Woensdag is dan eindelijk de dag waarop de vakantie aangebroken is.

Om 7 uur opgestaan en omstreeks half 9 via Monnickendam (Jaagweg was afgesloten) begonnen aan een rit van 488 kilometers. Redelijk goed weer tot in de buurt van Osnabrück. De regen kwam met bakken uit de lucht en we hebben voor alle zekerheid maar even een parkeerplaats gezocht.
Later, in de buurt van onze eindbestemming voor deze dag werd het zonnig en warm.
Tegen drie uur waren we bij ons hotel. Bleek gesloten, niemand te zien en alles donker. We hadden nog een bezoek aan Bad Sooden-Allendorf als tijdvulling bedacht. Deze plaats lag ca 20 kilometer verder en daar zijn we maar toe gegaan. Leuke plaats met veel vakwerkhuizen en behoorlijk wat terrasjes. Ruim gebruik van gemaakt en even door de plaats gewandeld.
Op onze wandeling kwamen we ook een hoog en smal stuk muur tegen. Vreemde constructie die we maar van dichtbij zijn gaan bekijken. Bleek een gradeermuur te zijn. Vraag is dan: wat is een gradeermuur. In principe stroomt er water van boven langs een muur van takjes waarbij het water deels verdampt en diverse mineralen door de muur opgenomen worden. Het resultaat is water met een hoog zoutgehalte dat vervolgens verder verwerkt wordt bij de zoutproductie.
We hadden gezien dat het restaurant van ons hotel om 6 uur open zou zijn en dus hebben we gezorgd er tegen die tijd te zijn. Nu wel open en het bleek drukker en beter te zijn dan we verwachtten. Het restaurant was prima en heel rustig, eten veel en goed en dat gold ook voor het Krombacher bier. Goed begin in Duitsland. Onze wandeling in Neu-Eichenberg heeft er toe geleid dat we 7824 stappen gezet hebben.

Hotel
Het hotel uitgezocht omdat het ongeveer op de route naar Marienberg lag en beschikte over ontbijt en parkeer gelegenheid. De ontvangst was prima en ook het eten. Onze kamer was op de eerste verdieping boven een kegelbaan in een apart gebouw. 
De bedden bleken wel een probleem te hebben. Wel goed maar iedere keer als je je omdraaide was iedereen wakker.

Deze dag bestond voornamelijk uit de rit tussen Neu-Eichenberg en Marienberg.
Wel een tussenstop in Weimar voor lunch en om te kijken of we nog iets herkenden van jaren geleden en zowaar de ijssalon bekend van de bloemen aan de muur was er nog en ook de bakker op de hoek. Daar dan ook de lunch gebruikt. Verder is het een niet te grote maar wel gezellige stad. Daarna weer verder met de rit.
Omdat we vroeg door Chemnitz reden besloten we om deze stad ook maar te bezoeken. Dat stond voor een van de volgende dagen op het programma maar kwam nu goed uit. Vrij parkeren vlak bij de binnenstad en direct het centrum ingelopen. Duidelijk dat deze stad heeft geleden tijdens de tweede wereldoorlog. Gevolg veel nieuwbouw en ruime straten en pleinen. Grote winkels en veel terrasjes dus ook koffie gedronken. Tegen het eind van de middag het laatste stuk van de reis en ruim op tijd in ons hotel.  Wandelend door de steden Weimar en Chemnitz hebben we 10952 stappen gezet.

Hotel
Het hotel is gelegen op een heuvel op 881 meter hoogte. Veel bos er omheen zodat er wel wat te wandelen viel. We hadden een vreemde boeking voor dit hotel die bestond uit een arrangement voor twee nachten welke we uitgebreid hadden met een extra nacht buiten dit arrangement. Dat betekende dat we de eerste avond gewoon zelf voor ons diner moesten zorgen. Dat was overigens uitstend, geserveerd in de grote eetzaal.

