Beaufort West (Grote Karoo)
Met wat aanwijzingen direct de juiste weg naar Beaufort West gevonden. En inderdaad, zoals aanbevolen, was het een hele mooie route. En rustig. Zo rustig dat je soms vergat dat er meer mensen op dezelfde weg reden of dat ook slangen gebruik maken van het heerlijke zonnetje.
De weg voerde ons via de hoge Robinson pas door het eerste gebergte naar Outshoorn en later via Meiringspoort door een tweede. Onderweg nog wat apen gezien, kleine en wat grotere. Zeker die laatste was mooi. Eigenlijk vrij vlak slingerend tussen de stijle bergen door waarna de overgang naar de bijna eindeloze en soms tot de horizon rechte weg door de Karoo ongemerkt was. Wat wel opviel is dat het steeds warmer werd en toen we op de plaats van bestemming aankwamen was het boven de 35 graden. Te heet om nog iets anders te doen dan zwemmen en gelukkig was er dan ook een zwembad. Heerlijk verfrissend.

Vanmorgen vroeg opgestaan en lekker ontbeten en het korte stukje naar het Karoo National Park gereden. Een kleine teleurstelling, de tour met gids was vanwege het slechte weer afgelast, dus alleen maar met de auto rondgereden. De eerste route was maar 45 km (daar doe je al gauw 4 uur over) en direct en grote verassing. Het eerste wild dat we op enige afstand zagen leek op een zebra maar was het niet. De strepen op de kop en de hals waren duidelijk maar ontbraken op de rest van het lijf. Een zoektocht maakte duidelijk dat het ging om een quagga, een eerder uitgestorven ondersoort van de zebra en via een herintruductie weer ingevoerd. Een groot deel van onze tour regende het. Slecht zicht en alle dieren waren schuilen. Tijdens de droge tijden hebben we wel wat gezien, struisvogels, hartebeesten, bavianen, gemsbokken en zebra's.
Bij thuiskomst op ons logeeradres een grote verrassing. Bij de poort stonden al twee motorrijders te wachten die niet verder durfde vanwege een snel stromend watertje dat gepasseerd moest worden. Wij konden er wel doorheen dachten we en gelukkig bleek dat waar te zijn, maar het water spoelde echt over de motorkap toen we erin reden en tot aan de bovenkant van de bumper. Na de volgende bocht bleek er een nog groter water (en bij controle ook dieper) te zijn. Goede raad was duur. Eerst geprobeerd hoe diep het was, maar nog niet eens op het diepste punt was het al te diep om doorhen te rijden. Terug naar de motorrijders en die hadden gelukkig het telefoonnummer van het guesthouse. Gebeld en ze kwamen ons in een bakkie ophalen. Petra voorin en Arie staand achterop met de eigenaar van de farm over de alternatieve of noodweg. Niet geschikt voor een normale auto en ik zou het ook niet gedurft hebben met een 4X4.
Spannend dus. Vanavond moet het water gezakt zijn en kunnen we de auto ophalen.