Inleiding

Het is weer tijd voor een vakantie in Zuid Afrika. De trigger is de 65e verjaardag van Alie. Natuurlijk willen we daar bij zijn al is er deze keer nogal wat geregel aan vooraf gegaan. Uiteindelijk gaat het wel lukken en kunnen we de reis plannen. Zeker is dat we rond de verjaardag van Alie in Johannesburg zullen zijn en omdat we de vakantie vanwege de lange reis en hoge kosten niet te kort willen laten zijn en ook weer voor de kerst terug willen zijn geeft dat een blok te besteden voor de verjaardag en een blok na de verjaardag. Zuid Afrika zit in dezelfde tijdzone als Nederland, alleen in zomer- en wintertijd zit verschil. Daarom hier de juiste actuele tijd in Amsterdam (Nederland) en Johannesburg (Zuid Afrika). Ook het weer is altijd van belang. Het is onmogelijk om het weer voor ieder plaats weer te geven en daarom nu alleen de weersverwachting voor de komende 3 dagen voor Kaapstad en Johannesburg.

Plannen

Plannen maken

Na veel gepuzzel besluiten we om de reis in Kaapstad te beginnen en door de Grote Karoo naar boven te trekken. Inmiddels met Alie en Philip afgesproken om samen een paar dagen in de Midlands Meander en Drakensbergen door te brengen en, na elkaar daar ontmoet te hebben, samen naar Johannesburg te gaan. Voor ons betekent het dat we na Bloemfontein een omtrekkende beweging rond Lesotho moeten maken. Dwars door Lesotho lijkt korter, maar de staat van de wegen en de grote hoogte waarop de passen liggen met sneeuw etc. heeft ons doen besluiten om maar om te rijden.
Na de verjaardag van Alie is er dan tijd voor het Krugerpark en kunnen we ook nog een dag de Blyde River Canyon meenemen. Dan nog een dag uitrusten, ervaringen uitwisselen en weer huiswaarts.

Realisatie
Ondanks dat december hoog seizoen in Zuid Afrika is en dat ook in de prijzen merkbaar is, hebben we geen moeite om slaapplaatsen te vinden. Op zich al veel voor plezier bij het vergelijken van de verschillende mogelijkheden. Hierbij is best wel enige voorzichtigheid gewenst. Als je niet oplet boek je zomaar een misschien prachtige overnachting maar ligt die tientallen kilometers van de plaats die je verwacht en moet dat ook nog eens voor een deel over een zandweg afgelegd worden. Hou je daar geen rekening mee dan kan het zomaar voorkomen dat je het laatste stuk in het donker moet afleggen en dat wil je niet.
Wat is internet toch een prachtig middel. Inmiddels is er zoveel informatie te vinden en is dat ook zo logisch gestructureerd dat bed & breakfast zoeken eenvoudig is. Voor welke plaats je iets zoekt maakt niet uit, de opbouw van de zoekpagina is gelijk en de beschikbare informatie is overal op dezelfde manier gerangschikt. Soms is er wat verschil in de boekingmethode maar elke manier is duidelijk. Ook de mail afhandeling van bevestiging is prima geregeld. Onderstaand onze vluchtgegevens en als je met de muis er op klikt wordt je doorverwezen naar een site van de KLM. Als je het juiste vluchtnummer (zonder de letters KL) invoert zie je waar het vliegtuig zich op dit moment bevindt en ook actuele vertrektijd en verwachte aankomsttijd worden getoond.

Verder nog informatie over onze verblijfplaatsen en de daarbij behorende telefoonnummers. 
Het weer wordt steeds belangrijker. Het meest nauwkeurige voor Lonehill, Kaapstad en Krugerpark zijn op hun speciale site te vinden en ook een totaal overzcht is mogelijk.

Reisschema

Reis schema

Het vertrek is op 26 november en de eerste overnachting is in Kaapstad. We komen om 22.30 aan en voordat je de bagage opgehaald hebt en door de douane bent loopt het tegen 12 uur 'snachts. Gelukkig ligt er direct tegenover het vliegveld een prima hotel met shuttle dienst. Het Road Lodge hotel heeft geen eigen website maar is via de organisatie te vinden.

De volgende  morgen gaan we de auto ophalen voor de komende 23 dagen en gaan we eerst Waterfront (de haven en groot winkelcentrum) van Kaapstad bekijken, een city tour maken en mogelijk een bezoek brengen aan het oude nederlandse fort anex museum. Eten in een van de vele gelegenheden daar in bijvoorbeeld Longstreet bij Mama Africa of een ander exotisch restaurant en tegen de avond naar Stellenbosch.
We verblijven op een wijnboerderij met de bijzondere naam: Knorhoek, een naam die een verklaring nodig heeft. De naam duidt op een plaats waar leeuwen "knorren" de afrikaanse aanduiding voor grommen. De leeuwen zijn er niet meer maar de van oorsprong nederlandse eigenaren wel. De boerderij belooft een rustige omgeving met mogelijkheid om de wijnkelders te bezoeken en wijn te proeven. Prima dat we daarna niet meer hoeven te rijden. 's Avonds dineren we op de boerderij en krijgen dan een traditionele maaltijd.

Inmiddels is het 29 november geworden en vertrekken we naar Mosselbaai, bekend als plaats waar de eerste Portugese ontdekkingsreiziger Bartolomeu Diaz een bericht in een oude schoen achterliet voor volgende reizigers. Een redelijke trip maar we verwachten dat, als het weer meezit, de middag op het strand kunnen doorbrengen. Onze overnachtingsplaats is deze keer het Point Village Guesthouse gelegen op het uiterste puntje van een schiereiland en direct aan de Indische Oceaan. We verheugen ons op het uitzicht als we 's morgens wakker worden met de over zee opkomende zon.

Van Mosselbaai gaat de tocht echt de Grote Karoo in op weg naar Beaufort West en het daarbij gelegen Karoo National Park. We verblijven twee nachten op Olivegrove farm zodat we tijd hebben om het park te verkennen.









 Op 2 december gaat de tocht verder naar Kimberley, bekend als de plaats waar in de loop der jaren een grote hoeveelheid diamanten gevonden zijn. De vindplaats werd een steeds dieper gat waar nu niet meer gegraven wordt. Het gat is ruim 400 meter in omvang en 214 meter diep.
In de omgeving van dit diepste door mensen handgegraven gat is een openlucht museum ontstaan van een aantal gebouwen uit die tijd. Hier is ook het beroemde De Beers imperium ontstaan wat het grootste handelsbedrijf in diamanten ter wereld is.
We verblijven in de Victorian Guest Lodge direct gelegen tegenover de ingang van The Big Hole. Hier hebben we maar weinig tijd. We kunnen vanaf het moment van aankomst tot het donker worden de omgeving bekijken en hebben alleen de volgende ochtend tijd voor ons bezoek aan The Big Hole.