Besloten om deze dag naar Hohenstein-Ernstthal, de geboorteplaats van Karl May te gaan. Een fout in de planning en ruzie met het navigatiesysteem plus dat ze in Duitsland besloten hebben om alle wegen die we wilden rijden af te sluiten. En nog erger de omleidingen en afsluitingen zo onduidelijk aan te geven dat we er bijna niet uitkwamen. We hebben hierdoor veel tijd en kilometers verloren.
Verder geen probleem, de zon scheen en het was 29° en we hadden tijd genoeg en eigenlijk was de touristiche route met de vele omleidingen best leuk.
Ons navigatie systeem is niet helemaal up to date maar best bruikbaar. In Duitsland zijn er meerdere plaatsen met dezelfde naam en natuurlijk krijg je dan altijd de plaats geselecteerd waar je niet naar toe wil. Gelukkig werkt kiezen op postcode goed, maar dan moet je wel de postcode weten.
Hohenstein-Erstthal is best een aardige plaats gebouwd op een paar pittige heuvels. Dus veel klimmen en dalen. Toevallig meteen een parkeerplaats gevonden in de straat met het geboortehuis van Karl May, dus prima te doen. Op de terugweg hetzelfde probleem als op de heenweg. Weer alles afgesloten en na een paar keer omgeleid te zijn gekozen voor de enige oprit naar een snelweg. Natuurlijk de verkeerde kant en dat leverde een extra 20 kilometers op, maar we waren even verlost van omleidingen.
Op de terugweg begon het ook even te regenen. Bij het hotel aangekomen was het alweer droog.
Gelijk met onze aankomst kwam er ook een BMW motorclub aan. Veel motor geluid gevolgd door een gevulde bar met mensen in het zwart. Natuurlijk druk pratend en drinkend. Wordt mogelijk een rumoerige avond. Overigens zitten in de kamer naast ons twee bejaarde mensen waarvan de vrouw in een rolstoel zit en de man met een kruk loopt. Beiden hebben misvormde voeten zodat de man alles moet doen en daarbij zelf nauwelijks kan lopen. Wat kunnen sommige mensen het toch zwaar hebben. Maar ze zijn wel in het hotel dus trekken ze er nog op uit.
Ons diner was een onderdeel van de boeking. Het voorgerecht bleek knoflooksoep te zijn in een heel onhandige kom. Hebben we beide dus niet helemaal opgegeten. Het hoofdgerecht was een keuze uit schnitzel en vis. Beide goed te eten. Het nagerecht was weer standaard en bleek een paar bolletjes ijs met slagroom en extra versiering te zijn. Heel lekker.
Het bier dat het eten begeleide was weer echt lekker, zeker met de temperatuur.
Vroeg naar bed omdat de trip voor de volgende dag lang en vermoeiend beloofd te worden. Het totaal stappen deze dag was 9327.

 Een dag met een verandering. Het plan was om naar de natuurlijke brug in Tsjechië te gaan. Twee uur heen en twee uur terug met een wandeling van nog eens vier uur.
Petra had kreeg gister zo'n probleem met ademhalen en het benauwde gevoel bleef. We besloten om het zaterdag in plaats van die lange tocht rustig aan te doen en in de loop van de dag besluiten of we de vakantie zouden afbreken en op zondag naar huis te gaan.
Ook door de slechte nachtrust laat opgestaan voor het ontbijt. Om toch iets te doen besloten om naar de dichtsbijzijnde plaats in Tsjechië te gaan. Dat was Chomutov ongeveer 30 kilometer afstand. Mogelijk een grote plaats met een aantal grote supermarkten maar als plaats stelde het weinig voor. We waren dan ook snel uitgekeken.
Bij het arrangement van het hotel bleek ook een lunchpakket te horen. Dat hebben we in een mooi park op een bankje genuttigd.
Onderweg nog benzine getankt (€ 1,57, in Duitsland € 1,89 en in Nederland € 2,03) en daarna terug naar het hotel en een plaatsje op het terras gezocht. Kregen we meteen koffie met strudel (Bleek ook onderdeel van het arrangement te zijn).
Hoewel Petra nog steeds last had toch besloten om de vakantie te vervolgen, afbreken kan altijd nog en omdat we morgen naar een ander hotel gaan, ook dichter bij huis.
Diner was heel druk. De BMW motorclub (minstens 20 motoren) hadden een bbq en in een zaal was een bruiloft en een andere ruimte werd een 40 jarige huwelijk gevierd. Voor het personeel eigenlijk niet te behappen maar wij kregen toch onze aandacht. Rustige dag met 9766 stappen.

