1988 - 1990

Inmiddels was de software poot van ons detacheringsbedrijf zo gegroeid dat ik de functie van directeur (Atlas bv, een werkmaatschappij binnen HCS) kreeg en vanuit kantoor ging werken. Detachering was er niet meer bij, administratie, kontakten met klanten, begeleiden van personeel en aquisitie van nieuwe klanten was daarbij de hoofdmoot. Om de doorzettende groei te kunnen realiseren een tweetal kleine software bedrijven overgenomen zodat er een software bedrijf ontstond van meer dan 30 man personeel.

Misschien wel de leukste klus die ik heb mogen uitvoeren is tevens een klus die nooit gereed is gekomen. Maar de vele diciplines en het elan waarmee de klus in ieder geval begon en de vele bekende mensen die ik toen ontmoet heb, zijn een prachtige herrinnering.

Ben Essink, voor oudere onder ons bekend als de organisator van het enige Beatles concert in Nederland, had het plan om een Europese loterij, Teletombo genaamd, te organiseren. Een zo grote loterij bestond er in ieder geval in Europa, nog niet. Maar nog meer bijzonder werd het dat het plan was om de trekking live op tv in heel Europa te laten plaats vinden waarbij alleen de verkochte loten met de trekking meededen.
Veel diciplines waren hierbij van belang, maar de basis waar alles om draaide was de automatisering van het geheel, dus had hij de vraag bij diverse software bedrijven neer gelegd. Eigenlijk durfde niemand het aan, maar wij hebben de handschoen wel opgepakt. Vanwege de omvang en de vele nog niet bekende problemen konden we de klus alleen aannemen op basis van nacalculatie en dat bleek later ook onze redding.

Omdat het om veel geld zou gaan en veel goodwill in de betrokken landen gewonnen moest worden was er een raad van bestuur aangesteld onder voorzitterschap van oud-minister Luns. De overige leden waren voor ons nederlanders minder bekend, maar in eigen land genoten ze zeker bekendheid. Voor de volledigheid de volledige raad met land van herkomst en een van de in meeste gevallen, de bekende functie op dat moment:

J.M.A.H. Luns	Nederland	oud-minister van Buitenlandse Zaken
W. de Clerq	België	oud-minister van Financien
A. Garriques Walker	Spanje	vice president van de europese liberale partij
P. Harmel	België	oud-minister van Buitenlandse Zaken
C.J. van der Klugt	Nederland	president directeur Philips
Lord R. Jenkins of Hillhead	Groot Brittannië	oud-minister van economische en financiele zaken
C. Ripa di Meana	Italië	voormalig EG commissaris instututile vraagstukken
G. Thorn	Luxemburg	oud-premier van Luxemburg
S. Veil	Frankrijk	oud-minister van Gezondheid

 

Andere betrokkenen of betrokken organisaties waren Carel Enkelaar (NOS) voor alles wat met televisie te maken had, Joop van der Ende voor PR en free publicity, Paul Mertz als communicatie specialist en Henk van Mierlo voor alles wat met reclame te maken had. Binnen ons team was ik de verandwoordelijke en werd ook het aanspreekpunt voor alle andere betrokkenen. Dit betekende ook overleg met de hoofdsponsor van het geheel, Philips. Deze betaalde een bedrag als sponsoring en stelde tevens meer dan 12.000 pc's beschikbaar. Deze zouden uiteindelijk verspreid worden over Europa en op lokale verkoopcentrales geplaatst worden. Daardoor kwam ik ook in contact met de toenmalige directeur van der Klugt. Op zijn uitnodiging heb ik de wedstrijd PSV - Real Madrid bijgewoond.
Wij waren verantwoordelijk voor de programmering van deze 12.000 pc's op een zodanige manier dat ze niet gekraakt konden worden. Verkochte loten werden op floppies vast gelegd en wij waren ook verantwoordelijk voor het verwerken van deze floppies. Het opzetten van een verwerkingscentrale met helpdesk (met diverse taalondersteuning) behoorde daar ook bij.
Niet het moeilijkste, maar wel het belangrijkste was de ontwikkeling van de trekkingsoftware. Verwacht werd dat er 20 miljoen loten verkocht zouden worden en daaruit moest een lot getrokken worden op een wijze die elke discussie over fraude overbodig zou maken.
Administratief moesten procedures voor de verkooppunten en de courierdiensten in meerdere talen gemaakt worden, processen bedacht voor floppies die zoek zouden raken of niet vervoerd konden worden door weersomstandigheden of wat dan ook.
Ook nog zaken als productie van de loten (de nummers die op de loten vermeld werden moesten ook in onze trekkindatabase voorkomen) moest onze aandacht krijgen. Wat tot het laatst bewaard zou blijven was de wijze waarop de trekking live in beeld gebracht moest worden. Duidelijk moest zijn dat de trekking door een computer uitgevoerd wordt en bij voorbeeld in de vorm van steeds een volgend oplichtend cijfer van het uiteindelijk winnend lot zichtbaar gemaakt moest worden.Zo waren er vele unieke uitdagingen op vele nieuwe terreinen.
Dit alles moest natuurlijk geld opbrengen voor een goed doel (uitroeien van polio), maar ook alle betrokkenen moesten betaald worden. Daarvoor was geld nodig en de sponsering van Philips was niet genoeg. Een sponserwerving in Brussel waarvoor een aantal grote bedrijven uitgenodigd waren, was daarvoor het middel. Om deze bijeenkomst wat meer gewicht te geven en om de uitgenodigde bedrijven over de streep te trekken, waren een aantal bekende personen uitgenodigd. Deze personen vormden ook de raad van bestuur en gaven legimiteit aan de het loterij. Als speciale gast was ook de schrijver Roald Dahl aanwezig. Omdat Luns had aangegeven dat een grote wens van hem een gesigneerd boek van Roald Dahl was, was een film gemaakt met als rode draad het ophalen van Roald Dahl uit Engeland en het signeren van het boek. Aan het einde van de film bleek Dahl een boek zelf aan Luns op het podium te overhandigen. Geweldig in scene gezet, maar daar waren dan ook toppers op hun gebied voor verantwoordelijk. De presentatie van de totale film waarin onder andere het Computer Uitwijk Centrum in Lelystad aan het bod kwam, werd verzorgd door Adriaan van Dis.

 
Aan de omvang van dit verhaal is duidelijk dat dit een geweldig project was, in omvang in beleving en ervaring. Toch ging het mis. Heel Europa moest meewerken. Dat betekende dat in ieder land een televisie maatschappij de uitzending moest doen, verschillende concurrerende banken moesten als betrouwbaar verkooppunt willen samenwerken en tenslotte moesten we voldoen aan alle wetgevingen. De verschillende problemen die daarbij ontstonden leidden tot vertragingen waardoor de doelstelling, een trekking met Kerstmis, in gevaar kwam en bijkomend dat de kosten te hoog opliepen. Daar kwam onze redding, want wij hadden onze uren regelmatig in rekening gebracht en betaald gekregen, dat in tegenstelling tot veel andere diciplines en betrokkenen. Later nooit meer iets van gehoord, ook van Ben Essink niet, die overigens tijdens het hele traject een charismatische man bleek die heel prettig in de omgang alle voorkomende problemen glad streek. Ook bleek hij op de juiste momenten altijd weer mensen binnen zijn netwerk te vinden die mee wilde doen.

Hoewel dit een geweldig project was waren de andere werkzaamheden niet van dien aard dat ik me als directeur Software gelukkig voelde.