineprijs in de loop van de dag met 5 cent per liter gestegen is en is nu dus zeker hoger dan in Nederland.

Dag 5: 7-sep
Voor de vijfde dag op rij stralend weer met een temperatuur boven de 25 graden, ook 's avonds. Van de voorspelde regen nog niets gezien.
Normale tijd op, normaal ontbeten en even door de zure appel gebeten bij het tanken, € 2,06 per liter en dat bleek nog goedkoop want andere stations langs de Romantische Strasse rekenden € 2,11. De route was overigens prima te doen. Heel rustig op de weg tussen landbouwgronden en soms een klein dorpje onderweg naar Rothenburg ob der Tauber. Een romantische en volledig ommuurde stad.
Parkeren op een plaats vlak naast een poort in de muur zodat we snel de binnenstad konden opzoeken en we waren niet de enigen. Echt een toeristische trekpleister. Met warm en zonnig weer ziet alles er meteen gezellig uit en trekken de terrassen en bankjes overal mensen en ons natuurlijk ook.
We hebben een paar torens bezocht en een kort stukje van de muur gelopen. Vanwege de onregelmatige vloer en hoogte verschillen was het voor Petra snel gedaan en de hele muur rondlopen voegt niet veel toe.

Precies volgens planning weer terug bij de auto voor het laatste stuk naar Nördlingen, weer over de romantische route en weer rustig langs een bochtige maar goed te rijden weg. Dat deden we overigens met 80 km te langzaam voor een aantal Duitsers want ondanks dat het een tweebaans weg betrof mocht je er gewoon 100 km rijden.
Het hotel was duidelijk weer anders dan het voorgaande. Veel kleiner en zeker ouder te zien aan de inrichting van de kamer en de kleurstelling, donker bruin en veel hout. De lift verdient een speciale vermelding. Bij ieder gebruik twijfelen we of hij gaat werken en heel speciaal, de lift kan aan drie zijden open, afhankelijk van de verdieping gaat dus steeds een andere zijde open.

Het was nog redelijk vroeg, dus maar even het  centrum opgezocht. In vergelijking met Rothenburg veel kleiner en minder toeristisch. Makkelijk te doorkruisen. Op een terras koffie (€ 2,20 per kop) genomen, waar vind je dat nog.
Terug naar het hotel voor een ditmaal gezonde maaltijd in de vorm van een eerder gekochte salade. We zijn echt goed bezig en op tijd klaar voor tennis (Petra) op de tv en voetbal (Arie) op de tablet. Tennis was spannend, de show van Ajax tegen Rangers geweldig. Ook kwam de lang voorspelde regen zodat we blij waren om al eerder het stadje te bekijken. Met regen is het altijd minder aangenaam.
In het hotel hadden we kamer 207 en het bleek in de loop van de avond dat in kamer 307 (dus boven ons) een sportwedstrijd gehouden werd. Na onze klacht kregen we kamer 110 en dat bleek ook iets van een upgrade. In ieder geval zag de kamer er moderner uit en een ander voordeel, we hoefden geen gebruik meer te moeten maken van de gammele lift.

Dag 6: 8-sep

Onze kamer was aan de voorkant van het hotel en daar liep een veel gebruikte weg langs. Of het daar door kwam of door het zachte bed, we hebben beide niet goed geslapen en waren voor 8 uur al op. Buiten was het bewolkt en mieserde het. Na het redelijke ontbijt (niet verwacht gezien de prijs van de kamer) weer terug naar onze kamer om wat te lezen in afwachting van het stoppen van de regen.
Rond 10 uur, nog wel zwaar bewolkt maar inmiddels droog, begonnen aan een rond wandeling over de muur. Deze muur loopt rond de binnenstad en is volledig te lopen. Wij deden er anderhalf uur over maar zijn wel op meerdere plaatsen blijven staan om de oude huizen en straatjes te bewonderen. De zon is inmiddels voorzichtig te voorschijn gekomen zodat de middag weer echt zonnig gaat worden.
Gister ook al geconstateerd dat Nördlingen als centrum niet zo groot is. Wel op dit moment grote bedrijvigheid omdat het weekend een feestweekend is. Overal worden stalletjes opgebouwd en vlak bij de kerk zelfs aan beide zijden van de weg een tribune. Verder is niet te ontdekken wat de bedoeling van het feest is. Natuurlijk buiten veel eten en drinken want daar zullen de meeste tentjes wel voor zijn. Wij hebben het niet mee gemaakt want we zijn dan al vertrokken.
Onze kamer is op zich prima. Bed is wat aan de zachte kant maar goed te doen. Bijzonder is de badkamer via een schuifdeur te bereiken en een paar centimeter lager dan de kamer. Goed natuurlijk bij een overstroming, maar geen succes met Petra die altijd uit is op een ongeval. Ook nu weer gestruikeld over het randje. Geluk bij een ongeluk, het bed staat vlak voor de deur en viel ze languit op bed zonder verdere schade.
Na dit incident gereed voor het eten. We hadden al wat gekeken en een Thais restaurant gezien dat er goed uitzag en dat bleek waar te zijn. Prima gegeten, iets van rundvlees in mango saus en mango ijsblokjes als dessert, apart maar wel lekker. Daarna nog even de stad in om even te kijken naar de voorbereidingen voor het feest.