 

 
Op 3 december gaan we op weg naar de omgeving van Bloemfontein. Hier hebben we een bijzondere overnachting op de boerderij De oude Kraal van de familie Lombard. Hier zijn we toevalligerwijs eerder verzeild geraakt en het feit dat we weer naar toe gaan geeft al aan dat dat goed bevallen was. De boerderij ligt wat afgelegen op een heel groot terrein en heeft prachtige kamers. Maar nog meer bijzonder is de verzorging. Om 4 uur staat er een prachtige high tea klaar en tegen de avond gaan de gasten op een kar achter een tractor naar hoger gelegen terrein om daar onder het genot van een drankje naar de ondergaande zon te kijken en mogelijk wat wild te spotten. Bij terugkomst staat er een 5 gangen dinner klaar dat zo goed is zodat je er veel langer zou willen blijven. 

Daar is het echter toch wel iets te duur voor. Een overnachting ter verwenning kan, meerdere dagen wordt een aanslag op het budget.



Daarom de volgende dag na een uitgebreid ontbijt een korte rit naar de stad Bloemfontein zelf. Hier hebben we voldoende tijd om deze stad te bekijken. We verblijven hier in Amandia Guest House.

Sinterklaas zullen we hier niet zien, zeker niet op de lange trip naar de Midlands Meander streek. Deze streek ergens tussen Pietermaritzburg en Mooi Rivier in het midden van Kwazulu-Natal is bekend vanwege de vele kleine boetiekjes en handwerk winkeltjes (arts and crafts), uitspanningen, mooie uitzichten en de vele bed & breakfast plaatsen. Echt een streek om te relaxen en je te verwennen.We verblijven daar twee nachten in Pleasant Places Country House. De eertse avond zullen we wel moe zijn van de lange reis die zowel Alie en Philip als wij gemaakt hebben. Maar onder het genot van goed eten en een glas wijn zullen we veel bij te praten hebben. De volgende dag zullen we rondrijden en zeker besteden aan winkelen, koffie drinken en gewoon genieten van al het moois dat deze streek ons levert.

 
Inmiddels is het 7 december geworden en vertrekken we voor een redelijke rit naar het Glen Reenen Rest Camp in het Golden Gate Highlands National Park in de Drakensbergen. Dit kamp ligt in de buurt van een klein dorpje, Clarens en bestaat uit een aantal simpele rondavels (ronde hutten). Buiten het genieten van de prachtige bergen is het de bedoeling dat Philip en Arie hier een trektocht gaan ondernemen naar de Brandwag rots.

Op 9 december staat dan de terugtocht naar Johannesburg gepland. Een niet te lange rit zodat we rond de middag in Lonehill zijn. De rest van de dag zal wel besteed worden aan uitpakken en boodschappen doen.
Dan 11 december eindelijk de verjaardag.
Op 13 december vertrekken we weer, nu richting Haziview als eerste stop op weg naar het Krugerpark. Hier verblijven we in Loeri Guest Farm. We kiezen expres voor deze plaats omdat dit vlak buiten het Krugerpark ligt zodat we de volgende dag vroeg het park inkunnen voor echt de eerste dag wild spotten. Dat is altijd maar weer afwachten, het is geen dierentuin. Soms zie je uren niets en dan ineens achter elkaar een aantal dieren. Antilopen, sprinbokken en zebra's zie je waarschijnlijk wel regelmatig maar ander wild als olifanten, giraffes en buffels is al moeilijker en ook apen zie je niet altijd. Dat geldt nog meer voor neushoorns, nijpaarden, leeuwen, luipaarden en ceeta's. En soms wordt je verast door een jakhals of een hyena.
Onze tocht voert ons via allerlei wegen, meest geasfalteerd maar soms ook zandwegen, naar Skukuza de hoofdplaats in het Krugerpark waar we 1 nacht blijven.
De volgende morgen vroeg vervolgen we onze tocht voor een weleenswaar qua afstand niet zo lange rit naar de volgende stop in het Kruger park, het Tamboti tenten kamp. Doordat je niet harder dan 50 km mag rijden en hopelijk om de haverklap moet (en zeker wil) stoppen voor gespot wild zal je gemiddelde snelheid niet boven de 20 km liggen. Voor 190 km is dat toch gauw 9 uur. Dan nog de lunch pauze en je moet zomaar voortmaken om voor het sluiten van de poort binnen te zijn. Het Tamboti tenten kamp is een vrij kleine nederzetting gelegen aan de rivierbedding van de Timbavati rivier. Meestal is dit een opgedroogde bedding maar bij grote regenval kan dit een behoorlijke wilde rivier zijn. Omdat de tenten uitkijken over deze rivier heb je een prachtig uitzicht over wat zich daar afspeeld. Voor het wild is het een brede snelweg en er wil dus nogal eens wat passeren, zeker vroeg in de ochtend en vlak voor het vallen van de avond.
Het Taboti tenten kamp is heel primitief. De tenten zijn stevig op een veilige verhoging geplaatst, maar toilet en douche is alleen in een centraal gelegen gebouw te vinden. Niet leuk voor de nacht dus. Slapen doe je op gewone bedden dus dat valt wel weer mee en uiteraard is er op het terras een braai te vinden. Dus als je tijdig aan het inkopen van vlees gedacht hebt is het eten geen probleem.
De derde en tevens laatste dag in het Krugerpark is een vrijwel evenlange rit naar het net buiten het park gelegen plaatsje Phalaborwa. Hier hebben we een overnachting in de Sunbird Lodge, gelegen vlak buiten het plaatsje zelf en een heerlijke plaats om bij te komen van alle avonturen in het Krugerpark en ons weer op te laten voor een volledig en tevens laatste trip naar de Blyde River Canyon.
De Blyde River Canyon is in grootte de derde canyon in de wereld. Na natuurlijk de Grant Canyon in de USA en de Fish River Canyon in Nambië (wat zijn we toch een wereldreizigers, want die hebben we allemaal gezien). We verblijven in het Aventura Park, recht tegenover de drie rondavels.
Buiten de prachtige uitzichten over de canyon zijn er drie hoogtepunten, de beroemde drie rondavels, Bourke's Luck Potholes en God's Window.De rit naar onze volgende overnachtingsplaats in Graskop van 150 km voert ons langs deze hoogtepunten en zorgt voor een volledige dagbesteding. We verblijven in Zur Alte Mine, een guest house op de plaats van een oude goudmijn.

19 December keren we weer terug in Lonehill voor de laatste twee dagen. Nog wat was doen, afscheid nemen van overige familie en laatste inkopen doen en verder natuurlijk nog genieten van de afrikaanse dagen.
Op 21 december net 1 minuut voor 12 uur 's avonds verwachten we dan terug te vliegen voor onze rechtstreekse vlucht naar Amsterdam waar we donderdagmorgen hopen aan te komen. Volgt dan nog de reis terug naar huis, uitpakken, rest wassen en dan op weg naar Steenbergen.