 Begonnen met ontbijt. Weer chaos omdat de motorclub ook ontbeet en de koffiemachine en het personeel dat niet aankon. Met wat kunst en vliegwerk zelf een tafel gedekt en koffie geregeld. Verder was alles prima in orde.
Vandaag een korte rit naar Oschatz. Petra heeft vannacht redelijk geslapen ondanks de warmte. Toch midden in de nacht even rechtop moeten zitten omdat ze het benauwd had. Daarom vandaag rustig aan door eerst op het terras te lezen en verslag te maken. In de loop van de middag pas gaan rijden.
We reden toch door Chemnitz en besloten daar nog even te stoppen. Op zondag is het vrij parkeren en dat is niet zonder reden. Er is werkelijk niets te doen. Uitgestorven centrum met hier en daar een open terras en alleen bij een fontein waren wat kinderen aan het spelen. Geen reden dus om hier nog eens terug te komen. Ter fsluiting nog wel op een van de terrassen die wel open was, een lekker ijsje gegeten.

Het hotel in Oschatz was groter dan verwacht en lag direct aan jet centrale plein in het centrum. Maar ook hier heeft de zondag invloed. Geen restaurant en de receptie was bemand door een hulpkracht. We bleken niet de kamer gekregen te hebben die we geboekt hadden. Aanpassing kan pas op maandag gedaan worden.
Er moest toch gegeten worden dus een korte wandeling gemaakt rond de kerk en zowaar een Vietnammees restaurant gevonden dat voornamelijk als afhaalrestaurant diende. Maar er waren zitjes dus daar zowaar goed gegeten.
Terug naar het hotel en ons opgemaakt voor een warme nacht na 10207 stappen gezet te hebben.

Hotel

Vroeg wakker omdat op het plein onder ons raam al om 6 uur begonnen om een terras op te zetten en de straat af te sluiten. Dus redelijk vroeg opgestaan en ontbeten. Vervolgens geregeld dat we de kamer kregen die we geboekt hadden. Een kamer met airco, iets groter dan de vorige en nu uitkijkend op het grote marktplein.
Op weg volgens plan naar Dresden. Natuurlijk weer onenigheid tussen navigatiesysteem en bewegwijzing. Die laatste maar voor alle zekerheid gevolgd. Ze zullen toch echt wel weten hoe je op de snelweg komt.
Maar Duitsers en wegwerkzaamheden hebben wat. Bij de snelweg aangekomen bleek de oprit richting Dresden afgesloten. Misschien wist het navigatiesysteem het toch beter.
De enige optie die nog open stond was de oprit richting Leipzig en die dus maar genomen. Als parkeerplaats een garage bij het hoofd treinstation genomen en dat was prima. De weg oversteken en we waren in het centrum.
Petra had wat informatie gelezen en dacht een oude vervallen stad aan te treffen. Niet dus. Een heel rustige, schone en best wel gezellige binnenstad met veel winkel aanbod. En natuurlijk de twee bekende kerken. De Nikolaikirche konden we niet echt in, er was op maandagmorgen rond een uur of 11 gewoon een kerkdienst die compleet afgeladen vol zat.
Voor ons reden om verder te gaan met een rustmoment in een park die we deelden met veel mensen die daar hun lunch gebruikte.
De tweede kerk, de Thomaskirche, was wel gewoon te bekijken en was ook de rustplaats van Johannes Sebastiaan Bach. Verder niet zo'n interessante kerk. Na nog wat rond gedwaald te hebben terug naar het station. Daar bleek ook een winkelcentrum onder te zitten en Petra had een lijstje voor de DM drogist. Vandaar naar de parkeergarage was een klein stukje en zowaar, de rit terug naar Oschatz verliep zonder omleidingen.
Vlak voor het hotel de plaatselijke supermarkt bezocht. AH in Purmerend is er niets bij en paste waarschijnlijk al in de drankenafdeling. Wat een gigantische winkel in dit toch niet zo grote plaats.
's Avonds nog wat reuring. Er bleek een of andere demonstratie op het plein plaats te vinden. Weinig mensen bij betrokken en het was dan ook snel voorbij.
Leipzig is best een leuke stad waar we in totaal 14613 stappen gezet.

