1977 - 1988

Verhuizing van het centrum meer naar het centrum van de regio van de ziekenfondsen en verder van huis was aanleiding tot overstap naar een commerciele instelling, zijnde een detacheringsbedrijf. Dit bedrijf was in hoofdzaak gericht op detachering van computerbedienings personeel en niet op ontwikkelaars. Ik moest hier verandering in brengen. Een prachtig voorbeeld van pioneerswerk.

Uiteraard werd ik zelf ook gedetacheerd. De eerste opdracht was bij een inmiddels al lang overgenomen bank (NCB) en hied het ontwerp in van een systeem waarbij decentrale kantoren hun buitenlandse betalingsopdrachten via een speciaal daarvoor ontworpen mini computer aan het centrale computer systeem aanleverden. Technisch gezien een geweldige uitdaging vanwege de elkaar niet begrijpende architecturen die we in een klein team toch tot een werkende oplossing wisten te brengen. In gebruik is het systeem nooit geweest omdat de leverancier van de minicomputers failliet ging en dus niet leverde. De truuk opnieuw uitvoeren met een ander merk werd als te duur ervaren en dus stierf het systeem in schoonheid.

Vanwege de inmiddels opgedane ervaringen met mini computers was ik de aangewezen persoon om een volgend nieuw systeem bij de bank te introduceren. Het betalingsverkeer tussen met name buitenlandse banken bestond toen nog uit het verzenden van opdrachten per telex en kon echt niet meer mee. Daarom was de organisatie SWIFT opgericht met centrale computer systemen in België en Zoetermeer in Nederland. Bij aangesloten banken moets een mini computer staan en dat werd bij onze bank een Digital PDP 11. Een beroemd en betrouwbaar systeem. Ik mocht de software ontwikkelen om dit systeem aan te sluiten op de software van de bank plus de bijbehorende gebruikershandleidingen schrijven. Dit werkte perfect en het systeem was werkend beschikbaar voordat het SWIFT systeem daadwerkelijk in de lucht was.
De snelle ontwikkeling was de aanleiding dat ik hetzelfde truukje mocht herhalen voor de Nederlandse Bank. Ook weer een ervaring apart in een heel beveiligde omgeving, maar ook daar lukte het en kon het systeem bij beide banken op tijd ingevoerd worden en gingen vanaf dit moment al het buitenlands betalingsverkeer sneller en veiliger.

Hierna volgde een adviseringsklus bij een energiecentrale in Groningen. Veel rijden en omdat het in de herfst en winter was, ook veel met slecht weer. Bijzonder was dat in dat jaar heel veel sneeuw viel. Zoveel zelfs dat, mogelijk voor het eerst, de afsluitdijk voor alle verkeer afgesloten werd. Ik was echt de laatste auto die de dijk opmocht. Direkt achter me gingen de slagbomen neer. De tocht op zich was enerverend. Er was eigenlijk geen weg meer te bekennen. Veel sneeuwbergen, vangrails sosms volledig onder de sneeuw zodat er weinig oriëntatiepunten beschikbaar waren. Op een gegeven moment stuitte ik op een ingesneeuwde auto welke ik losgetrokken heb. Samen hebben we de weg vervolgens af kunnen leggen. Gladheid, mist, regen en zoals gezegd veel sneeuw, maakte iedere rit een gevaarlijke missie. Temeer omdat de weg in Friesland en Groningen nog tweebaans was.

Omdat ik bekend was vanwege mijn werkzaamheden bij de samenwerkende ziekenfondsen werd mijn hulp ingeroepen bij een ander centrum van andere samenwerkende ziekenfondsen met een andere computerleverancier. Voor mij prettig, want dit cemtrum zat eerst in Amsterdam en verhuisde tijdens mijn opdracht naar Wormer. Eindelijk niet zoveel rijden. Bij dit centrum op een heel andere manier met andere apparatuur en andere mensen eenzelfde verzekerdenadministratie ontworpen. Ook dit centrum werkte weer samen met andere centra in Nederland. Samen met de eerdere bouw enige jaren eerder, kan ik zeggen dat ongeveer een derde van de Nederlandse bevolking geadministreerd is bij een ziekenfonds met onder mijn verantwoordelijkheid ontwikkelde software.

Inmiddels had de personal computer zijn intree gedaan en mocht ik mij daar op mede op richten. Commercieel nog niet zo aantrekkelijk, want je kon er binnen een bedrijf nog niet zoveel mee, maar ook toen zagen we de toekomst.

Ons bedrijf wist op een of andere manier de hand te leggen op een echte Apple IIe. Een klein kastje waarbij een draagbare tv als monitor dienst deed. De eerste en enige opdracht die ik daarop uitgevoerd heb was voor de toenmalige Postbank. Zij hadden een omgebouwde bus en in die bus kwamen een aantal Apple's met daarop een eenvoudig programma dat een annuïteitsberekening deed om de hypotheekbelasting te kunnen berekenen. Dit programma heb ik toen heel snel in Basic geschreven.