De totale reis op de kaart is te volgen op de volgende pagina.

Kaart

 Vakantie plan 2011
{phocamaps view=map|id=2}
26 nov Amsterdam - Kaapstad (Road Lodge Hotel)
27 nov Kaapstad - Stellenbosch (Knorhoek Wine Estade)
29 nov Stellenbosch - Mosselbaai (Point Village Guest House)
30 nov Mosselbaai - Beaufort West (Olivegrove Farm)
2 dec Beaufort West - Kimberley (Victoria Geast Lodge)
3 dec Kimberley - Bloemfontein (De oude Kraal)
4 dec Bloemfontein - Bloemfontein (Amanda Guest House)
5 dec Bloemfontein - Howick (Pleasant Places Guest House)
7 dec Howick - Golden Gate National Park (Glen Reenen Rest Camp)
9 dec Golden Gate National Park - Lonehill
13 dec Lonehill - Haziview (Loeri Guest Farm)
14 dec Haziview - Skukuza (Kruger Park)
15 dec Skukuza - Tamboti Tenten Kamp (Kruger Park)
16 dec Tamboti Tenten Kamp - Phalaborwa (Sunbird Lodge)
17 dec Phalaborwa - Blyde River Canyon (Adventura Park)
18 dec Blyde River Canyon - Graskop (Zur Alte Mine)
19 dec Graskop - Lonehill
21 dec Lonehill - Amsterdam

Reisverslag

Reisverslag 

Eerste dagen, Kaapstad en Stellenbosch

De vliegreis verliep zeer voorspoedig, geen vertaging en weinig turbulentie. De verzorging was onverwacht ook prima en bij aankomst stond iemand van het hotel ons op te wachten. Het hotel zelf viel wat tegen, de kamer was niet te ruim en vrij internet was beperkt tot 15 minuten, net lang genoeg om iedereen thuis op de hoogte te stellen van onze aankomst.
's Morgens de auto opgehaald en op weg naar onze eerste dag in Kaapstad, verder een lokale sim-kaart gekocht en geld uit de muur getrokken. Even wennen aan het links rijden, met de andere hand schakelen en het verschil leren tussen richtingaanwijzer en ruitenwisser. Samen kom je er dan wel uit. O ja, je moest ook nog wel even op de weg letten. We dachten dat we probleemloos in Kaapstad zouden aankomen, maar dat liep iets anders. Eerst was de snelweg afgezet en moesten we op gevoel de juiste richting maar vinden (omleidingsborden kennen ze blijkbaar niet) en toen we de zelfde snelweg weer gevonden hadden bleken we beland te zijn tussen honderden moterrijders die ook de oorzaak waren van de eerdere afzetting. Dat is leuk, links rijden op een driebaans snelweg en niet weten wat de juiste baan is voor je bestemming en die honderden motorrijders die alleen oog voor elkaar leken te hebben en vooral maling aan die stomme automobilisten. Tot ons geluk kozen we de juiste baan en sloegen de motorrijders af en was onze bestemming, het Waterfront verder probleemloos gevonden.
Daar direct op de hop-on hop-off bus gestapt voor een rondrit die absoluut de moeite waard was. Als goede nederlandse toerist gingen we natuurlijk op het open bovendek zitten met gevolg: een verbrand voorhoofd.
De hele dag overigens een hevige wind, zeg maar storm. Heel hilarisch hoe soms mensen hun papieren of pet kwijt raakte. Tijdens de tour zijn we uitgestapt bij het kasteel zoals ze hier zeggen, maar gewoon het fort dat het oudste gebouw in Zuid-Afrika is. Het fort stelt niet zo veel voor, veel ruimtes zijn gesloten, maar wat wel te bezichtigen is, is wel de moeite waard.

Aan het eind van de middag in Waterfront een eetgelegenheid gevonden met prachtig uitzicht op de oceaan en ook het eten was prima. Met daglicht vervolgens onze weg gezocht naar onze overnachtingsplaats in Stellenbosch. Een half uur rijden en zonder problemen de toeganspoort tot de wijn estade gevonden. Daar toch ons eerste probleem. Het hek bleek gesloten en ondanks al het drukken op allerlei knopjes kwam daar geen verandering aan. Tot overmaat van ramp bleek ook onze gsm op deze plaats geen bereik te hebben dus goede raad was duur. Een 10 minuten terug op de weg een ander huis gevonden waar licht brandde en daar ons probleem uitgelegd. Bleek het oudste huis in Stellenbosch te zijn. Met de vaste lijn kon er wel verbinding gemaakt worden en daarna was het probleem snel opgelost en de ontvangst uiterst vriendelijk.
's Avonds nog een grote uil gespot op het grasveld achter onze kamer en daarna het bed opgezocht.
De volgende ochtend op naar Stellenbosch. De wind was gaan liggen en de heerlijke temperatuur bleef over, hoewel het in de middag toch zo'n 30 graden werd.
Stellenbosch is een heerlijke stad met veel scholen (en een universiteit die nu gesloten was), veel eet- en drinkgelegenheden en, daar is het bekend om, veel witte huizen in oud nederlandse stijl. Tekenen van de VOC zijn hier overal te zien.
Rond half vier op naar de wijnproeverij. Geholpen door een heel leuke jongen mochten we 5 wijnen kiezen uit het assortiment. Alle wijnen waren heel goed, maar een tweetal stak er toch wel boven uit, hoewel we dat na het proeven bijna niet meer koden bepalen.
's Avonds als enige gasten een 3 gangen diner (R 80 per persoon, dus rond de € 8,-) bestaande uit een salade als voorgerecht, traditionele boboti als hoofdgerecht en ijs met aardbeien als nagerecht. Als toetje nog even een paar uilen op het grasveld gespot en dat was Stellenbosch.