We hebben nu een kamer die uitkijkt op het hoofdplein en de kamer zou airco moeten hebben. Wel een unit om in testellen maar het enige resultaat was blazen van warme lucht. Dus gekozen voor het alternatief en alle ramen open gezet.
Vandaag is het marktdag. De groenteman begon ruim voor 6 uur met het opzetten van de kraam en vervolgens kwamen er meer. Geen grote markt maar door onze arko was alles tot in detail mee te beleven. Van slapen kwam niet veel meer.
Zowaar deze dag geen probleem met de navigatie of wegomleidingen. Een mooie rustige weg, deels langs de Elbe en direct geleid naar een parkeergarage in het centrum.
De Frauenkirche was vlak bij en meteen het eerste doel. We hadden de binnenkant al eerder gezien maar er bleek ook nog een kelder te zijn. Machtig interessant en leerzaam. Het was best warm en we hebben meerdere bankjes en terrasjes gehad, ook voor de lunch.
Veel van de oude gebouwen zijn gerestaureerd.
Een heel groot overdekt winkelcentrum was een welkome verfrissing, konden we even afkoelen. Veel winkels met onbetaalbare artikelen dus kijken maar niet kopen.
Tegen vier uur weer op de terugweg en natuurlijk weer een andere route, nu grotendeels over de snelweg. Iets sneller maar minder leuk.
avonds gebruik gemaakt van het restaurant van het hotel. Vanwege de rokers niet op het terras maar binnen gezeten. Het eten was niet apart maar wel goed.
Het slapen was vervolgens wel weer een probleem. Heel warm, ook een frisse douche deed daar niets aan.
In Dresden hebben we veel geslenterd maar ook gerust. Het aantal stappen is daardoor beperkt gebleven tot 11979.

 Door de warmte al vroeg wakker. Heel rustig op het terras ontbeten en de kamer ontruimd. Tegen half 10 klaar voor ons vertrek via een toeristische route naar Potsdam. Een rit van twee en een half uur dus genoeg tijd om onderweg nog even te stoppen. Natuurlijk weer kennis gemaakt met de bekende verwarrende wijze van wegomlegging. Gelukkig net toen we keerden omdat we dachten toch een andere weg moesten hebben stopte er een auto voor ons en vroeg waar we naar toe moesten. Hij gaf aan dat we moesten negeren dat een weg afgesloten was en in het volgende dorp pas de omleiding moesten gaan volgen. Prima advies bleek later. Zonder verdere problemen aangekomen op onze verblijfplaats, een gigantisch grote villa die helemaal leeg was met een telefoonnummer om te bellen. De eigenaresse woonde ernaast, gaf een sleutel vertelde hoe het hek open moest voor de parkeerplaats en was weer verdwenen.
Omdat we vroeg waren en onze verblijfplaats geen ontbijt en diner serveerde, op zoek gegaan naar het centrum. Was een kilometer lopen waarvan een deel al door een winkelstraat. In het centrum was genoeg te doen. Veel kleinere winkeltjes en heel veel terrasjes en restaurantjes met veelal een buitenlandse oorsprong. Voor vanavond al iets geregeld maar morgen gaan we het wel zien.
's Avonds even een wandeling gemaakt naar het Sanssouci park. Slechts een paar minuten lopen en zo weten we voor de volgende dag al waar we moeten zijn. Deze wandeling heeft er toch toe geleid dat we 13369 stappen gezet.

Hotel
De kamer bleek een heel grote kamer (10 * 6 meter) te zijn met aansluitend ook nog een grote badkamer. De inrichting was echt antiek, bed, kast dressoir en kaptafel allemaal bij elkaar horend en misschien wel 200 jaar oud.
De kamer bleek als enige ook nog over een balkonnetje te beschikken met de zon tot laat in de avond. Ondanks dat we veel gerust hebben toch 13369 stappen gezet.

 In dit hotel moesten we zelf voor ons ontbijt zorgen. Echter in de hele omgeving niets te vinden waar we dat konden kopen, dus zelf via de supermarkt maar iets geregeld. Lekker snel klaar ook om te beginnen aan onze dag Sanssouci park. Nu niet dezelfde ingang naar het park genomen als gisteravond. Om die ingang te nemen moest eerst een behoorlijke trap genomen worden en boven gekomen moest weer een trap afgedaald worden om in de rest van het park te komen. Even een stukje lang de weg lopen bracht ons bij de hoofdingang, aangeduid door een obelisk.
Het park is heel groot en bevat een veelheid aan beelden, bloemperken, bomen en parkjes. Veel bankjes maakten het mogelijk om rustig door het park te gaan.

Na een twee kilometer lange wandeling over een kaarsrechte weg kwamen we aan bij het "Neues Palais". Toegang alleen via een rondleiding op tijd. Omdat we zo vroeg waren konden we redelijk snel na aanschaf van de kaartjes naar binnen. Wat een pracht en praal. Veel wat via de audiotour verteld werd is niet blijven hangen. De beelden zeggen voldoende.

Een onderdeel van het toegangsbewijs was een tijdslot voor het bezoeken van het paleis Sanssouci en toegang tot het Chinese huis. Dit huis staat ongeveer halverwege het park en is dan ook een mooi punt om even te rusten.