Dag 7: 9-sep
Na weer een slechte nachtrust door de warmte en het verkeer buiten, voor acht uur opgestaan. Het ontbijt was, net als gister, prima. We hadden zelfs de mogelijkheid om koffie voor onderweg mee te nemen.
Direct de Romantische Strasse opgezocht voor een rustig vervolg van de reis. In Donauwörth gestopt. Deze plaats stond in de beschrijving aangegeven met een historische binnenstad. Die binnenstad hadden we snel gevonden maar er was totaal niets te beleven. Na een uur rondlopen de reis vervolgd voor een volgende stop in Augsburg waar we vanzelf langs kwamen omdat we voor de snelweg gekozen hadden. Augsburg is een grote stad met een behoorlijk groot winkelgebied. We hebben daar wat rondgelopen en het Kaufhoff bezocht. Niet meer wat het vroeger was, nu een soort Beijenkorf.
Het laatste stuk naar de volgende overnachtingsplaats was ongeveer 100 km dus nog even door rijden. Als plaats hadden we Füssen staan en ook dat is best een grote plaats. Onze overnachtingsplaats bleek ergens in het buiten gebied te zijn. Wel heel rustig, zo rustig dat er niemand in het huis aanwezig bleek. Bellen bleek de oplossing. In een kluisje zat onze sleutel waarmee we alles konden openen. Zelf maar uitzoeken waar onze kamer is en hoe de garage onder het huis open gaat. Verder stilte al staat er nog een auto in de garage, dus we zijn niet alleen in het grote huis dat van 5 eigenaren blijkt te zijn die alle vijf eigen kamers verhuren. De kamer is landelijk ingericht en dat betekent veel hout en alles redelijk op leeftijd. Verder geen voorzieningen dus voor eten moesten we dus nog een stukje rijden naar het centrum van Füssen.
Wij slapen ergens ver van de bewoonde wereld maar op 2 km afstand is een toeristisch centrum aan de boorden van de Hopfensee met veel hotels en restaurants.
Voor deze dag was veel regen voorspeld. Op een paar spatjes na is het gewoon droog gebleven en tegen de avond tijdens onze wandeling langs het meer kwam de zon er bij en was het heel aangenaam. Ook de bergen op de achtergrond kwamen uit de wolken en schitterde in de zon.
Laat in de avond dan toch onweer met veel regen en wind. Ook wel mooi om die lichtflitsen tussen de bergen te zien.

Dag 8: 10-sep
De dag begon zwaar bewolkt maar wel droog en in de loop van de ochtend klaarde het op waarna de rest van de dag afwisselend droog, zonnig en regenachtig werd. Net als de dag hiervoor kreeg de zon tegen de avond de overhand.
Het plan voor deze dag was een bezoek aan een van beide konings paleizen. Zeker Neuschwanstein leek ons de moeite waard. Eerst met de auto langs gereden en geschrokken van de lange rijen voor de kassa en de volle parkeerplaatsen. Omdat het op dat moment ook zacht regende vonden we het bezoek geen goed plan en hebben we het centrum van Fussen bezocht. De parkeergarage was bedoeld voor kleine auto's. Het begon al bij de ingang die heel smal was en de parkeerplaatsen waren zo smal dat alleen geparkeerd kon worden met de rechter spiegel ingeklapt. Tussen de muur en de auto was geen 5 cm ruimte en dan was uitstappen nog heel lastig.
De binnenstad bleek niet zo groot, ongeveer dezelfde afmeting als Purmerend. We waren dus snel uitgekeken.
De rest van de middag lezend op de kamer door gebracht en tegen vijf uur de promenade langs het meer opgezocht. We hadden al een restaurant uitgekozen maar besloten eerst een stuk te wandelen. Daarna een tafel gezocht in het restaurant maar bleek vrijwel alles gereserveerd te zijn. We mochten gelukkig blijven zitten en hebben echt heerlijk gegeten. Duidelijk waarom zoveel gereserveerd was.