 

Mosselbaai
Bij aankomst werden we hartelijk begroet en kregen meteen een epistel in onze hand gedrukt met het uitdrukkelijk verzoek om het te lezen omdat daaruit bleek dat de huidige wereldbevolking afstamde van een groep van 400 to 700 mensen uit Mosselbaai. Deze kleine groep had de ijstijd overleefd, alle andere voorvaderen waren, net als eerder de dinausaurussen, uitgestroven. Mooi verhaal en goed voor het tourisme maar wat er van waar is, geen idee.
Onze kamer nu moest beklommen worden. Twee smalle trappen waarvan de laatste onregelmatige en heel hoge treden had. De kamer zelf was hierdoor een unieke ervaring. Boven in het gebouw met een eigen uitkijktoren en een prachtig uitzicht naar twee kanten over de baai. De derde zijde keek uit op het sportterrein van een school en de vierde zijde was gewoon muur. De inrichting van de kamer was ook heel bijzonder met een vrijstaand bad en een door een schelpen gordijn van de kamer gescheiden toilet.
Dinner werd aanbevolen in een restaurant om de hoek (precies onder onze kamer van jaren terug) en inderdaad was het heel goed. De Kingfisher, dus voornamelijk vis maar gelukig ook struisvogel en prima wijn (Zonnebloem).
's Avonds heerlijk in bad met uitzicht op zee en daarna tukken. De zonsopkomst was eigenlijk een teleurstelling. We hadden expres het gordijn open gelaten om er niets van te missen, maar het was jammer genoeg te bewolkt. Pas rond 8 uur brak de zon door. Toen zaten we al lang en breed aan het strand te ontbijten, precies op tijd om een groep zeehonden en een aantal dolfijnen te zien. Gebeurt je toch niet elke dag.

Beaufort West (Grote Karoo)
Met wat aanwijzingen direct de juiste weg naar Beaufort West gevonden. En inderdaad, zoals aanbevolen, was het een hele mooie route. En rustig. Zo rustig dat je soms vergat dat er meer mensen op dezelfde weg reden of dat ook slangen gebruik maken van het heerlijke zonnetje.
De weg voerde ons via de hoge Robinson pas door het eerste gebergte naar Outshoorn en later via Meiringspoort door een tweede. Onderweg nog wat apen gezien, kleine en wat grotere. Zeker die laatste was mooi. Eigenlijk vrij vlak slingerend tussen de stijle bergen door waarna de overgang naar de bijna eindeloze en soms tot de horizon rechte weg door de Karoo ongemerkt was. Wat wel opviel is dat het steeds warmer werd en toen we op de plaats van bestemming aankwamen was het boven de 35 graden. Te heet om nog iets anders te doen dan zwemmen en gelukkig was er dan ook een zwembad. Heerlijk verfrissend.

Vanmorgen vroeg opgestaan en lekker ontbeten en het korte stukje naar het Karoo National Park gereden. Een kleine teleurstelling, de tour met gids was vanwege het slechte weer afgelast, dus alleen maar met de auto rondgereden. De eerste route was maar 45 km (daar doe je al gauw 4 uur over) en direct en grote verassing. Het eerste wild dat we op enige afstand zagen leek op een zebra maar was het niet. De strepen op de kop en de hals waren duidelijk maar ontbraken op de rest van het lijf. Een zoektocht maakte duidelijk dat het ging om een quagga, een eerder uitgestorven ondersoort van de zebra en via een herintruductie weer ingevoerd. Een groot deel van onze tour regende het. Slecht zicht en alle dieren waren schuilen. Tijdens de droge tijden hebben we wel wat gezien, struisvogels, hartebeesten, bavianen, gemsbokken en zebra's.
Bij thuiskomst op ons logeeradres een grote verrassing. Bij de poort stonden al twee motorrijders te wachten die niet verder durfde vanwege een snel stromend watertje dat gepasseerd moest worden. Wij konden er wel doorheen dachten we en gelukkig bleek dat waar te zijn, maar het water spoelde echt over de motorkap toen we erin reden en tot aan de bovenkant van de bumper. Na de volgende bocht bleek er een nog groter water (en bij controle ook dieper) te zijn. Goede raad was duur. Eerst geprobeerd hoe diep het was, maar nog niet eens op het diepste punt was het al te diep om doorhen te rijden. Terug naar de motorrijders en die hadden gelukkig het telefoonnummer van het guesthouse. Gebeld en ze kwamen ons in een bakkie ophalen. Petra voorin en Arie staand achterop met de eigenaar van de farm over de alternatieve of noodweg. Niet geschikt voor een normale auto en ik zou het ook niet gedurft hebben met een 4X4.
Spannend dus. Vanavond moet het water gezakt zijn en kunnen we de auto ophalen.

Kimberley

Vandaag een van de langste ritten, die naar Kimberley. Eerst maar kijken of we de auto nog konden bereiken. Met de bagage in het bakkie over de alternatieve route lukte dat prima en ook het riviertje dat we gister overgestoken waren, gaf nu geen enkel probleem.
De rit verliep prima over een niet te drukke weg die over het algemeen in prima staat was. Waar niet, werkt er aan gewerkt en dat kostte soms wat oponthoud. Onderweg nog wel wat bokkies gespot en ook een aap, een schildpad (zal de oversteek van de weg wel niet gehaald hebben) en een paar stokstaartjes.
Kimberley is best een grote drukke plaats met veel activteit langs de weg en ondanks wat verwarrende kaarten toch rechtstreeks op ons verblijfadres aangekomen. We hadden dit uitgekozen omdat het recht tegenover de ingang van de attractie "The big hole" ligt en we hadden op de koop toegenomen dat er een druke weg langs liep. Via internet zag het er niet geweldig uit, maar goed genoeg voor ons doel. Tot onze verrassing was de ontvangst heel vriendelijk en zowel het hele huis als onze kamer heel mooi ingericht en van alle gemakken voorzien. Als we dat van te voren geweten hadden was dat ook een reden voor de boeking geweest.
Na het uitpakken van de tas en een kopje thee de weg overgestoken voor ons bezoek aan het openlucht museum. Inmiddels heel heet en mogelijk daardoor waren we bijna de enige bezoekers. Het museum bood een aantal heel leuke en interessante gebouwen met als uitschieters de tandarts en het danslokaal.
's Avonds weer de weg over gestoken maar nu voor het restaurant. Heerlijk gegeten met uitzicht op de Big Hole.

Alweer een nieuwe en warme dag. In alle rust opgestaan en genoten van het uitgebreide ontbijt in de bijzondere ontbijtkamer. Daarna de weg weer over gestoken voor het bezoek aan "The Big Hole". De tourgids liet ons eerst een film zien waarin de geschiedenis van de diamantmijn getoond werd en leidde ons vervolgens naar het uitzichtpunt boven het grote gat. Enorm en geheel met de hand gegraven. Daarna met de lift misschien wel 10 mtr naar beneden de mijnschacht in. Het leek wel of we honderden meters afdaalden. In de ondergrondse mijn veel wetenswaardigheden en daarna een bezoek aan een kluis met een grote hoeveelheid diamanten. Foto's en film maken verboden.