De eerste grote opdracht was niet met een pc, maar met een laptop. Een prachtig apparaat van Epson (de HX20) met het formaat van een A4-tje. De computer beschikte over een klein, zeg maar hèèèèl klein schermpje van 4 regels van 80 positites, maar ook over een minicassette recorder en een printer zoals die normaal op een kassa zit. Dit alles in 1 apparaat. Wat we bedacht hadden was om deze computer te combineren met een geldla en een barcodescanner. Hiermee hadden we een volledige kassa met mogelijkheid om de transacties op de cassete vast te leggen. We hebben dit toegepast bij een winkelketen van schoenenwinkels en daarmee het bedrijf een geweldig voordeel tenopzichte van de concurenten bezorgd. Bijzonder hierbij was dat ik zelf het transmissieprotocol inclusief foutdetectie en afhandeling, heb moeten ontwerpen en schrijven. 's Avonds was men op het hoofdkantoor hierdoor al op de hoogte van de dagverkopen en zodoende in staat om de voorraden snel aan te vullen.

De volgende opdracht was bij Frumona, een bedrijf van Heineken en dit was ook de eerste toepassing van een pc binnen het bedrijf. Het systeem ontwikkeld samen met iemand van Heineken. De aanloop in ons kantoor van mensen die een pc in levende lijve wilden zien was groot maar weerhield ons er niet van om een soepel werkend systeem af te leveren.

De volgende opdracht was ook apart. Bij de Kas Associatie (een effecten bewaarbank voor banken) draaide een systeem voor effectenadministratie waarvan iedere kennis inmiddels verloren was gegaan. Het systeem draaide maar en kon niets aan gewijzigd worden. Omdat het systeem vervangen moest worden vanwege de introductie van electronische effectenhandel moest de werking van het oude systeem in kaart gebracht worden. Het oude systeem was geschreven in Assembler en ook van deze weinig gebruikte programmeertaal was weinig kennis voorhanden en dus mocht ik het doen. Dat was niet makkelijk want enerzijds moest je achterhalen waarom instructies in die volgorde stonden maar ook veel wat de bedoeling was geweest van de oorspronkelijke programmeur. Met veel uitproberen lukte het toch om het hele systeem in beeld te krijgen.
Omdat ik die kennis nu toch had mocht ik ook het nieuwe girale effectensysteem bouwen. Een gedenkwaardige dag was het toen de eerste girale effectendeal verwerkt werd.

Een klus bij TACT, een bedrijf van de KLM was de volgende. Voor de vrachtafhandeling was een interactief computersysteem nodig met, en dat was een duidelijke eis, een response tijd van maximaal 3 seconden. Nu in deze tijd een simpel systeem met al onze geavanceerde navigatiesystemen die ons door heel Europa en indien gewenst verder in veel werelddelen leiden, maar toen was dat een volledige nieuwigheid. Via een terminal moest iedere agent waar ook in de wereld een vracht van elk vliegveld kunnen laten vervoeren naar ieder ander vliegveld, rekening houdend met de soort vracht (bloemen en bederfelijke waren hebben meer haast dan bij voorbeeld computeronderdelen). Omdat dit vrijwel nooit met een rechtstreekse vlucht te realiseren was, moest het systeem berekenen wat de beste en snelste route was, waar de lading overgeladen moest worden en met welke maatschappijen dat gebeurde en dat alles binnen 3 seconde. Het systeem was gebaseerd op gegevens die periodiek in boekvorm of op tape door de IATA (overkoepeldende organisatie van vliegtuigmaatschappijen) als een soort spoorboek verstrekt werden. Trots kan ik vermelden dat dit werkte en nog een aantal jaar in gebruik is gebleven totdat er andere appartuur en andere infrastructuur in de vorm van internet beschikbaar kwam. Ik heb het logisch ontwerp van de database gemaakt en de applicatie geprogrammeerd (in COBOL). De fysieke bouw en optimalisatie van de database is uitgevoerd door mensen van de leverancier en de verkoop en uitrol van de applicatie bij de agenten was een belangrijke taak van het bedrijf zelf. Dat was een belangrijk middel van inkomsten.

Als nevenactiviteit gaf ik een aantal computercursussen, uiteenlopend van basicursus tot programmeren in Basic. De meeste van die cursussen waren in de avonduren en bijzonder leuk om te doen. Ook heb ik een aantal themacursussen verzorgd aan de landskampioensploeg waterpolo AZC en vrijwel alle directeuren van sportfondsenbaden. In beide groepen zaten bekende nederlanders. Door deze curssusen kwam ik weer in contact met andere organisaties met als uitvloeisel dat ik gedurende 2 jaar 's avonds in Alkmaar op de HTS les in verschillende AMBI modules heb gegeven. Daarna was het niet meer te combineren met de andere werkzaamheden.