Dag 9: 11-sep
De zondag begon met veel regen. We waren vroeg opgestaan en om iets over negen begonnen we  aan de reis naar Freiburg. De route moest volgens ons en het navigatie systeem langs de Bodensee lopen. De kaart zit niet zo goed in ons hoofd zodat we lange tijd geen idee hadden welke kant we opgingen. Nadat we het meerdere keren gecontroleerd hadden bleken we op de goede weg te zitten maar het eiland Lindau net te missen. Op de juiste afslag van de route afgeweken en het centrum van het eiland Lindau opgezocht. Bij het wandelen door de binnenstad naar de haven hadden we af en toe wat motregen en elke keer als we de paraplu openden werd het weer droog en gelukkig, die drogere periodes werden steeds langer. Bij een bakker een heerlijk broodje gegeten met ijschocolade. Goed genoeg voor het vervolg van de reis. We wisten uit het verleden dat we via de B31 moesten rijden en dat leek te lukken totdat we in Friedrichshafen naar een andere weg verwezen werden. Deze keer niet eigenwijs en de aangegeven route gevolgd. Kwamen we door Markdorf. Ruim veertig jaar geleden hebben we daar gekampeerd. In onze herinnering een boeren dorp maar nu een behoorlijke moderne plaats.
Toch kwamen we weer op de B31 terecht maar ook in een file van vele kilometers. Daarna weer van de weg af, nu op een snelweg. Geen idee waar de weg heenging, er stond in ieder geval nooit Freiburg op de borden. Pas ongeveer 100 km voor de bestemming een bord dat we moesten afslaan naar weer een smalle weg met weer een file. Uiteindelijk onze bestemming bereikt die samen met een camping in een bos bij een buitenwijk van Freiburg bleek te zijn. Onze eerste indruk was niet positief maar die veranderde toen we onze kamer in een tweehoog complex zagen. Volledig nieuw en heel mooi ingericht met eindelijk weer een gewone douche na twee vorige overnachtingsplaatsen waar een douche in een bad was. Voor bejaarden veel te gevaarlijk. En ook niet verkeerd, we hebben een behoorlijk balkon.
Laat in de middag een stukje gewandeld om de omgeving te verkennen. Daarbij kwamen we een restaurant aan een meertje tegen. Verleidelijk genoeg om op het terras te gaan zitten. Nadat we besteld hadden werd het toch te fris zodat we naar binnen verhuist zijn. Het eten was prima.

Dag 10: 12-sep
Met een heerlijk zonnetje opgestaan en op het terras ontbeten. Daarna begonnen aan een nostalgische tour. Een kwartier rijden naar Kirchzarten en geparkeerd voor de camping. Zag er nog net zo uit als 30 jaar geleden. Vanaf dat punt begonnen aan een wandeling die langs het sportveld (inmiddels verdwenen) langs een rustige smalle kronkelende weg moest leiden naar het restaurant wat we vroeger "oma" noemden. Ook dit was verdwenen en vervangen door een groot nieuw huis. Terug in Kirchzarten was het tijd voor een broodje en koffie bij de bakker waar we vroeger ook onze broodjes haalden. De binnenstad leek totaal niet veranderd. De vorige keren dat we hier waren hebben we nooit de kerk van binnen gezien, dat hebben we deze keer goed gemaakt.