De Oude Kraal

Inmiddels werd het tijd voor koffie en de korte rit naar "De Oude Kraal" even buiten Bloemfontein. Eerst echter nog wat tijd besteed in een echte Zuid-Afrikaanse Mall. Heel groot en op zaterdag ook heel druk. Wat fruit gekocht voor de broodnodige vitaminen en daarna de provinciale weg naar Bloemfontein genomen in plaats van de snelweg. Wat smaller, rustiger en ook een stukje om. De ontvangst bij de "De Oude Kraal" was zoals verwacht. De kamer was wel wat minder dan in onze herinnering. Wel veel details maar ook wat verouderd.
Altijd leuk is de tocht op de tractor met aanhanger voor de sundowner. Ergens ver op het veld in de verwachting nog wat wild te zien. Dat viel tegen, een paar koeien, een paar paarden en een groepje stokstaartjes. Dat was het. Bij terugkomst snel gedouched en omgekleed en daarna het dinner. Onbeschrijvelijk goed. Een vijf gangen dinner met ook nog een heel prettige bediening door de eigenaar zelf. Een goede fles wijn en naar bed gaan was geen straf.

Bloemfontein

Gisteravond laat naar bed gegaan en mede daarom ook weer laat wakker geworden. Heerlijk ontbijt op de stoep en daarna nog een uurtje relaxen aan de rand van het zwembad. De korte rit naar Bloemfontein was mede door de goede aanwijzingen en kaart geen probleem. Ons eerste doel was het Anglo-Boer Museum. Op diverse plaatsen wel wat van gezien maar nu de belangrijkste informatie gegroepeerd in één museum. Een misschien wel belangrijkste punt in het museum, was het ontstaan van het concentratiekamp, uitgevonden door de britten. Ook toen al vielen er vele doden door ondervoeding en ziektes. Vooral vrouwen en kinderen waren het slachtoffer. En ook toen al werd er onderscheid gemaakt tussen blanken en zwarten, zij hadden hun eigen concentratiekampen.
Na een uurtje hadden we het toch wel bekeken en op zoek naar een straat, de president Brand straat. In deze straat staan een aantal voorname zandstenen gebouwen waaronder het hoogste gerechtshof. Stoppen in de straat mag niet, langzaam doorrijden wel. Voor onze lunch hadden we een bijzondere plaats uitgezocht: de dierentuin. In vergelijking met Artis een heel grote en ruime dierentuin, maar veel hokken waren of leken leeg te zijn. De hokken die wel gevuld waren waren echt heel ruim bemeten en altijd voorzien van voldoende schuilplekken voor de dieren. Ook waren er veel bomen met daaronder in de schaduw veel bankjes. De lokale bevolking gaf de voorkeur aan plekjes op de vele grasvelden en braaide er lustig op los. Onze lunch was iets simpeler, gewoon wat fruit op een bankje.
Dan op naar ons bed en breakfast adres. Door onze andere activiteiten was de routebeschijving die we als voorbereiding gemaakt hadden, niet meer van toepassing. Kaartlezen dus en wonder boven wonder ging dat vrijwel helemaal goed. Slechts een keer een afslag gemist en daarom moest er gedraaid worden. Wat we op dat moment niet in de gaten hadden was dat de weg net eenrichtings verkeer geworden was. Spookrijden is dan ook heel spannend. Na onze culinaire uitspatting van gisteravond besloten om het nu simpel te houden. Op zoek naar een restaurant even een supermarkt in en daar vonden we warme kip. Een prima alternatief en samen met een toetje een prima maaltijd.

Howick

Vanmorgen vroeg opgestaan en snel ontbeten. Rond half zeven de auto gestart en begonnen aan onze tocht van ruim 550 kilometer. Het begin ging voorspoedig, weinig verkeer en geen wegwerkzaamheden. Na ongeveer 200 kilometer was dat over en begonnen de wegwerkzaamheden. Op een tweebaansweg sluiten ze hier voor zo rond de 10 kilometer een baan af en mag het verkeer  beurtelings rijden. Dat betekent wachttijden van 10 minuten tot een half uur en dan kan je weer een paar kilometer rijden voor de volgende werkzaamheden. Dat leidt tot een behoorlijke vertraging. Op de N5 van Bloemfontein naar Harrysmith was het nog erger. De hele snelweg afgesloten en iedereen werd over een provinciale weg geleidt, dit zonder aanduidingen of informatie. Toen we de weg op de kaart gevonden en een alternatieve route uitgezet hadden bleek ook die weg afgezet en werd de omleiding nog iets langer. Uiteindelijk zo'n 70 kilometer omgereden. Van daaraf de N3 richting Durban en dat is ook een speciale snelweg met veel hoogteverschillen en bochten. Met het vele vrachtverkeer die soms stapvoets de berg op reden en ander verkeer wat ook op die punten harder dan 100 km reed, best wel inspannend. Uiteindelijk toch zonder verdere problemen in de buurt van ons B&B gekomen. We hadden met Alie en Philip afgesproken om elkaar ergens onderweg te ontmoeten en dat lukte prima. Wij waren het eerste in de buurt en dachten bij een Halndelspost koffie te kunnen scoren, bleken ze alleen in antiek te handelen. Dan blijkt toch weer hoe vriendelijk de mensen zijn, er werd gewoon privé koffie gezet.
Inmiddels waren Alie en Philip met Thomas, Daniel en Noshile ook aangekomen en hebben we het laatste stuk achter elkaar gereden. De laatste 7 kilometer over een absoluut grondpad (onverharde weg) met veel gaten, bochten en heuvels.
Aangekomen op het adres bleek voor ons de kamer met het uitzicht gereserveerd te zijn en kregen Alie en Philip de famile cottage. Beide heel goed ingericht en zeker ons brede bed is het vermelden waard. Maar ook het toilet mag niet onvermeld blijven. Via een raam had je zittend op het toilet een prachtig uitzicht over de omgeving.
Omdat deze plek zover van de bewoonde wereld ligt is het hier heel stil, alleen het geluid van de vele vogels is te horen al is ook af en toe een naderend onweer te horen.