Ruim op tijd voor ons tijdslot bij het paleis Sanssouci aangekomen. We bleken bij een van dde laatste groepen te zitten die naar binnen mochten. Wij mochten iets eerder dan ons tijdslot en dat betekende dat we tussen de groep van het vorige tijdslot en de groep van ons tijdslot in liepen met als gevolg dat we in veel gevallen de ruimtes voor ons zelf hadden. Deze dag het totaal van 19842 stappen gezet.

Moe weer terug naar ons hotel en een salade als diner gegeten. Vermoeid vroeg naar bed.

 Het plan was om het deze dag rustig aan te doen. Rustig ontbijten en dan een wandeling naar het deel van het Sanssousi park waar we nog nooit geweest waren.
Dat lukte allemaal prima maar de reden dat we in dit deel van het park nog nooit geweest waren klopte, er was niet veel te zien en best wel een forse wandeling. Ook het idee om bij slot Charlottehof koffie te gaan drinken ging niet door want er was niets in de directe omgeving te vinden. Daarom gekozen om terug te gaan naar onze tijdelijke thuisbasis en daar koffie te gaan drinken en even uit te rusten.
De lunch hadden we ook ingekocht dus die ook genuttigd en daarna op naar de supermarkt om voor drie dagen ontbijt in te kopen.
Het was inmiddels een uur of drie geworden en dus tijd voor het tweede deel van ons plan voor deze dag, een bezoek aan het "Hollandische Viertei". Een wijk of eigenlijk vier blokken huizen gebouwd in een soort van Nederlandse stijl. Best toeristisch zonder dat we het echt Nederlands vinden.
Natuurlijk een biertje op een terras gedronken en daarna naar het echte centrum van Potsdam gelopen om te eten. Niet te duur met weer een biertje op een gezellig terras. Net toen we klaar waren en wilden afrekenen ineens ontdekt dat Arie de rugtas op het vorige terras had laten staan. Arie dus minstens 1 kilometer snel terug en gelukkig was de tas gevonden. De terugweg iets rustiger. Petra had ondertussen afgerekend en gerustgesteld konden we weer op huis aan.
Nog koffie thuis en redelijk uitgeteld naar bed voor deze keer een minder warme nacht mede veroorzaakt door de lichte regen. We hebben deze dag 21168 stappen gezet.

 Deze dag vroeg opgestaan voor ons bezoek aan Berlijn. Eerst met de bus 695 (bushalte om de hoek) naar het hoofd treinstation van Potsdam en vervolgens met de trein naar het hoofd treinstation van Berlijn.
Eerst even oriënteren onder het genot van een kop koffie en daarna wandelend langs het Reichstag gebouw naar de Brandenburger Tor voor de broodnodige foto's.
We hadden niet echt een plan mede vanwege het twijfelachtige weer. Gaat het regenen en zo ja hoe lang of blijft het droog. Wisselend met het weer werd het winkelen of de muur bezoeken. Twijfelend kwamen we op de Potsdammer Platz. Vlak bij het grootste overdekte winkelcentrum van Berlijn op weg naar het muurmuseum. Nu we daar toch langs kwamen gebruik gemaakt van de lunch en toilet mogelijkheden van het winkelcentrum.
Inmiddels volledig zonnig zodat het stuk nog bestaande muur, met de vaste expositie over opkomst en ondergang van het Duitse rijk van na de eerste wereldoorlog tot einde tweede wereldoorlog, het doel werd. Heel imposant. Ook nog toevallig een Trabant verzameling tegen gekomen. Nog wat aandacht voor de DDR en Russische verleden gezien op weg naar checkpoint Charlie. Natuurlijk een punt met veel aandacht maar minder dan in het verleden. Toen stonden er nog acteur soldaten voor de foto's. Nu war er alleen een groep  die met "balletje balletje" de aandacht trok.
Met de metro vervolgens naar het KDW (Kaufhaus Des Westen) gegaan. Viel ons zwaar tegen. De Beijenkorf is er niets bij, alleen maar dure merken. Zeker niet iets voor ons. Maar de rij voor Louis Vutton gaf aan dat er wel degelijk kopers zijn.
Een klein stukje langs de winkelstraat naar de Gedächtniskirche met tevens het idee om iets te eten te zoeken. Petra was inmiddels zo moe dat we besloten om de metro te pakken naar het hoofd treinstation er daar rond te kijken. Foute beslissing want binnen zichtafstand niets te zien en omdat de vermoeidheid steeds verder toenam geëindigd bij Mc Donalds in het treinstation.
We waren met de trein van Potsdam naar Berlijn gekomen, voor de terugtocht gekozen voor de S7 omdat die veel eerder vertrok. Bij aankomst in Potsdam jammer genoeg een half uur moeten wachten op de bus.
Uitgeput (21587 stappen) voor de tv koffie gedronken en ook weer op tijd naar bed.

