7 juni 2025 Terug naar huis

Weer een dag als de vorige. We wisten dat ze bij SOS nu aan onze terugreis moesten werken en tijdens de onrustige nacht bedacht dat ze dan onze paspoorten nodig hadden. Die dus voor aanvang werktijd opgestuurd. Weer een obstakel vermeden. Bellen ging een aantal keer mis. Verbinding verbroken en een senior die de beslissing moest nemen in vergadering. Kortom het leek Weer niet goed te komen.
Vandaag moesten de hechtingen uit het hoofd van Petra verwijderd worden en we besloten om niet te gokken dat dit in Nederland kon gebeuren dus maar weer de kliniek in Villa Real opgezocht.
Deze kliniek is onderdeel van een groot sportcomplex. Was er een enorm evenement met zeker honderden deelnemers aan de gang. Mochten we in eerste instantie het terrein niet op. Pas na aangeven dat we een rolstoel nodig hadden mochten we door.
Bij melding in de kliniek werd ons verteld dat er een lange wachttijd was omdat er maar een verpleegkundige aanwezig was. Geen keus en de wachtruimte opgezocht waar bleek dat we vrijwel meteen aan de beurt waren. Toch een meevaller. Adequaat geholpen door een goed Engels sprekende verpleegster.
Een "fit to fly" verklaring is 48 uur geldig en zou vandaag verlopen. Via de verpleegster geregeld dat de arts een nieuwe verklaring afgaf en deze meteen doorgestuurd naar SOS.
Het werd tijd om eten te gaan kopen voor de middag en voor alle zekerheid ook maar voor de avond. We zijn inmiddels vaste klant bij de Pingo waar de grote hoeveelheid vis opvalt.
Ook weer met SOS gebeld, verbinding tot tweemaal verbroken. We werden er echt niet vrolijk van.
Toch maar weer een terugbel verzoek gedaan en terug naar onze verblijfplaats gegaan. Heerlijk op onze waranda de broodjes gegeten en tegen twee uur belde SOS terug. Nu ineens met positief nieuws, als we wilden konden we dezelfde avond nog vliegen. Onze reactie was duidelijk. We moesten zelf een taxi regelen maar van aankomst op het vliegveld van Faro werd alles geregeld.
Toevallig had de buurman in de caravan naast ons verblijf een taxi bedrijf zodat snel geregeld was. We hielden tijd over om nog even rustig te zitten, iets te eten, douchen en de caravan schoon achter te laten.
De auto ook op een plek neer gezet waar deze niet in de weg stond en afscheid van het park genomen.
De taxi was op tijd en snel en wist ook hoe assistentie op het vliegveld ingeroepen moest worden. Een aparte ervaring langs de incheckbalies gereden te worden en via een aparte controle lijn in de vertrekhal te komen.
En natuurlijk hadden we daar weer een aparte ervaring. Normaal op grotere vliegvelden ga je via een slurf het vliegtuig in. Op kleinere vliegvelden word je met een bus naar het vliegtuig gebracht en ga je via een trap naar binnen. Dat laatste was hier het geval. Omdat Petra geen trap kon lopen was de hulp van een liftauto ingeroepen voor ons en nog een ander stel. Als laatste zouden we naar het vliegtuig gebracht worden. Het andere stel eerst en wij echt als allerlaatste. Net op het laatste moment werd de vrouw niet goed en terug de hal in gereden en wij naar de truck gebracht. Bij de vrouw werd een arts opgeroepen. Na enige tijd werd Arie geroepen of hij als tolk wilde optreden omdat de man en vrouw niet begrepen wat de arts vertelde. Dus ineens een speciale functie. De vrouw had een bloeddruk boven de 200 en kreeg het advies om niet te viegen maar een ziekenhuis op te zoeken. Uiteindelijk besloot de captain dat ze niet mee mochten. Vervelend om het stel in verwarring achter moeten te laten maar we konden eindelijk naar het vliegtuig. Daar werden we als laatste passagiers verdacht van de vertraging en niet door iedereen vriendelijk aangekeken maar dat was hun probleem. De vlucht en verdere afhandeling inclusief taxi naar huis was perfect geregeld zodat we eindelijk midden in de nacht ieder ons eigen bed konden opzoeken.