De Golden Gate

Hoewel de kinderen al vroeg (half 7) buiten waren, toch rustig opgestaan en ontbeten. Voor de eerste keer meegemaakt dat we problemen met betalen hadden. De machine accepteerde onze kaarten niet. Pas na veel getelefoneer kon de rekening voldaan worden. Tijdens het ontbijt hadden we besloten om de toeristische binnenweg te nemen. Prima te rijden op 20 km lang de Sterkfonteindam na. Vol gaten en soms was de weg zelfs even weg. Het uitzicht over de dam was echter prachtig en omdat we verder rustig gereden hebben, geen probleem. Het Golden Gate National Park is gelegen in de Drakensbergen. Dat betekent dat in het park nogal wat geklommen moet worden en dat er veel bochten in de weg zaten. De hoogste pas lag op 2414 meter.
Onze huisvesting was weer een verrassing. De Farmhouse geheten. Helemaal alleen ver van de weg en alleen via een zandpad met veel bulten, kuilen en stenen te bereiken. De naam bleek ook juist te zijn, het was een oude boerderij, volledig ingericht met meubels zo rond 1950. En dat van alles en iedereen verlaten. Wel prachtig dat we tegen het vallen van de avond diverse soorten wild voorbij zagen trekken zoals elanden en antilopen. De avond, na een heel bescheiden maaltijd onder genot van koffie en wijn op de stoep doorgebracht met op de achtergrond de nachtelijke geluiden van Afrika. En dat met een heldere maan waardoor er een geheimzinnige verlichting over de omgeving lag.
Vannacht heeft het geonweerd recht boven ons dal. Ook heeft het geregend of eigenlijk niet geregend maar de kraan stond gewoon open. Enorm wat een water en dat samen met al dat geflits en gedonder. De kinderen sliepen gewoon door, wij stonden voor de ramen naar al dat geweld te kijken.
De volgende morgen was er niets meer van al dat water te merken. Slechts wat plasjes in het drooggevallen riviertje en het gras was nat, verder niets. Wel bleef het bewolkt en daarom na een korte wandeling naar Clarens gegaan voor de inkopen. Een leuk stadje met veel kleine winkeltjes en restaurantjes. Tegen het eind van de middag en braai aangestoken. Echt iets voor Philip, die is dan in z'n element. Lekker met vuur hout en kolen spelen en als alles goed brandt ook het vlees braden.
Ook de tweede nacht regen, maar nu zonder onweer. 's Morgens vroeg op, maar wel rustig ontbeten met een vertrek zo rond 9 uur. Op het zandpad vanaf de boerderij ineens vlakbij een aantal elanden gezien.

LoneHill

De binnenweg naar Lonehill was prima te rijden en op een politiecontrole na geen enkel oponthoud gehad. Pas het laatste stuk binnen de grenzen van Johannesburg werd het moeilijk. Niet alleen ging het weer behoorlijk regenen maar was het ook extreem druk. Op vier of vijf banen en dan weer een stuk op drie banen ging het soms heel langzaam en soms weer wat sneller richting Lonehill. Ook daar was het heel druk. Op een kruispunt hebben we minuten gestaan omdat de weg volledig geblokkerd was. Best moeilijk rijden met twee auto's, want alleen Philip wist de weg en wij in de tweede auto moesten blijven volgen. Dat het gelukt is blijkt uit het feit dat we samen aankwamen.
Tassen uitpakken en binnen korte tijd een aantal wassen draaien en vervolgens weer met twee auto's richting Lammermoor. Ook nu weer ongelooflijk druk en dan met veel kruispunten waar de stoplichten niet werkte, maar ook die beproeving goed doorstaan. Onderweg bij een pizzaria gestopt voor ons diner en het laatste stuk in donker (Afrika) afgelegd. Kinderen snel naar bed gebracht en voor de tweede avond Uno gespeeld.
Voor het eerst sinds tijden weer uitgeslapen en daarna snel weer ingepakt voor weer een rit richting Lonehill. Omdat de koelkast en andere kasten leeg waren, onderweg ontbeten en meteen boodschappen gedaan.
De planning liet net nog een bezoek aan de Organic Market toe voor aankoop van en aantal souveniers en daarna snel weer richting Lammermoor voorhet avondeten.
Dan nog laat op de avond Gerlant en Monique opgehaald van het vliegveld en nogmaals richting Lonehill gereden. Het lijkt wel een geregelde dienstregeling. Maar nu is het wel even genoeg en blijven we de overige dagen in Lonehill.

De zondag was een speciale dag. Alie vierde haar 65e verjaardag. Dat vraagt om een aparte pagina waarop ook de betreffende foto's staan.
De maandag besteed aan winkelen in Sandton (zie volgende pagina) en 's avonds gegeten in het Casino. Altijd weer bijzonder al die restauranten en winkeltjes onder een kunstmatige hemel. Het eten bij een Indiaas restaurant was overigens prima.

Sandton

Een onderdeel van een verblijf in LoneHill is een bezoek aan het winkelcentrum in Sandton. Sandton is het nieuwe zakelijke centrum van Johannesburg en er zit daarom veel geld in deze stad en dat is te merken in het winkelcentrum. Zo uitgebreid en vele dure winkels. Dit jaar echter weinig te merken van de kerstsfeer. Geen grote (kunst) boom en minimale versiering. Wij hebben overigens een groot deel van de dag winkelend doorgebracht.

1e dag Kruger Park

We hadden gekozen voor de Numbi Gate en dat was een prima keuze. Hierdoor was de weg naar Skukuza wat langer zodat we niet te vroeg konden arriveren. Verder was het een goede keus omdat we snel wat aapjes tegen kwamen, gevolgd door een paar dwerg mangoos. Kleine beesjes die heel gevaarlijke tandjes hebben. Daarna bij een klein meertje een paar waterbucks (met een witte cirkel op hun achterwerk) en verrassend, een hippo in het water. Dan een topper,omdat we heel snel daarna heeeel dichtbij twee neushoorns tegen kwamen. Vlak naast onze auto kwamen ze uit de bush en staken achter de auto de weg over. Aan de andere kant bleven ze nog even staan zodat we ze goed konden fotograferen en verdwenen weer tussen het struikgewas.
Het begin was goed. En het werd niet slechter. Het begon met een kameleon die eerst een show op de weg gaf en daarna liet zien hoe gecamoufleerd hij was tussen het gras. Natuurlijk een aantal zebra's en impala's en springbokken en andere hertachtigen. Niet eerder zoveel gezien, schildpadden op de weg. Misschien daar geplaatst om aan te geven dat je niet te snel mag rijden. Dan een groepje bavianen, waarvan een paar langs de auto renden. Nadat we bij een stop een heel kleine gekko op de auto vonden zagen een grote groep van meer dan twintig olifanten. Veel verscholen tussen de bomen en daardoor nauwelijks te zien. Veel auto's reden dan ook voorbij. Even later bij een korte pause aan een modderpoel, een klein ongeluk. Bij het wegrijden een diepe kuil gemist en dat kostte de voorbumper. Ter compensatie zagen we vlak daarna een leeuw en dus nummer vier van de big five. De begroeiing van de berm maakte goed fotograferen niet mogelijk. Ter afsluiting nog een eenzame giraffe vlak bij Skukuza.
Ter compensatie van al het vele eten besloten om het avondeten heel eenvoudig te houden en te besluiten met een fles koele witte wijn.