Tijd genoeg voor iets anders. We beslisten om naar Donaueschingen te gaan om de bron van de Donau te zoeken. Omdat ook deze plaats niet zo groot is was dat geen enkel probleem.
Daarna terug naar Kirchzarten via smalle kronkelende wegen die ook nog een stijl omhoog en omlaag ging, omdat we gehoord hadden dat het eten bij het camping restaurant heel goed moest zijn. Dat was echter een misrekening. Op maandag gesloten. Dan maar door naar Freiburg om te gaan eten in het restaurant waar we gister ook gegeten hadden. Ook op maandag gesloten. Dan maar naar de gelegenheid bij onze overnachtingsplaats en bijbehorende camping. Het enige dat ze daar verkochten waren een paar variaties flammkuchen. De smaak en de hoeveelheid vielen best mee zodat we toch met een goed gevoel onze kamer konden opzoeken om op ons terras nog even te genieten van de laatste zonnestralen.

Dag 11: 13-sep
Weer met een heldere hemel en een mooie zon opgestaan voor een ontbijt omstreeks negen uur op het terras. Wat een fijn begin van de dag.
Daarna zoals afgesproken een stukje met de auto richting centrum gereden en vervolgens naar het centrum gelopen. Dat was uiteindelijk nog een half uur rustig lopen en dat vooruitzicht hadden we natuurlijk later ook voor de terugweg.
Ondanks dat het ruim 30 jaar geleden was dat we in het centrum van Freiburg geweest waren, was het meteen: die toren herinner ik me nog en die toren ook. Ook de kathedraal kwam meteen bekend voor. Arie wist ook nog de food market te vinden en volgens ons alle twee waren we er redelijk zeker van dat in een modezaak op de markt vroeger een bontzaak zat.
Iets wat meteen weer een belletje deed rinkelen was de afvoorgoot die door heel het centrum van Freiburg loopt. Heeft echt veel aandacht nodig om er niet in te vallen.
Op het grote kerkplein was een markt en dat is altijd gezellig en tevens de gelegenheid voor een broodje curryworst. We zijn tenslotte in Duitsland.
Het werd behoorlijk warm en we zijn dan ook rond een uur of twee aan de terugweg begonnen en hebben als beloning op ons eigen balkon een kop chocoladekoffie (bus van dat spul bij de Aldi in Freiburg gekocht) gedronken en meteen wat uitgerust voor de avond.
Het plan was om te gaan eten bij het restaurant aan het meer. Bleek niet alleen op maandag maar ook op dinsdag "ruhetag" te hebben. Keuze was weer flammkuchen, zoeken naar een restaurant of terug naar Kirchzarten. Dat laatste kreeg de voorkeur, mede omdat het maar 10 minuten rijden was en we dan niet hoefden te zoeken.
Het eten bij het camping restaurant was prima, de bediening wel vriendelijk maar erg onwennig. De dienster moest nog veel leren. Wat daar en overigens overal in Duitsland opviel was dat de meeste mensen nog cash betalen. De betaalkaart is nog niet echt overal ingeburgerd.
's Avonds geprobeerd om de wedstrijd Liverpool-Ajax te volgen. Door de slechte WiFi niet te doen en dus maar op tijd gaan slapen.

Dag 12: 14-sep
De weersverwachting voor deze dag was niet best. Minstens 4 graden kouder en veel regen. We waren dan ook verbaasd toen we wakker werden en naar ons ontbijt liepen. Een heerlijk zonnetje en we hebben dus gewoon op het terras ontbeten. Overigens had het 's nachts wel behoorlijk geregend.
Even negen uur op weg naar Cochem. Ruim vier uur rijden zonder te stoppen en dat gingen we natuurlijk niet doen. Onderweg vrijwel geheel droog en omstreeks een uur of èèn van de route afgeweken om in een dorpje iets te gaan eten. Kwamen we in een klein maar o zo leuk dorpje en vond er daar een bakker voor een lekker broodje en koffie.
Daarna weer terug naar de route en toen voor het eerst regen en niet zo'n beetje. Met bakken kwam het uit de lucht maar we konden gelukkig meteen een rustplaats op om even te schuilen. Na een paar minuten was het weer voorbij en gingen we verder op een onvoorspelbare route over soms heel smalle wegen. Zagen we op een verkeersbord een aanduiding naar Cochem met een afstand van 58 km, wees ons navigatiesysteem een andere weg aan en nog maar 26 km te rijden. Alom verwarring, waar zouden we terecht komen of was er iets tijdens het boeken verkeerd gegaan, we wisten het niet. Maar niet eigenwijs geweest en het navigatiesysteem gevolgd.