 Zondag in Potsdam dus alles gesloten. Daarom hebben we besloten om het rustig aan te doen en voor het eerst deze vakantie uit te slapen. Daarna de tassen ingepakt voor de laatste dagen.
De middag gebruikt voor een wandeling rond de oude markt van Potsdam. Dit mogelijk oude centrum, wordt bijna volledig nieuw gebouwd. We kwamen er ook achter dat dit gebied grenst aan de Hollandse wijk maar dat het vanaf dit punt ook maar een klein stukje lopen is naar het treinstation. Het stadsplan wordt steeds duidelijker alleen is dat niet meer belangrijk op de laatste volle dag hier.
Na terug gegaan zijn naar onze thuisbasis om daar weer de auto achter te laten, weer richting centrum gelopen met soms lichte regen. Als afscheid nog een keer door de winkelstraat gelopen naar het zelfde restaurant waar we eerder gegeten hadden. Onder een parasol zaten we toch droog en hebben weer prima gegeten. Wel vroeg maar dat was expres om te zorgen dat we een droge plaats konden kiezen.
Terug in het hotel zelf koffie gezet en diverse programma's op de tv gevolgd waaronder een verslag van de WK atletiek. Bijzonder veel aandacht voor Duitse atleten. Ook bij het WK hockey was dat zo. Een verslag van de wedstrijd om de derde en vierde plaats waarin Duitsland speelde en alleen een kort moment van het Nederlandse team waarop de beker getoond werd. Doen we het in Nederland toch beter. We blijken iedere dag toch een behoorlijk aantal stappen te maken, deze dag 14256.

 Gister op tijd naar bed gegaan en dus vanmorgen om half acht klaar wakker en direct aan ontbijt gegaan en laatste spullen gepakt.
Voor half negen onderweg naar Schwerin, een rit van ongeveer 250 kilometer. Dat betekende dat we er voor de middag zouden zijn en de middag konden gebruiken om het slot waar Schwerin zo bekend door is, te bezoeken.
Eerst naar het hotel dat op loopafstand van het slot ligt om de auto kwijt te raken. Vriendelijke maar teleurstellende ontvangst. Om de auto op het parkeerterrein achter het hotel te krijgen moesten we eerst een ronde door de halve stad rijden en verder bleek het slot op maandag gesloten.
Maar besloten om naar het slot te wandelen om een indruk te krijgen en daarna de binnenstad van Schwerin onveilig te maken. Die binnenstad en dus ook de stad zelf, blijkt groter te zijn dan gedacht. Het is ook een centrum voor de provincie (of hoe ze dat hier ook noemen) en daarvoor staan er veel grote kantoorgebouwen. In het centrum was het gezellig druk en toen de vermoeidheid weer toesloeg gelukkig binnen gaan zitten in een conditorei voor koffie en een groot stuk gebak. Gelukkig binnen gaan zitten want toen we een plaatsje hadden begon het te regenen en kwamen de mensen van het terras ook naar binnen, alleen was er voor de meeste geen zitplaats meer.
Het grote stuk gebak tegen het eind van de middag deed ons besluiten om af te zien van diner maar een simpel broodje te kopen en die op de kamer te nuttigen.
De zon was ook weer gaan schijnen zodat we droog in het hotel aankwamen.
Te vroeg om naar bed te gaan en te mooi weer om niet naar buiten te gaan. Dus nog een wandeling gemaakt door het slotpark en de binnenstad door de Mecklenburgstrasse naar het hotel. Even nog de laatste berichten verwerken en verslag bijwerken. Dan nog wat lezen en redelijk op tijd naar bed in de hoop dat we weinig zullen merken van de trams die vlak voor de deur langs rijden.
Al slenterend door de stad hebben we toch 15951 stappen gemaakt.

Hotel
Het hotel geeft gemengde gevoelens, van buiten ziet het er uit of er lange tijd geen onderhoud gepleegd is en de receptie doet ook geantidateerd aan. De kamer daarentegen is klein maar redelijk en de heel kleine badkamer ziet er nieuw uit.
Er heerst een geest van de 50er jaren met voor die tijd een luxe uitstraling.