2e dag Kruger park

Vandaag een rijdag door het Krugerpark. 's Morgens rond 8 uur vertrokken voor het eerste deel richting Satara. Tijd genoeg dus ook diverse waterplaatsen bezocht. Maar eerst direct na het verlaten van Skukuza vlak voor de brug een gedenkbord dat aangaf hoe hoog het water hier gestaan heeft in 2000 (toen wij het kamp niet konden bereiken) en daarna vlak voor de brug over de Sabie een grote troep bavianen ontmoet. Kleine aapjes met elkaar midden op de weg spelend en de wat grotere apen toekijkend. Diverse moeders droegen hun kind of gaven het de borst. Nadat ze het sein van de leider gekregen hadden trok de hele groep over de brug en konden wij ook weer verder. Nog even de laatste flits van een leguaan vast gelegd en tot onze verrassing weer twee neushoorns vlak bij ons. Op een paar meter afstand kruiste ze de weg vlak voor ons. Tijdens een rustpause kregen we nog even gezelschap van en moeder aapje met twee kleintjes. Leuk om ze vlak voor je voeten te zien spelen. Tot nu toe hadden we slechts tweemaal een enkele giraffe gezien, maar vandaag hebben we meerdere groepen gezien. De eerste groep werd eerst als een enkele giraffe gespot, maar tijdens het kijken kwamen er steeds meer bij. Uiteindelijk werden het er zeven waarvan eentje vrij klein. Bij een volgende stop bij een waterplaats kwamener plots twee olifanten uit het bos te voorschijn en die gingen uitgebreid drinken en baden.
Ondertussen waren we onze overnachtingsplaats Tamboti tentenkamp genaderd. Vanwege ons ongelukje van gister een afspraak gemaakt om de auto om te wisselen. Hiervoor met Avis afgesproken dat we hun man met de vervangende auto buiten het Krugerpark tegemoet zouden rijden om de wisseltijd zo kort mogelijk te houden. Dit ging volledig naar wens en op onze terugweg kwamen we nog drie buffels op de weg tegen. Hadden we nog niet zo dichtbij gezien.
Ons verblijf verder had nog wat problemen. Hadden we bedacht dat we gingen braaien zoals dat hoort in Zuid Afrika en hadden we alles ingekocht, bleken we geen lucifers te hebben. Snel dus even naar de winkel 5 kilometer verder. Terug in onze tent bleken we ook geen bestek en servies te hebben. Er was wel een braai maar geen gereedschap. Over dus naar ons noodpakket met broodjes en kaas. Gelukkig nog wel een fles wijn op temperatuur en van dit alles op een winderig terras aan de droge rivier genoten. Het is voor ons volledig donker maar we horen diverse geluiden. Er speelt zich dus duidelijk nog wat af daar in de duisternis.
Verder hebben we maar besloten om vroeg naar bed te gaan zodat we morgen zo rond een uur of 6 kunnen gaan rijden, want dan wacht weer een lange rit door het Kruger park.

3e dag Kruger park

Een groot deel van de avond en zeker de hele nacht heeft het geregend en geonweerd. Tot genoegen van het park, de laatste regen dateerde van januari (dus bijna een jaar geleden). Rond 5 uur werden we gewekt door onze luidruchtige buren en na al die herrie aangehoord te hebben, besloten we om ook maar op te staan. Inpakken was snel gebeurd, maar douchen duurde even langer. Toch rond 6 uur vertrokken, eerst weer richting Satara. Direkt na het bereiken van de hoofdweg troffen we heel vlabij een aantal buffels in de berm, gevolgd door een wat verder in een boom zittende gier. Voor het eerst tijdens deze reis zagen we tijdens het volgen van een aantal impala's plotseling twee jakhalzen. Moeilijk om te fotograferen omdat ze heel snel tussen de bosjes bewogen.
Daarna naar een waterplaats waar we de dag eerder ook geweest waren. Toen zagen we buiten twee olifanten ook nog een paar nijlpaarden in het water. Deze waren er vandaag ook nog maar nog meer onder water liggend. Speciaal was dat we ook een krokodil spotten die heel langzaam door het water zwom.
Dan misschien wel een treurig moment. Vlak naast de weg lag een neushoorn. Niet dood, maar veel leven leek er ook niet meer in te zitten. Er waren wat verwondingen te zien, maar het bleef gissen wat daar de oorzaak van was.
Na de middagpauze trok een kudde zebra's over de weg en moesten we wachten tot ook de laatste overgestoken was. Een eenzame baviaan zat stilletjes voor zich uit te kijken, we hebben het raam toch maar dicht gelaten.
Inmiddels zijn we ervaren spotters geworden. Op honderden meters afstand meenden we zarte stippen te zien die dieren moesten zijn. Toevallig was er net een zandpad die richting op en het bleek een kudde van minstens 50 buffels te zijn.
Deze dag was de dag van eenzame olifanten. We hebben er meerdere dichtbij en verderaf gezien. Sommige waren het fotograferen waard, andere leverden geen mooi plaatsje op.
Later op de middag weer twee jakhalzen en een eenzame vlakvark (pumba).
Op het eind van de middag nog een drietal klipspringers gezien en voordat we het Kruger park verlieten tijdens een korte rit langs een andere weg nog een olifant en een paar giraffes. Voorlopig weer gnoeg wild gezien.
Onze overnachting is deze keer in Phalaborwa bij de Sunbird Lodge. Een hele verademing na Tamboti tentenkamp en eerder de Loeri Guest farm. Hier is alles prima in orde met zelfs een zwembad (watertemparatuur 28 graden). Omdat we hier alleen overnachten en morgenochtend weer verder trekken is dit maar toegevoegd aan het Kruger park.

Phalaborwa

De eigenaar van de Sunbird Lodge komt oorspronkelijk uit Londen en dat laat hij goed merken. Een spraakwaterval met de typische londense tongval tijdens het prima ontbijt.
Bij het doornemen van onze plannen voor de dag gaf hij de tip om in Hoedspruit de Cheeta Endangered Species Centre te bezoeken. En dat was geen verkeerd advies. Heel leerzaam en prima rondleiding. De meeste cheeta's hadden hun eigen gebied maar een zestal jonge cheeta's deelden een gebied en daar ging de safari auto ook in. De cheeta's konden tegen de auto opspringen en Petra moest echt opzij gaan (ze zat aan de buitenkant). De dieren waren niet gevaarlijk maar meer speels, we mochten ze echter niet aanraken.
Daarna nog een bezoek aan een roedel wilde honden. Die besteedden helemaal geen aandacht aan ons.
Het vervolg van onze tocht ging over een goede provinciale weg waar we door een vriendelijke vrouwelijke agente aangehouden werden wegens snelheidovertreding. Het direct vragen of we op de goede weg zaten en het tonen van de kaart was voldoende om ons met een waarschuwing weg te sturen. Wij blij, want we waren inmiddels door ons cash geld heen. De weg vervolgde door de Drakensberg over de hoge en lange Abel Erasmus pas en plotseling ook door de stikdonkere Strijdom tunnel. Verder is het hier eenvoudig rijden. Veel afslagen heb je niet, zodat het nemen van de verkeerde afslag vrijwel onmogelijk is.