De weg werd nog bochtiger en smaller en toen ineens een wegaanduiding met een afstand die overeen kwam met het navigatiesysteem. Het hotel was ook eenvoudig gevonden en ook bij dit hotel was de receptie niet bemand en moest er gebeld worden. De eigenaar of beheerder liet niet lang op zich wachten en na de betaling kregen we de sleutel en uitleg met advies voor het avondeten. We hadden al besloten om zelf iets eenvoudigs te gaan halen bij een supermarkt en die was vlak bij.
Eerst maar gewandeld naar het centrum van Cochem en dat was goed te doen, een kwartiertje lopen in een rustig tempo.
Na het doen van de boodschappen en terug op de kamer van plan om een kop koffie op ons balkon te gaan drinken. Net toen we naar buiten gingen begon het te regenen en onweren. Jammer maar helaas, dus binnen toch genoten van onze koffie en chocolade mix.

Dag 13: 15-sep
Vannacht weer veel geregend maar bij het opstaan was het droog. Tijdens het ontbijt begon zelfs de zon te schijnen. Weer een begin van een mooie maar laatste volle vakantie dag. Dus eerst op ons balkon genoten van de zon en een plan gemaakt voor de rest van de dag.
Het werd eerst wandelen naar het centrum en daarna door het centrum.
Als lunch koffie met gebak en vervolgens Cochem wat verder verkend totdat het tijd werd voor een boottocht over de Moezel. Een trip van een uur en dat was lang genoeg hoewel het in de zon op het bovendek best prettig was.
Gister hadden we al gezien dat het rond zes uur heel druk was in de verschillende restaurants en dus besloten we iets eerder te gaan. Precies op tijd want onze bestelling was nog niet opgenomen of vrijwel hel hele restaurant was vol. Het eten en bijbehorend biertje was prima en we konden daarna rustig op onze hotelkamer onze koffie drinken.
Opvallend was dat het de hele dag droog was gebleven met uiteindelijk regelmatig zon en dat terwijl regen voorspeld was. Ook dus deze laatste vakantiedag met goed weer afgesloten.

Dag 14: 16-sep
Ook voor deze dag was regen voorspeld. Maar tot onze verbazing was de lucht in Cochem hemelsblauw. Gelukkig maar want droog weer is prettig tijdens het opnieuw inpakken van de bagage. Dat was wel nodig want na de vakantie nemen de kleren meer ruimte in dan bij het begin.
We hadden besloten om een tussenstop in Bergen op Zoom te maken om Feather op te halen. Dit omdat Michelle de week hierna op vakantie gaat. Er waren meer mogelijkheden voor de terugweg maar we kozen ervoor om volledig door België te rijden tot uiteraard Antwerpen waar we de Nederlandse grens over zouden gaan. Voordeel van deze route was dat er meerdere mogelijkheden waren om in België te tanken.
We hadden al eerder de ervaring dat het navigatiesysteem je langs verschillende wegen voerde. Dus weer geen idee hoe de route liep. Temeer omdat wegens wegblokkades ook nog eens alternatieve routes gekozen werd. Pas vlak bij de grens met België zagen we namen van plaatsen die ons bekend voorkwamen en duidelijk maakte dat we op de juiste weg zaten.
De voorspelde regen kwam nu wel, soms druilerig, soms hevig. Tanken hebben we langs de snelweg gedaan voor € 1,71 per liter. Voor Antwerpen weer een omleiding door onder andere Halle met veel mooie grote villa's en ook een aantal keer dwars door centra's van plaatsen. Uiteindelijk kwamen we op 20 km voor Antwerpen weer op de snelweg en toch nog in een file. Precies om twee uur waren we op onze bestemming in Bergen op Zoom, hebben daar natuurlijk koffie gedronken en wat bijgepraat.
Half vier was de tijd dat we, nu met Feather, op weg naar Purmerend gingen. Weer met regen en een hele grote file op de randweg rond Rotterdam die doorliep tot bij Den Haag. Het gevolg was dat we na zes uur eindelijk thuis waren.
De vakantie was daarmee na ongeveer 3000 km met een gemiddeld brandstofverbruik van 1 op 23, ten einde en het opruimen en wassen begonnen.