27 april

Rond een uur of zes al wakker maar toch tot half acht in bed gebleven. Jacco en Arie hebben voor de laatste keer broodjes voor ontbijt en lunch gehaald en Ruben heeft die tijd benut om zijn koffer te pakken. Heel rustig ontbeten en de laatste dingen gepakt waarbij we gelukkig nog ontdekten dat we chocola in de koelkast hadden liggen. Check en control check en nog eens check om te voorkomen dat er nog iets vergeten werd. Omdat alles vlak bij ons appartement is konden we ook naar het volgende te bezoeken punt lopen, de Topographie des Terrors. Een stuk muur met een display van foto's en verhalen over de tweede wereld oorlog op de plaats waar ooit het hoofdkantoor van de Gestapo stond. Wat we ook ontdekten was dat op de plaats waar nu ons appartementencomplex is in de oorlog het ministerie van voedsel en landbouw stond. Onderweg kwamen we nog een verzameling Trabant auto's tegen en een ballon die regelmatig met bezoekers even de lucht in ging. Ook ons volgend doel was op loopafstand, een bunker met nogmeer informatie en foto's en als top de huiskamer van Hitler in zijn eigen bunker (die was onder de parkeerplaats van ons appartementencomplex). Foto's maken was in de bunker verboden, dus die ontbreken. Na zoveel informatie waren we het wel zat en omdat we nog tijd genoeg hadden voor onze terugvlucht zijn we naar Alexanderplatz gegaan om wat te drinken op een terras in de zon. Even nog genieten van de gezelligheid op het plein.
Onze koffers ophalen was ook geen punt, met het OV ben je overal zo en vrijwel zonder wachttijden. We zijn expres een halte eerder uitgestapt en hebben het laatste stukje over de beroemde Unter die Linden gelopen. Datzelfde gold voor de reis van een half uur met metro en trein naar het vliegveld. Alles loopt hier soepel. Voor alle zekerheid vanwege de schaar in de bagage, de handbagage afgegeven en naar de security gelopen waar ze op ons stonden te wachten. Op de heenweg werd Arie al extra gecontroleerd vanwege de schaar, nu werd hij extra gecontroleerd op drugs. Echt ruim op tijd voor de vlucht dus maar een rustig plekje opgezocht. De vlucht vertrok op tijd en duurde maar een uur. De koffer snel gevonden en maar een paar minuten gewacht op de trein. Op het station Purmerend stond Petra te wachten en zo kwam deze vakantie aan een eind.