15-08-08 Tsauchab River Lodge 

Direkt in de buurt van de Sossusvlei zijn geen goedkope overnachtingen te vinden, maar op een uur of 2 rijden is nog wel iets, tenminste als je dat kan vinden. Er zijn maar weinig wegen in Namibië en die er zijn, zijn voornamelijk zandwegen met grote stenen erin. Dus moeilijk kan het niet zijn. Bij aankomst dachten we echter op een sloopbedrijf aangekomen te zijn. Allerlei metalen voorwerpen lagen her en der verspreid. Bij nader bestudering bleken dat echter kunstvoorwerpen te zijn en hadden we toch de juiste plek gevonden. Zowel Alie met Philip als wij hadden een apart huisje op enige afstand en verbonden door een heel smal zandpad. We kregen kaarsen voor de verlichting, want hoewel er op zonne energie wat stroom was, was dat onvoldoende voor de hele avond. 's Avonds werden langs het zandpad kaarsen neer gezet zodat je de weg kon vinden en bij het licht van kaarsen gebarbequed.
's Morgens rond een uur of 6 hoorden we wat geluid naast ons huisje. Bleek een van de medewerkers een vuurtje te stoken onder de boiler, zodat we een uurtje later warm water hadden voor de douche.
Onze overnachtingsplaats was een typische boerderij met 7127 hectare grond (de helft van de provincie Utrecht) en vrijwel geen opbrengst. Hier en daar moesten er wat schapen rondlopen, maar het grotste deel van het gebied was ruig met bosjes, woestijn en natuurlijk geen wegen. Omdat we in een 4 x 4 reden kregen we een route voor de dag mee, bedoeld voor beginners. Het eerste deel ging dat nog wel, maar op een gegeven moment werden de rotsen zo groot en de afgronden zo diep dat we besloten om terug te gaan. Pech in de wildernis is niet iets wat je wilt meemaken.
In totaal hebben we hier drie nachten geslapen en gegeten. Dat laatste was ook weer bijzonder, je wist vooraf niet wat je te eten kreeg, dat hing er vanaf wat voor wild de eigenaar geschoten had.
's Morgens aan het ontbijt vroeg een van de gasten aan de eigenaar of die veel van slangen wist. Dat is natuurlijk zo als je daar in die wildernis woont en dus vertelde de vrouw dat ze bij het oversteken via stapstenen van een watertje over een slang gestapt waren. Na beschrijving van deze slang pakte de eigenaar een boek en wees de slang aan. Een zwarte manba, de meest giftige slang van Afrika. Wij zijn ook op de betreffende plek geweest, maar geen slang gezien.

Een van de hoogtepunten van deze reis was de Sossusvlei. Na binnenkomst van het gebied moet je nog een behoorlijk eind rijden door het duingebied voordat je bij het centrum. de dode vallei, komt. Van daaruit kunnen alleen 4 x 4 auto's verder door heel mul zand. Steeds heb je het idee dat je vast komt te zitten, maar we hebben ons doel bereikt. Arie heeft nog een van de beroemde duinen beklommen en geconstateerd dat de top van zo'n duin echt messcherp is en dat het daar boven heel hard waait..