1974 - 1977

De uitdaging was er daarna vanaf en die zocht ik in een nieuwe functie als hoofd van de ontwikkelafdeling bij een centrum van 11 samenwerkende ziekenfondsen. In Nederland waren nog twee van deze centra met dezelfde computerapparatuur en de ontwikkeling van de software ging in samenwerking met deze andere centra en de computerleverancier. Als meest ervaren ontwikkelaar werd ik de hoofdverantwoordelijke. De administratie die we als eerste maakten was de verzekerdenadministratie. Op zich eenvoudig, hou bij wie verzekerd is, wie meeverzekerd is en wat de premie is. Moeilijkheid was dat het wel een miljoen verzekerden betrof en computersystemen en zeker databases konden dat nog niet goed aan.

Een net zo groot probleem was dat, zoals gezegd het een centrum van 11 ziekenfondsen betrof die volledig zelfstandig waren. Ook beide andere centra waren gevormd door een vergelijkbaar aantal fondsen. En ieder fonds had zijn directeur die zich wilde laten gelden. Ik weet nog dat een belangrijk document het zogenaamde "Bewijs van Inschrijving"was. Dit was een officieel bewijs voor de verzekerde. We hebben hele discussie gevoerd over de plaats van de handtekening van de directeur van het betreffende ziekenfonds. De een wilde die links onder, de ander rechts onder en weer een ander ergens in het midden. Uiteindelijk zijn ze het onder druk van ons eens geworden, maar moeilijk was het wel en het is illistratief voor de problemen en het niveau waarop dit afgehandeld werd.
De Unisys computers die we toen gebruikten waren wel groot in omvang, maar niet in prestatie. Zo was er een chronisch tekort aan schijfruimte (voor meer dan 1 miljoen verzekerden) en intern geheugen was onbetaalbaar. Als hoofd ontwikkeling heb ik een syteem ontwikkeld wat nu bekend is als cache geheugen. Niet echt vergelijkbaar, maar de werking bestond simpel uit een stukje geheugen waarin veel gebruikte gegevens bewaard bleven. Hierdoor behoefde niet steeds de harde schijf geraadpleegd te worden en dat gaf een indrukwekkende versnelling van het proces te zien.