Een dag die anders verliep dan gedacht. 
Ontbijt was een complete verrassing in een grote zaal die meer aan een feestzaal van 100 jaar geleden doet denken. Echt nog mooi en het ontbijt was ook prima.
Ook anders dan gepland, we gaan eerst het kasteel bezoeken. Omdat het op loopafstand lag en we vroeg klaar waren met het ontbijt stonden we al om half tien voor de ingang terwijl het kasteel pas om 10 uur open ging. Temperatuur was net aangenaam dus een bankje opgezocht tot de opening.
Het eerste deel van het paleis was eigenlijk een museum en nu gewijd aan Nederlandse kunstenaars. Het eerste schilderij dat we bekeken leverde meteen een discussie op. Het schilderij van een oude man was volgens het plaatje op het schilderij van Rembrandt maar volgens het bijbehorende kaartje van Jan Lievens. Eigenlijk wisten ze het ook niet zeker wie het geschilderd had. Verder ook nog een aantal bekende Nederlandse schilders en wat andere kunstwerken.
Het tweede deel op de twee hogere verdiepingen lieten meer zien van de vorige bewoners en inrichting. Toch bleef de indruk achter dat de inhoud van dit kasteel veel minder was dan dat van de kastelen in Potsdam.
Omstreeks half twaalf begonnen aan de rit die via Hitzacker naar Osnabrück ging. In Hitzacker even rond gelopen en gezocht naar het beeld van prins Claus en net op het moment dat we wilden gaan vragen waar het stond zagen we het zelf wat verborgen achter een heel oud huis.
De reis verder verliep zonder problemen en om half 6 waren we op onze bestemming.
Het hotel gekozen omdat het snel bereikbaar was, tegen het centrum aanlag, ontbijt had en vrije parkeerruimte. Dat alles klopte maar het hotel zelf was slecht. Versleten trapbekleding, rommelig kantoor en een bijzonder vreemd gevormde kamer op de tweede verdieping en het ontbreken van een lift. Positief was de ontvangst en de uitleg over plekken waar we konden eten.
We kozen er voor om richting voetgangersgebied te gaan maar bleken daardoor in klein Midden-Oosten terecht te komen met daarbij behorende smerige straten, winkels met Arabische aanduidingen en veel jonge mannen op straat. Slechts 1 restaurant dat westers oogde en dat bleek vol te zijn. Al doende en zoekend naar iets te eten in een omgeving zonder de Arabische invloed kwamen we bij de Chinees terecht. De enige gasten maar het eten was prima. Toch nog geslaagd.
Terug in het hotel zelf koffie gezet en de dag even doorgenomen. Het aantal stappen vandaag kwam op 14200.

Hotel
Zoals al gezegd was het een slecht hotel. Vervallen, oud en een bijzonder vreemde kamer. Eigenlijk leek het er op dat het twee kamertjes waren geweest waar een stuk muur tussen uitgehaald was. In het eerste deel bij binnenkomst wat oude kastjes en zowaar een waterkoker. Verder een bank met een tafel er tegen aan geschoven want anders was er niet genoeg ruimte. In het tweede deel stond het bed dat prima was. Alleen om er in te komen moest je er min of meer overheen klimmen. Ook was er in dit deel van de kamer een wasbak.
De douche en wc waren weer in het eerste gedeelte. Die ruimte rook niet echt fris dus hebben we het douchen maar overgeslagen.
Het hotel bevatte ook kamers zonder douche en toilet. Op de gang was daarvoor een gedeelde badkamer.
's Morgens kwamen we dan ook een man in onderbroek op de gang tegen die van die badruimte naar zijn kamer ging. Zo van vroeger maar nu kan dat echt niet meer.

 De laatste dag heel vroeg opgestaan. De laatse dag wil je heel snel naar huis of je wilt helemaal niet naar huis. Dit keer wilde we naar huis en zaten daarom al om half acht aan het ontbijt dat overigens beter was dan verwacht. Een kleine eetruimte maar er was echt moeite gedaan om een ruime keuze van brood, beleg, yoghurt en koffie en thee te bieden. We waren de eerste eters dus snel klaar en gereed voor vertrek.
De auto stond voor de deur, inpakken was snel gedaan en voor half negen waren we op weg. Nog even de laatste keer in Duitsland tanken en rechtstreeks naar Purmerend waar we net voor elf uur aankwamen.