Blyde River Canyon

Aventura park is een heel groot resort met veel twee onder een kap chalets. Prima uitgerust en vanuit onze slaapkamer hebben we bijna uitzicht op de drie rondavels. We zitten dan ook vrijwel aan het eind van het park. Het hoge uitkijkpunt is misschien 1 kilometer verder.
De hele dag is het prachtig helder en warm. Het uitzicht is dan ook geweldig. Dat is de moeite van de overnachting al waard.
Wat in eerste instantie een rustig begin van de dag leek te zijn werd toch even spannender. We waren bij het Aventura park al gewaarschuuwd voor bavianen en we hadden ze de vorige avond ook over de weg zien lopen, maar vanmorgen kwamen ze echt langs de huisjes.
We dachten de deur van ons verblijf dicht te hebben, maar deze zat niet echt in het slot. Opeens een knal tegen de deur en een baviaan wilde binnen komen. Petra kan echt snel zijn als het moet. Ze stond gelukkig niet ver van de deur en gooide die meteen weer dicht. Dit tot ongenoegen van de baviaan, maar hij verdween wel. Evenlater hetzelfde ritueel bij de buren. Toen ik ging kijken of alles goed was was de buurvrouw helemaal over haar toeren.
Vanaf hier ging alles vervolgens in een rustig tempo. We hadden de hele dag de tijd voor een bezoek Bourke's Potholes, bijzonder spectaculaire vormen geslepen door het water in de rotsen. Daarna een bezoek aan de Berlin falls en later aan de wonder view, een alternatief voor God's Window. Dit laatste punt is inmiddels zo toeristisch geworden dat je nauwelijks de kans krijgt om de omgeving goed te bekijken.
Graskop is een leuk plaatsje. Niet groot maar wel met veel winkeltjes en eet- en drinkgelegenheden en daarom zeer in trek bij toeristen. Een plek die we iedere keer dat we langs komen bezoeken, is Harry's Place. Een prima plek op een kruispunt om koffie te drinken en pannekoeken te eten.
Op aanraden van Alie hebben we ook een bezoek gebracht aan een winkel waar ze zijde verkopen van de enige zijde farm in Afrika. Vriendelijk personeel dat graag van alles wilde vertellen en laten zien.

Graskop

Omdat het nog te vroeg was voor het inchecken bij "Die Alte Mine" zijn we doorgereden naar Pelgrims Rest. Een dorpje met oude huisjes en winkeltjes uit de 19e eeuw. Slechts 10 kilometer verder maar een heel andere sfeer dan in Graskop. Hier norse mensen zonder een enkele glimlach en duidelijk uit op je geld. Een korte wandeling volstond dan ook, hoewel we toch nog in een winkeltje een sjaal voor Alie gekocht hebben (R30 goedkoper dan in Graskop).
De ontvangst bij "Die Alte Mine" was weer heel vriendelijk. In tegenstelling tot 2 dagen geleden geen Engelsman met een spraakwaterval maar een man uit Duitsland met hetzelfde probleem en als tegenstelling een vrouw die alleen maar glimlachte. De behuizing was erg goed. Een chalet tegen een heuvel met een prachtig uitzicht en heel rustig.

Lonehill

De terugreis naar Lonehill. Knap stuk rijden maar in tegenstelling tot de heenreis nu gekozen voor de snelweg en dat ging prima. Vrijwel geen oponthoud, op een paar keer achter een vrachtauto zitten die een helling opkroop, na. Zo vroeg aangekomen dat we de auto een dag eerder konden inleveren. Na wat gesteggel over bij te betalen kosten voor extra driver en brandstof tot een acceptabele overeenkomst gekomen. Daarmee is eigenlijk een einde gekomen aan het actieve deel van de vakantie. Nog een dag met een bezoek aan toeristische attractie en een dag winkelen en de was doen en dan de reis terug naar de kou.
Vandaag het grootste deel besteed aan een bezoek aan het Cradle of Mankind museum. Een vrij nieuw museum midden in een gebied waar veel oude skeletten van mensen en dieren gevonden zijn.
In dit museum wordt op diverse manieren getoond wat gevonden is waar het gevonden is en wat de verbanden tussen de verschillende ontwikkelingen van mensachtigen is. De reis door de geschiedenis begint met een tijdlijn op de muur die bij het heden begint en eindigt ergens 4,7 biljoen jaar geleden bij het ontstaan van de eerste levensvormen. Daarna een boottocht als tijdreis door het ontstaan van de aarde met stormen, ijstijden, vulkaanactiviteiten etc. Gevolgd door een grote expositie van allerlei wetenswaardigheden. Een museum dat een bezoek waard is. De afbeelding is van een Sediba man die ongeveer 1,977 miljoen jaar geleefd moet hebben en waarvan de fossiele resten gevonden zijn in Malapa, een plaats in de buurt van Johannesburg en nu de plaats van het museum.

De laatste dag van een vakantie is altijd een vreemde dag. Deels moet de dag besteed worden aan het opnieuw pakken van de koffers en deels aan de eventuele laatste inkopen. Omdat onze vlucht pas 1 minuut voor middennacht vertrekt hebben we eigenlijk een hele dag. Die hebben we besteed aan het bezoeken van winkelcentra in de omgeving waar we deze vakantie niet aan toe gekomen waren. Een prima locatie voor de laatste kerstfoto's.
Om voor ons de overgang naar het klimaat van het winterse Nederland wat makkelijker te maken heeft het de laatste dag regelmatig geregend en behoorlijk geonweerd. Het wennen aan de temperatuurverschil zal moeilijker worden.

Dan nog een wetenswaardigheid ter lering en vermaak: shonkololo is Zulu voor duizendpoot en een koosnaam van Noshile.

Tenslotte ter afsluiting nog wat cijfers:
we hebben in 17 verschillende bedden geslapen (1 hotel, 14 B&B, Gerlant en Monique, Alie en Philip)
De prijs voor 1 liter loodvrije benzine is tijdens ons bezoek R 10,49 (€ 0,99) en wordt eens per maand door de regering vast gesteld
De totaal door ons afgelegde afstand imet onze huurauto's s 4735 kilometer
De totale vliegafstand  is ca 19.000 kilometer (kilometerteller niet beschikbaar)
We hebben in 2 verschillende huurauto's gereden, een Toyota Carolla en een Volkswagen Golf Sedan
We zijn in 3 natinale parken geweest, Karoo Natonal Park, Golden Gate National Park en het Kruger National Park
We hebben 3 musea bezocht, "The Big Hole" mijn museum, het Anglo-Boer museum en het Cradle of mankind museum
Het aantal foto's in bijna ontelbaar evenals de prettige contacten met vrijwel altijd vriendelijke mensen
Het aantal keer dat we tegen elkar gezegt hebben dat we hier willen blijven is gelijk aan het aantal dagen dat we hier geweest zijn
We hebben ook een beoordeling gemaakt van onze verblijfplaatsen, exclusief onze familie, want die krijgen een 10.