Dirk Schaap (1917-1980)

Vader Dirk (overleden) was in meerdere opzichten een bijzonder mens. Geboren in Bovenkarspel en volwassen niet groter dan 155 cm met kenmerkend een broek tot onder de oksels en altijd een sigaar rokend. Twee keer getrouwd en ook twee keer gescheiden. In het eerste huwelijk drie, in het tweede twee kinderen.
In de oorlogsjaren heeft hij uiteraard gewerkt maar is samen met zijn ouders en broer actief geweest in het verzet. Daar is meer over te zeggen en dat is daarom apart beschreven onder het hoofdstuk Wijdenes.
Na de oorlog heeft mijn vader diverse keren met weinig succes geprobeerd om een eigen bedrijf te runnen. Hoewel hij een aantal bijzondere produkten heeft ontworpen en vervaardigd is het nooit gelukt om die succesvol in de markt te zetten. Het begin was wel voorspoedig. Hij beschikte over een groot technisch vernuft en zo vlak na de oorlog was er veel werk en het inventief omgaan met het weinige materiaal werkte prima. Zijn technisch vernuft bleek bijvoorbeeld uit het feit dat hij zijn eigen rekenschijf (variant op de voor oudere technici bekende rekenliniaal) maakte en met een geringe opleiding in staat was om uitslag tekeningen van boten te maken. Snel kon dan ook de eerste auto gekocht worden bij garage Zwart en die was hard nodig omdat veel werk zich op andere plaatsen in Nederland afspeelde. Zo werd er veel gewerkt in het Westland waar veel verwarmingsketels en opslagketels voor de kassen geplaatst zijn of Pernis bij de raffinaderijen die weer opgebouwd moesten worden. Ook kassen zelf werden er gebouwd. De ketels waren in die tijd de ketels met het hoogste rendement die te koop waren. Soms met weinig personeel maar soms ook wel met een behoorijk aantal mensen. Mij blijft de werkplaats in West Knollendam bij waar ik als 14 jarige al vakantiewerk deed dat veelal bestond uit klusjes waar anderen geen zin in hadden zoals het in de menie zetten van ketels nadat ze eerst van binnen schoon gemaakt moest hebben.
Een van de mensen die daar ook werkte was Cees Groot, toenmalig de spits van Ajax. Voor zover ik me dat herinner kreeg hij twee middagen in de week plus de zaterdagochtend (toen werd er nog gewerkt) vrij om te trainen.
Zeker het vermelden waard is de wijze waarop gewerkt werd. Uiteraard mocht je overal roken (ook als 14 jarige) maar het leek achteraf ook wel of veiligheid niet bestond. Er werd gewerkt zonder beschermende kleding en werkzaamheden op behoorlijk grote hoogte werden zonder vangnetten of veiligheidsgordels uitgevoerd. Ik kan er van meespreken, want ook ik heb boven op deze spanten gelopen. 

Ondanks de eerder genoemde prima producten ging het met de zaken snel bergafwaards.

Steeds werden er ook mensen bij betrokken die er zelf beter van wilde worden maar verder weinig toegevoegde waarde hadden. Het uiteindelijke resultaat was een openbare verkoping. Een deurwaarder die een plakkaat aan de deur plakte zodat iedereen kon zien hoe slecht het met je ging. Moeder heeft daar snel een einde aan gemaakt door het biljet onmiddellijk te verwijderen. De tijden waren heel slecht. Wij als kinderen begrepen dat niet zo goed, bij de buren ging het ook niet zo geweldig, maar bij ons was het armoe troef. Veel boodschappen doen op de pof bij de kruidenier en soms kwam de bakker onverkocht oud brood brengen. Al deze problemen en de eeuwige ruzies over geld leidde uiteindelijk tot een scheiding. Vanaf dat moment moest moeder het alleen doen met werken als schoonmaakster. Hoe ze het regelde weten we niet, maar er was altijd eten en kleding, hoewel ik met name ook wel voor wat extra's zorgde door vakantiewerken een krantenwijk.
Moeder kreeg het toen ook weer heel moeilijk met diverse opnames in ziekenhuizen tot gevolg. Geen prettige tijd en mijn zusjes en ik werden ondergebracht in pleeggezinnen die alle drie kennissen van ons waren. het was dus eigenlijk een vorm van logeren.

Vanaf ca 1963 was de woonplaats van vader Schaap Herkenbosch in Limburg. Een oud huis waaraan veel verbouwd moest worden in het centrum op een kruispunt en vlak achter een groot kruis (vond hij altijd heel speciaal). In een werkplaats iets buiten het dorp maakte hij zijn producten volgens de prijslijst hiernaast. Een vermelding waard is de asperge spoelbak. Dit aparaat in dezelfde vorm wordt nog steeds bij veel telers gebruikt. 

Opvallend was zijn opname in het limburgse dorpsleven. Veel buren of kennissen kwamen regelmatig aan en dat resulteerde meestal in mee eten, drinken en veel onverstaanbare verhalen. Een van de gevolgen hiervan was de deelname aan het jaarlijks schuttersfestijn en, zoals uit de foto's blijkt werd vader Schaap schutterskoning. Kostte veel geld, want iedereen kwam langs om te feliciteren en een of meerdere drankjes te nuttigen.

Zoals hij was in het leven is hij ook op een bijzondere manier aan zijn einde gekomen. Een val (waarschijnlijk midden in de nacht) van de trap is hem op 27 augustus 1980 noodlottig geworden. Zeker een dag later is hij onder aan de trap door zijn jongste zoon Dirk gevonden. Met de hele familie hebben we in een paar dagen de ontruiming van het huis, de begrafenis en de verdeling van de inboedel moeten regelen. Bijzonder daarbij was de verkoop van de auto. Hoe regel je zo iets zo snel. Bij het testen van de auto bleek deze niet te starten en verkopen werd daarom steeds moeilijker. Totdat een slimmerd zich afvroeg of er wel benzine in de tank zat en zowaar, dat was niet het geval. Snel een paar liter in de tank gegooid en het startprobleem was opgelost. Een kennis wilde de auto vervolgens voor een redelijke prijs kopen en daarmee was het grootste probleem opgelost. Op een klein meningsverschil met de huisbaas over wat schone oplevering inhoud na was alles snel en problemloos afgehandeld. Omdat er geen echte slaapplaatsen waren hebben we met z'n allen op de grond in de kamer geslapen. Achteraf hebben we het er nog veel om gelachen over de lol die we daar gehad hebben.