Achteraf is het altijd goed en leuk om terug te kijken op de vakantie. Wat is goed en leuk geweest, welke aantallen zijn er te noteren en wat had beter gekund.

Als eerste de gereden afstand blijkt 2471 kilometer te zijn. Bij een gemiddelde van 1:21 betekent dit 117 liter benzine tegen een gemiddelde prijs van € 1,85 per liter dus aan reiskosten € 216,-.
We hebben ook best wel wat afgelopen, gemiddeld over de 15 dagen 13.000 stappen per dag met een topper van 21.425 op de 26e.

Duitsland heeft iets met wegwerkzaamheden, omleidingen, snelheidscontroles en snelheidswisselingen. De werkzaamheden op de snelwegen zijn lastig maar begrijpelijk, wat niet begrijpelijk is dat een oprit naar een snelweg gewoon afgesloten is zonder duidelijke omleiding. Op lokale wegen is het nog erger. Bijna geen weg is zonder een of meer omleidingen. Verwarrend wordt het als op een punt naar twee kanden een U voor omleiding staat. Welke je dan moet hebben voor jouw reis is onduidelijk. Nog gekker wordt het als er aangegeven is dat een weg afgesloten is, er een U staat naar een andere weg maar dat een lokale behulpzame man aangeeft dat je gewoon de weg moet nemen die afgesloten zou zijn. En de man had nog gelijk ook.
Snelheidscontroles vind je overal, zeker op de lokale wegen. Flitspalen en agenten met lasers op plaatsen waar je ze niet zou verwachten en niet een, maar heel veel.
Lastig hierbij zijn de aangegeven snelheden. Duitsers remmen echt tot de gewenste snelheid op het moment dat ze zo'n bord naderen, uitrollen is er niet bij. De snelheidscontroles staan dan ook soms vlak achter zo'n bord.
Wat snelheidsbeperkingen kunnen ze er ook wat van. Ook op de snelwegen moet je regelmatig van snelheid veranderen, op lokale wegen is het nog veel erger. Meegemaakt op een stuk van ongeveer 50 meter dat de snelheid van 100 veranderde in 70, vervolgens 50 en dan weer 80. We hebben zelfs een keer gezien dat binnen 5 meter eerst naar 60 en vervolgens naar 50 veranderd moest worden.
Ook verwarrend is de aanduiding dat een weg doodlopend is. Dit ook in Nederland bekende bord staat altijd op deze wijze aangegeven. In Nederland verwijst dit bord naar de weg die doodlopend is. In Duitsland staat er onder het bord een pijl die aangeeft op welke weg het bord betrekking heeft. Zie je zomaar over het hoofd met de verkeerde conclusie als gevolg.

Het weer heeft ontzettend mee gezeten tijdens de hele vakantie. Wel een stortbui tijdens de rit op de eerste dag maar toen zaten we toch in de auto. De derde nacht een enorm onweer gehoord maar toen lagen we al in bed. Verder veel zon en temperaturen rond de 30 graden. Wel warm maar altijd beter dan kou en regen.

De hele vakantie had scherper gepland kunnen zijn zonder te veel te doen. Zo hadden we op de weg tussen Neu-Eichenberg en Marienberg prima een tussenstop kunnen maken in Hohenstein-Erstthal voor een bezoek aan de geboorteplaats van Karl May. We hadden hierdoor een dag korter in Marienberg kunnen verblijven en op zaterdag naar Orschatz kunnen gaan.
De rit naam Orschatz hadden we kunnen combineren met een bezoek aan Dresden. Zo prima te doen zijn geweest. Hierdoor zouden we ook hier een dag korter in Orschatz kunnen blijven. Zondag had dan gepland kunnen worden voor Leipzig. Winkelen daar zoud dan weer niet mogelijk zijn geweest.

Op maandag de 21e zouden we dan richting Potsdam gegaan kunnen zijn en de volgende dag park Sanssouci bezoeken. Ook hier in Potsdam zouden we een dag korter hebben kunnen verblijven zodat we op vrijdag al naar Schwerin konden gaan en daar dus dezelfde dag het kasteel bezoeken.
De laatste dag zou op zaterdag de 26e geworden zijn. Omdat we vroeg hadden kunnen vertrekken was een rit in 1 dag naar Purmerend mogelijk geweest. In totaal dus 5 dagen korter zonder dingen weg te laten of met minder rust te doen.